«Φαντασίες» και «συκοφαντίες»

• Με αφορμή το δημοσίευμα της «Ε» με τίτλο «Ασφυκτικός έλεγχος του σινεμά» στις 7/7, που αναφερόταν στην αποχώρηση του Αλέξανδρου Παπαηλιού από το Δ.Σ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και στις καταγγελίες που έκανε, λάβαμε τις εξής επιστολές:

- Από την Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών: «Σε αυτή την ιδιαίτερη περίοδο που όλος ο κινηματογραφικός κόσμος στοχάζεται και αγωνιά για τις εξελίξεις του νέου κινηματογραφικού νόμου, το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΕΣ, Αλέξανδρος Παπαηλιού, ενώ είχε υποπέσει σε σωρεία πειθαρχικών παραπτωμάτων, ενάντια στους σκοπούς και τις αρχές του ιστορικού μας Σωματείου, αρνείτο, αναίτια, να παρουσιαστεί στις επανειλημμένες εκκλήσεις του Διοικητικού Συμβουλίου για να απολογηθεί. Αντί για αυτό, επέλεξε να δημοσιοποιήσει επιστολή, στην οποία όσα αναφέρονται αγγίζουν τη σφαίρα της φαντασίας, στοχεύοντας, δυστυχώς, σε προσωπικά οφέλη».

- Από τη Διασωματειακή Επιτροπή των Φορέων του Κινηματογράφου, η οποία «καταδικάζει, απερίφραστα, τα συκοφαντικά υπονοούμενα για τη Διασωματειακή...», «το δήθεν νομοσχέδιο-συρραφή αναχρονιστικών αιτημάτων, της δήθεν Διασωματειακής -από σωματεία σφραγίδες, με τις δήθεν μαζικές υπογραφές- άγνοιας».

• Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 10 Ιουλίου 2009

Ασφυκτικός έλεγχος του σινεμά

Ο Αλέξανδρος Παπαηλιού όχι μόνο αποχώρησε από το Δ.Σ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, αλλά με επιστολή του προς τα μέλη του, καταγγέλλει διάφορα.

Κατ' αρχάς ότι «έχουν αλλοιωθεί η φυσιογνωμία, οι σκοποί και οι διαδικασίες της ΕΕΣ» από την εποχή της «πραξικοπηματικής αλλαγής καταστατικού με πλήθος παραβάσεων τόσο στη διαδικασία όσο και σε κρυφά απαράδεχτα και αντιδημοκρατικά άρθρα που ποτέ δεν παρουσιάστηκαν αλλά ψηφίστηκαν (!) στην τραγικά ολιγομελή Γενική Συνέλευση της ΕΕΣ».

Στη συνέχεια ο Αλέξανδρος Παπαηλιού τονίζει ότι τον βρίσκει αντίθετο η πολιτική του Δ.Σ. και συγκεκριμένα η «προσπάθεια καπελώματος, μπλοκαρίσματος και τελικά αντίθεσης από το Δ.Σ. της ΕΕΣ στην κίνηση σκηνοθετών που δικαίως στην πράξη και όχι αερολογώντας αρνούνται την απηρχαιωμένη λειτουργία των Κρατικών Βραβείων». Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, η μόνη έγνοια του Δ.Σ. της ΕΕΣ είναι ο «ασφυκτικός έλεγχος του κινηματογράφου με ξεπερασμένες και "ανόητες" πραχτικές (π.χ. το δήθεν νομοσχέδιο-συρραφή αναχρονιστικών αιτημάτων, της δήθεν Διασωματειακής -από σωματεία σφραγίδες, με τις δήθεν μαζικές υπογραφές- άγνοιας) και όλα αυτά αποκύημα συνδικαλιστικών αναγκών επιβίωσης σε βάρος των σκηνοθετών».