Μεγάλο αφιέρωμα στον Ρομέρ

Εκτενές αφιέρωμα στον μεγάλο Γάλλο σκηνοθέτη Ερίκ Ρομέρ, που «έφυγε» από τη ζωή τον περασμένο Γενάρη, παρουσιάζει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος (σ.σ. η οποία δεν αναφέρεται καν στο αντιδραστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τον κινηματογράφο...) από 18 - 24/11 στον όμορφο χώρο της στον πρώην κινηματογράφο «Λαΐς» (Ιερά Οδός 48 και Μεγ. Αλεξάνδρου 134-136, μετρό Κεραμεικός).

Θα προβληθούν 16 μεγάλου και 5 μικρού μήκους ταινίες, τις οποίες ο Ρομέρ γύρισε από το 1951 μέχρι και το 2004. Στο πλαίσιο του αφιερώματος θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με αφορμή το έργο του δημιουργού με τη συμμετοχή, μεταξύ άλλων, της Κατερίνας Διδασκάλου, πρωταγωνίστριας στην προτελευταία του ταινία «Τριπλός Πράκτορας» (2004), η προβολή της οποίας θα ακολουθήσει αμέσως μετά (22/11, 8 μ.μ.).

Σκηνοθέτης και σεναριογράφος, συνιδρυτής του Νέου Κύματος, σπουδαίος κριτικός του θρυλικού περιοδικού «Cahiers du Cinema» (σ.σ. «Καγιέ ντε Σινεμά») ο Ρομέρ ξεκίνησε ως καθηγητής λογοτεχνίας, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γύρισε συνολικά 24 ταινίες μεγάλου μήκους, εκπαιδευτικά προγράμματα για την τηλεόραση, ταινίες μικρού μήκους και ένα ντοκιμαντέρ.

Τη δεκαετία του '50 γνωρίστηκε με τους Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Φρανσουά Τριφό, Κλωντ Σαμπρόλ και Ζακ Ριβέτ, μετέπειτα συντρόφους του στη «Nouvelle Vague» (σ.σ. «Νουβέλ Βαγκ», σημαντικό καλλιτεχνικό ρεύμα στο μεταπολεμικό ευρωπαϊκό κινηματογράφο) και κριτικούς κινηματογράφου στα «Cahiers du Cinema», του οποίου ανέλαβε την αρχισυνταξία από το 1957 έως το 1963. Καθιερώθηκε για τη λιτή σκηνοθεσία του, το στοιχειώδες μοντάζ, τη στατική κάμερα και την έλλειψη μουσικής επένδυσης. Δεν τον ενδιέφερε τόσο η πλοκή των ταινιών, όσο η ανάλυση των χαρακτήρων των ηρώων του, των κινήτρων και των επιθυμιών τους.

Το 2007 παρουσίασε την τελευταία του ταινία «Οι έρωτες της Αστρέ και του Σελαντόν». «Τώρα νομίζω ότι μπορώ να συνταξιοδοτηθώ», είχε πει τότε. Ο Ερίκ Ρομέρ πέθανε στο Παρίσι στις 11 Γενάρη 2010 στα 89 του.

Αφιέρωμα στον Ερίκ Ρομέρ από την Ταινιοθήκη της Ελλάδας και το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών

Εκτενές αφιέρωμα στον Γάλλο σκηνοθέτη Ερίκ Ρομέρ, έναν περίπου χρόνο από τον θάνατό του διοργανώνουν η Ταινιοθήκη της Ελλάδας και το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών από τις 18 ως τις 24 Νοεμβρίου.

Είκοσι μία ταινίες που ο δημιουργός γύρισε από το 1951 μέχρι το 2004 θα παρουσιαστούν, ενώ κριτικοί κινηματογράφου και πανεπιστημιακοί θα συμμετάσχουν σε συζητήσεις για το έργο του δημιουργού.

Ανάμεσα σ’ αυτές τις ταινίες, «ο Αστερισμός του Λέοντα» (1959), «Η συλλέκτρια» (1966), «Μια νύχτα με τη Μόντ» (1969), «Το γόνατο της Κλαίρης» (1970), «Η Πολίν στη πλάζ» (1982), μέχρι και την προτελευταία δημιουργία του, τον «Τριπλό Πράκτορα» (2004) με πρωταγωνίστρια την «δική μας» Κατερίνα Διδασκάλου.

Το 2007 παρέλαβε βραβείο για το σύνολο του έργου του, την χρονιά που παρουσίασε και την τελευταία του ταινία «Οι έρωτες της Αστρέ και του Σελαντόν». «Τώρα νομίζω ότι μπορώ να συνταξιοδοτηθώ» είχε πει τότε.

Ο Γάλλος σκηνοθέτης καθιερώθηκε για τη λιτή σκηνοθεσία και το στοιχειώδες μοντάζ, τη στατική κάμερα και την έλλειψη μουσικής.

Ο Ερίκ Ρομέρ έφυγε από τη ζωή στις 11 Ιανουαρίου 2010 στα 89 του χρόνια.

Το αφιέρωμα πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Υπουργεία Εξωτερικών και Πολιτισμού και Επικοινωνίας της Γαλλίας και το πρόγραμμα culturefrance, αλλά και την εταιρία παραγωγής του Ρομέρ «les films du Losange». Όλες οι ταινίες θα προβληθούν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας.

Αφιέρωμα στον Ερίκ Ρομέρ από την Ταινιοθήκη της Ελλάδας

• Ένα εκτενές αφιέρωμα στον Ερίκ Ρομέρ θα παρουσιάσει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος, από τις 18 έως τις 24 Νοεμβρίου, με 21 ταινίες του μεγάλου δημιουργού, έναν χρόνο μετά τον θάνατό του, τον περασμένο Ιανουάριο.

Οι ταινίες που θα προβληθούν, 16 μεγάλου μήκους και 5 μικρού, ξεκινούν από την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του «Το ζώδιο του Λέοντα» (1959) και καταλήγουν στην προτελευταία του, τον Τριπλό Πράκτορα (2004) με πρωταγωνίστρια την ελληνογαλλίδα Κατερίνα Διδασκάλου, η οποία θα παραβρεθεί και στη συζήτηση, που διοργανώνει η Ταινιοθήκη, στις 22 Νοεμβρίου, για το έργο του Ερίκ Ρομέρ.

Σκηνοθέτης και σεναριογράφος, συνιδρυτής του Νέου Κύματος, σπουδαίος κριτικός των Cahiers du Cinema, ο Ρομέρ ξεκίνησε ως καθηγητής λογοτεχνίας, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γύρισε συνολικά 24 ταινίες μεγάλου μήκους, εκπαιδευτικά προγράμματα για την τηλεόραση, ταινίες μικρού μήκους αλλά και ένα ντοκιμαντέρ.

Γεννήθηκε στην Τουλ της Γαλλίας το 1920. Το πραγματικό του όνομα ήταν Ζαν-Μαρί Μορίς Σερέρ (πήρε το Ερίκ από το σκηνοθέτη Ερικ φον Στροχάιμ και το Ρομέρ από το συγγραφέα Σαξ Ρομέρ). Το 1946, ωστόσο, εξέδωσε το μυθιστόρημα «Ελίζαμπεθ» με το ψευδώνυμο Ζιλμπέρ Κορντιέ. Τη δεκαετία του ’50 γνωρίστηκε με τους Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Φρανσουά Τριφό, Κλώντ Σαμπρόλ και Ζακ Ριβέτ, μετέπειτα συντρόφους του στη Nouvelle Vague και κριτικούς κινηματογράφου στα Cahiers du Cinema. Ο Ρομέρ, μάλιστα, ανέλαβε την αρχισυνταξία από το 1957 ως το 1963.

Ο Ρομέρ καθιερώθηκε για τη λιτή σκηνοθεσία του, το στοιχειώδες μοντάζ, τη στατική κάμερα και την έλλειψη μουσικής επένδυσης. Δεν τον ενδιέφερε τόσο η πλοκή των ταινιών, όσο η ανάλυση των χαρακτήρων των ηρώων του, των κινήτρων και των επιθυμιών τους. Τους παρατηρεί με σχολαστικότητα και επιμένει στη λεπτομέρεια. Κατ’ εξοχήν κινηματογραφιστής του λόγου, επικεντρώνεται στην «πριν από την πράξη σκέψη, που εκδηλώνεται με την πράξη του λόγου». Εστιάζει την προσοχή του όχι σε αυτά, που κάνουν, αλλά σε αυτά που σκέφτονται, τα οποία περνούν απ’ το μυαλό τους και τα αισθάνονται στην ψυχή τους.

Γύρισε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, το Ζώδιο του Λέοντα, το 1959. Ωστόσο, πολύ πριν τον Κισλόφσκι αποφάσισε να αναπτύξει τον κύριο όγκο του έργου του σε κύκλους ταινιών. Ο πρώτος, «Έξι Μύθοι Περί Ηθικής», διαρκεί από το 1962 μέχρι το 1972 και πραγματεύεται το δίλημμα του πρωταγωνιστή, ο οποίος αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην πίστη προς τη σύζυγό του και τον πόθο του για μία άλλη γυναίκα. Εδώ ξεχωρίζουν οι ταινίες Μια νύχτα με τη Μοντ (1969) και Το γόνατο της Κλαίρης (1970).

Η επόμενη θεματική ενότητα, «Κωμωδίες και Παροιμίες» (1980-1987), περιστρέφεται γύρω από τις έννοιες της παραπλάνησης, της παρεξήγησης και της παρερμηνείας. Σε αυτήν την περίπτωση, οι ήρωες είναι μικρότεροι σε ηλικία και, ως εκ τούτου, αδυνατούν να περιγράψουν σαφώς τις εμπειρίες τους. Εδώ ανήκουν «Η γυναίκα του αεροπόρου» (1980), «Η Πωλίν στην πλαζ» (1982), «Η πράσινη αχτίδα» (1986), για την οποία τιμήθηκε με τον Χρυσό Λέοντα στη Βενετία, και άλλες. Μεταξύ των δύο αυτών κύκλων, ο Ρομέρ ολοκληρώνει μεμονωμένες ταινίες, με κυριότερες τη «Μαρκησία του Ο…» (1976) και το «Περσεβάλ» (1978).

Στα 70 του χρόνια πια, ο Ρομέρ ανοίγει καινούριο κύκλο ταινιών για τις οποίες αντλεί έμπνευση από τις εποχές του έτους, εξ’ ου και ο τίτλος «Ιστορίες των Τεσσάρων Εποχών». Σε αυτήν την ενότητα, της οποίας οι τέσσερις αντίστοιχες ταινίες γυρίζονται στο διάστημα από το 1990 ως το 1998, ο δημιουργός επανέρχεται στην προβληματική περί ηθικής, μέσω της αισθηματικής κομεντί. Πάντοτε ανήσυχος, ο Ρομέρ γύρισε το 2001 την ταινία «Η Αγγλίδα και ο Δούκας» χρησιμοποιώντας μόνον ψηφιακή κάμερα. Τότε, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, παρέλαβε βραβείο για το σύνολο του έργου του. Το 2007 παρουσίασε την τελευταία του ταινία «Οι έρωτες της Αστρέ και του Σελαντόν». «Τώρα νομίζω ότι μπορώ να συνταξιοδοτηθώ», είχε πει τότε.

Πέθανε ο Ερίκ Ρομέρ

Πέθανε σε ηλικία 89 ετών, στο Παρίσι, ο κινηματογραφιστής Ερίκ Ρομέρ, όπως ανακοίνωσε η παραγωγός της εταιρείας Films du Losange, Μαργκαρέτ Μενεγκόζ.

Είχε εισαχθεί πριν από μία εβδομάδα σε νοσοκομείο, ενώ οι οικείοι του δεν διευκρίνισαν το λόγο της εισαγωγής του. Ο Ερίκ Ρομέρ αποτέλεσε έναν από τους κυρίαρχους εκπροσώπους του Νέου Κύματος για το γαλλικό κινηματογράφο της δεκαετίας του 1960. Το "κύκνειο άσμα" του Γάλλου κινηματογραφιστή ήταν η ταινία "Les amours d Astree et de Celadon",το 2007. "Μετά από αυτή την ταινία νομίζω ότι μπορώ να συνταξιοδοτηθώ", είχε δηλώσει τότε ο Ερίκ Ρομέρ, στην προβολή της ταινίας στο φεστιβάλ της Βενετίας.

Ο Ρομέρ σκηνοθέτησε 24 μεγάλου μήκους ταινίες, ένα ντοκιμαντέρ, καθώς και εκπαιδευτικά προγράμματα για την τηλεόραση. Ο μεγάλος δημιουργός γεννήθηκε στην Τούλ, της κεντρικής Γαλλίας, στις 4 Απριλίου του 1920 και δίδαξε λογοτεχνία πριν αφιερωθεί στον κινηματογράφο, αρχικώς ως κριτικός, καθώς διετέλεσε συνεργάτης αρκετών επιθεωρήσεων κινηματογράφου και τέχνης.

Μετά το σενάριο για την ταινία "Tous les garcons s' appellent Patrick", που γυρίστηκε από τον Ζαν Λικ Γκοντάρ, το 1958, δημιούργησε την πρώτη του ταινία, "Le signe du Lion", το 1959. Είχε τιμηθεί με το βραβείο Louis-Delluc και με τον Χρυσό Λέοντα, στη Βενετία, για την ταινία "Le rayon vert", το 1986. [enet.gr, 20:25 Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010]

Στο διαδίκτυο

• Διαβάστε περισότερα για τον Ερικ Ρομέρ

Απεβίωσε ο εμβληματικός κινηματογραφιστής του «νέου κύματος», Ερίκ Ρομέρ

Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών, στο Παρίσι, ο κινηματογραφιστής Ερίκ Ρομέρ. Το θάνατο του Ερίκ Ρομέρ ανακοίνωσε η παραγωγός της εταιρίας Films du Losange, Μαργκαρέτ Μενεγκόζ.

Ο Ερίκ Ρομέρ, εμβληματική φυσιογνωμία του νέου κύματος του γαλλικού κινηματογράφου στη δεκαετία του 1960, είχε εισαχθεί πριν από μία εβδομάδα σε νοσοκομείο, όπως έγινε γνωστό από ανθρώπους του περιβάλλοντός του, που δεν διευκρίνισαν το λόγο της εισαγωγής.

Ο Γάλλος κινηματογραφιστής υπέγραψε την τελευταία ταινία του-"Les amours d' Astree et de Celadon"-το 2007. "Μετά από αυτή την ταινία νομίζω ότι μπορώ να συνταξιοδοτηθώ", είχε δηλώσει τότε, στην προβολή της ταινίας στο φεστιβάλ της Βενετίας.

Στην πενηντάχρονη πορεία του στον κινηματογράφο υπέγραψε 24 μεγάλου μήκους ταινίες, ένα ντοκιμαντέρ και εκπαιδευτικά προγράμματα για την τηλεόραση. Ο Τιερί Φρεμό, εκπρόσωπος του Φεστιβάλ των Κανών, είχε χαρακτηρίσει τον Ερίκ Ρομέρ ως "ένα σκηνοθέτη του οποίου το έργο είναι ξεχωριστό".

Ο Ερίκ Ρομέρ γεννήθηκε στην Τούλ, στην κεντρική Γαλλία, στις 4 Απριλίου του 1920 και δίδαξε λογοτεχνία πριν αφιερωθεί στον κινηματογράφο, αρχικώς ως κριτικός, καθώς διετέλεσε συνεργάτης αρκετών επιθεωρήσεων κινηματογράφου και τέχνης.

Μετά το σενάριο για την ταινία "Tous les garcons s' appellent Patrick", που γυρίστηκε από τον Ζαν Λικ Γκοντάρ, το 1958, υπέγραψε την πρώτη ταινία - "Le signe du Lion"- το 1959. Τιμήθηκε με το βραβείο Louis-Delluc και με τον Χρυσό Λέοντα, στη Βενετία, για την ταινία "Le rayon vert", το 1986.