ΓΟΥΝΤΙ ΑΛΕΝ «Στη Ρώμη με αγάπη»

Προορισμός της φετινής «πενθήμερης» του Γούντι Αλεν η Ρώμη. Μετά το Λονδίνο «MATCH POINT» (2005), τη Βαρκελώνη «VICKY CHRISTINA BARCELONA» (2008) και τελευταία το Παρίσι «ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ» (2011), το ετήσιο πρόγραμμα εκδρομών στην Ευρώπη, τον έφερε στην καρδιά της αιώνιας πόλης, όπου - υπό τους ήχους του αθάνατου «Volare»- οι τουριστικές ατραξιόν, τα αρχαία και οι φημισμένες ταράτσες της που βλέπουν στην Πιάτσα ντι Σπάνια, συνθέτουν το σκηνογραφικό φόντο των τεσσάρων, ανεξάρτητων και αυτόνομων ιστοριών της σπονδυλωτής του ταινίας (κατ' εξοχήν ιταλικό είδος!). Ιστορίες που θα μπορούσαν κάλλιστα να διασταυρώνονται στα σοκάκια του Τραστέβερε, αλλ' όμως ποτέ δεν «υφαίνονται» μαζί. Στη φετινή εκδρομή και 44^ηταινία του, ο ίδιος ο Γούντι Αλεν στέκεται πίσω και μπροστά στην κάμερα. Ωστόσο δυστυχώς το φιλμ σαν σύνολο (ίσως, το χειρότερό του...) δίνει την αίσθηση του αυτόματου πιλοταρίσματος με ελάχιστα μόνο ενσταντανέ στιγμιαίων συμπαθητικών εξάρσεων...

Γούντι Αλεν: Μεσάνυχτα στο Παρίσι, εισιτήρια στη… Νέα Υόρκη

Η τελευταία ταινία του 76χρονου δημιουργού είναι μια από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες της καριέρας του στις ΗΠΑ

• Γιάννης Ζουμπουλάκης,  ΤΟ ΒΗΜΑ:  25/06/2011  

Η Μαριόν Κοτιγιάρ, η Αλισον Πιλ, ο Οουεν Γουίλσον και ο μετρ Γούντι Αλεν σε σκηνή από τα γυρίσματα της ταινίας «Μεσάνυχτα στο Παρίσι»

Απίστευτο και όμως αληθινό. Σύμφωνα με την εταιρία Sony Pictures Classics που έχει τα δικαιώματα για την διανομή της ταινίας «Midnight in Paris» στις Ηνωμένες Πολιτείες, η πιο πρόσφατη δημιουργία του Γούντι Αλεν, είναι η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του κατά την διάρκεια της τελευταίας 25ετίας!

Μέχρι σήμερα, το «Midnight in Paris» που διανεμήθηκε σε περιορισμένο κύκλωμα των αμερικανικών αιθουσών στις 20 του περασμένου Μαίου, έχει έσοδα που ξεπερνούν 23.330.000 δολάρια. Ο Αλεν από την εποχή του «Η Χάνα και οι αδελφές της» (1986) έχει να δει τόσο θετική αποδοχή ταινίας του από το αμερικανικό κοινό. Και το πιο παράδοξο όλων είναι ότι ο Νεουρκέζος δημιουργός την 1^η Δεκεμβρίου θα κλείσει τα 76!

Παριζιάνικες Κάννες με Γούντι Αλεν και Κάρλα Μπρούνι

    

Την πρεμιέρα της στο 64ο φεστιβάλ των Κανών θα κάνει η τελευταία 41η ταινία μεγάλου μήκους του Γούντι Αλεν, το «Midnight in Paris», η οποία σύμφωνα με ανακοίνωση του φεστιβάλ θα σηκώσει την αυλαία την Τετάρτη 11 Μαίου. Αν το καλοσκεφτούμε, βέβαια, δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά αφού η Κάρλα Μπρούνι Σαρκοζί είναι μια από τις ηθοποιούς της ταινίας, γεγονός που αυτομάτως δίνει πολιτική χροιά στο φεστιβάλ, στο οποίο δεν αποκλείεται να δώσει το παρόν ο πρωθυπουργός της χώρας Νικολά Σαρκοζί.

Σύμφωνα με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ Τιερί Φρεμό, το «Midnight in Paris» είναι μια επιστολή αγάπης του Γούντι Αλεν προς την Πόλη του Φωτός αλλά και μια ταινία που δίνει την ευκαιρία στον δημιουργό της να επανέλθει βαθύτερα σε θέματα που τα τελευταία χρόνια τον προβληματίζουν στις ταινίες του: «την σχέση μας με την Ιστορία, την Τέχνη, την απόλαυση και την ζωή.»

Στο φιλμ παίζουν επίσης οι Οουεν Γουίλσον, Ρέιτσελ Μακ Ανταμς, Εντριαν Μπρόντι, Κάθι Μπέιτς και Μαριόν Κοτιγιάρ. Το 64ο φεστιβάλ των Κανών θα διαρκέσει από την Τετάρτη 11 Μαίου ως και την Κυριακή 22 του μηνός. Πρόεδρος της εφετινής κριτικής επιτροπής θα είναι, ως γνωστόν, ο Ρόμπερτ ντε Νίρο.

• ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ,  Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

Boogie Woody!

• Ο Γιάννης Ζουμπουλάκης αναλογίζεται όλες τις συναντήσεις του με τον διοπτροφόρο auteur, περιγράφει ανέκδοτα ενσταντανέ που συνέβησαν μεταξύ τους και, σηκώνοντας το παραπέτασμα ενός σφόδρα ιδιοσυγκρασιακού στυλ, επιχειρεί να καταλήξει στο τι σόι τύπος είναι τελικά ο παλιόφιλος Γούντι Αλεν.

Ακολουθώ την αρχή του Νίτσε, ο οποίος έλεγε ότι «είναι ανάγκη να έχεις φαντασιώσεις, διότι, αν κοιτάζεις τη ζωή πολύ προσεκτικά, γίνεται αβάσταχτη». Αργότερα το είπε και ο Φρόιντ και μετά ο Ευγένιος Ο’Νιλ, που έγραφε θεατρικά έργα με αυτό το θέμα. Είναι μια σκέψη στην οποία καταλήγουν με τα χρόνια πολλοί σκεπτόμενοι άνθρωποι. «Η ζωή είναι φρικτή, επίπονη, επώδυνη, τρομακτική και αν δεν έχεις τρόπους διαφυγής, δεν θα τα βγάλεις πέρα». 

Ακούω ξανά και ξανά την ηχογράφηση της τελευταίας συνέντευξης που πήρα από τον Γούντι Αλεν και θυμάμαι πόσο έξυπνος, πόσο ταλαιπωρημένος, μα και πόσο απαισιόδοξος μου είχε φανεί την τελευταία φορά που τον είδα στις Κάννες, τον περασμένο Μάιο. Ο Γούντι βρισκόταν εκεί με την ταινία «Θα συναντήσεις έναν ψηλό μελαχρινό άνδρα» και σε λίγες ώρες θα έπαιρνε το αεροπλάνο για να επιστρέψει στην αγαπημένη του Νέα Υόρκη. Χλωμός, ασθενικός και ελαφρύς σαν σπουργίτι, έβηχε ζητώντας συγγνώμη για το «τέλειο κρυολόγημα» που τον ταλαιπωρούσε εκείνες τις ημέρες. Ηταν συνεχώς με την αστεία ατάκα στο στόμα, αλλά έβλεπες έναν καταπονημένο άνθρωπο. 

Οσο περνούν τα χρόνια γίνεται κανείς πιο σοφός; 

«Οχι, δεν πιστεύω ότι γίνεσαι πιο σοφός όσο μεγαλώνεις. Πονάει η πλάτη σου, αυτό γίνεται. Προσωπικά, δεν βρίσκω κανένα πλεονέκτημα στο γήρας. Κάνω όλα τα ηλίθια πράγματα που έκανα νεότερος, με τη διαφορά ότι τώρα δεν τα βλέπω τόσο καλά όσο παλαιότερα». 

Στην τελευταία ταινία του, την τέταρτη που γύρισε στο Λονδίνο, παρακολουθούμε την περιπέτεια μιας ομάδας ανθρώπων (Αντονι Χόπκινς, Τζος Μπρόλιν, Ναόμι Γουότς, Τζέμα Τζόουνς κ.ά.) οι οποίοι προσπαθούν να βελτιώσουν τη ζωή τους βρίσκοντας διέξοδο στο «άλλο». Ο «ψηλός μελαχρινός άνδρας» του τίτλου ίσως τελικά να μην είναι άλλος από τον ίδιο τον θάνατο. 

Η απαισιοδοξία (και το κρυολόγημα) με γυρίζει πίσω στην πρώτη συνάντηση που είχα μαζί του, το 1996, στη σουίτα του, στο ξενοδοχείο Ριτζ στο Παρίσι. Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι έβλεπα ακριβώς το αντίθετο από αυτό που περίμενα. Είδα έναν πολύ ήσυχο, σχεδόν ακίνητο άνθρωπο (όταν παίζει ο Αλεν είναι αεικίνητος) που μιλούσε εξαιρετικά χαμηλόφωνα, ίσα που ακουγόταν δηλαδή, επειδή ήταν (και πάλι) κρυωμένος. Το μόνο που με έκανε να νιώθω ότι βρίσκομαι δίπλα στον Γούντι Αλεν ήταν το χαρακτηριστικό καυστικό χιούμορ του. Η κουβέντα μας είχε σταθμούς την πολυαγαπημένη του τζαζ («το φυλαχτό μου»), τους αρχαίους Ελληνες, τους οποίους τόσο έξυπνα είχε σχολιάσει στην «Ακαταμάχητη Αφροδίτη» («θα πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο να είσαι θεός εκείνη την εποχή»), αλλά και τους σύγχρονους («όποτε σκέφτομαι σύγχρονο Ελληνα, μου έρχονται στο μυαλό εστιάτορες και εφοπλιστές!»). 

Εξι χρόνια αργότερα ξαναείδα τον Γούντι Αλεν από κοντά, το 2002, στις Κάννες, όπου είχε έρθει για το «Παίζοντας στα τυφλά», την ταινία έναρξης του φεστιβάλ. Η παράδοση έλεγε ότι οι ταινίες του Αλεν μπορούσαν μεν να κάνουν την πρεμιέρα τους σε φεστιβάλ (κυρίως της Βενετίας), ποτέ όμως παρουσία του ιδίου, ο οποίος απεχθανόταν την πολυκοσμία και την ηλιοφάνεια. Να, όμως, που ο Αλεν άνοιγε αυτοπροσώπως την αυλαία του 55ου Φεστιβάλ των Καννών, μέσα στη χλιδή και στην πολυτέλεια, την οποία ως τότε απέφευγε όπως ο διάολος το λιβάνι και σατίρισε τόσο εύστοχα στην ταινία του «Διασημότητες». Πού ήταν ο μοναχικός, αγοραφοβικός και μελαγχολικός διοπτροφόρος που όλοι γνωρίζαμε και αγαπούσαμε; 

Η απάντηση ήταν απλή. Είχε έρθει η στιγμή που, για να μπορέσει να επιβιώσει, ο Γούντι Αλεν έπρεπε να γίνει και έμπορος. Στην Αμερική οι ταινίες του προβάλλονται περιορισμένα, στην Ευρώπη γίνονται ανάρπαστες. Αν δεν υπήρχε η δίοδος προς την αγορά της Ευρώπης, ο Αλεν πιθανότατα θα είχε σοβαρό πρόβλημα ως δημιουργός. «Για κάποιον λόγο οι ταινίες μου είναι αντιεμπορικές στην Αμερική και ιδιαιτέρως εμπορικές στη Γαλλία» έχει δηλώσει. «Οι υπότιτλοι θα πρέπει να είναι εξαιρετικοί εκεί...». 

Eναν χρόνο αργότερα κάθομαι και πάλι στο ίδιο τραπέζι μαζί του για το «Ερωτας και τίποτ’ άλλο», στη Βενετία. Από εκείνη τη συνάντηση θυμάμαι ένα πράγμα. Για πρώτη φορά ο Γούντι Αλεν έδειχνε πραγματικά καταβεβλημένος. Ακούω ξανά την κασέτα: Παραγγέλνει ένα ginger ale στη βοηθό του και τον ρωτώ αν θα ήθελε να κλείσω την πόρτα για περισσότερη ησυχία. Λαμβάνω το πρώτο δείγμα της βαρηκοΐας του. Επαναλαμβάνω την ερώτηση και τον ακούω να λέει: «Α! Θέλετε να κλείσω την πόρτα. Αμέσως…» σηκώνεται για να την κλείσει. Σηκώνομαι και εγώ βιαστικά για να τον προλάβω, λέγοντας «εννοώ να την κλείσω ΕΓΩ». Σταματά, με κοιτάζει με απορία και κάθεται ξανά στην καρέκλα του. Η όλη σκηνή έχει κάτι το κινηματογραφικά κωμικό, όχι απαραιτήτως από ταινία του. 

Παρ’ όλα αυτά, όχι μόνον παραμένει στις επάλξεις, αλλά αλλάζει και χώρους γυρισμάτων. Η ολοκληρωτική στροφή του προς την Ευρώπη γίνεται το 2004, όταν πλέον εγκαταλείπει τη Νέα Υόρκη και σκηνοθετεί – για πρώτη φορά – στην Αγγλία. Αυτό ήταν το θέμα που κυριάρχησε στη συνέντευξη Τύπου του «Match Ρoint» στις Κάννες, όπου τον ξαναείδα το 2005. Εκεί θυμάμαι έντονα τον Γούντι να λέει: «Προτιμώ να παίρνω τα λεφτά μέσα στη χαρτοσακούλα και να γυρίζω τις ταινίες μου, από το να ταλαιπωρούμαι με υποσχέσεις που δεν εκπληρώνονται ποτέ. Οι Αγγλοι μού τα έδωσαν εδώ και τώρα, και εγώ τα πήρα». Τον θυμάμαι επίσης και σε ένα πάρτι της Chopard, όπου υποψιάζομαι ότι αναγκάστηκε να παραστεί, μαζί με τη σύζυγό του και τους πρωταγωνιστές της ταινίας του, τον Τζόναθαν Ράις Μέγιερς και τη Σκάρλετ Τζοχάνσον. Σαν τη μύγα μες στο γάλα. Τον είχαν απομονώσει σε έναν καναπέ, τον φωτογράφιζαν, τον θυμάμαι να σκύβει για να ακούσει και έπειτα από ένα τέταρτο έφυγε. Δεν είναι για αυτά ο Γούντι Αλεν. 

Η προβληματική ακοή του ήταν ένα θέμα και στο «Ονειρο της Κασσάνδρας», δύο χρόνια αργότερα, πάλι στη Βενετία. Ημασταν στοιβαγμένοι γύρω του, ενώ εκείνος καθόταν σε ένα καναπεδάκι στην Αίθουσα Βισκόντι του ξενοδοχείου Ντε Μπεν. Η Τζίντζερ, από το γραφείο που προωθούσε την ταινία, καθόταν δίπλα του για έναν λόγο. Επρεπε να επαναλαμβάνει τις ερωτήσεις, γιατί ο Γούντι δεν τις άκουγε. Ηταν μια θλιβερή εικόνα, αλλά είχε, όπως πάντα, καλές ατάκες. 

– Τελικά το βρήκατε το νόημα της ζωής ή ακόμη ψάχνετε; 

«Οχι. Και το πρόβλημα είναι ότι όσο μεγαλώνεις τα πράγματα δυσκολεύουν». 

– Τι θεωρείτε σημαντικό στη ζωή σήμερα; 

«Τον… αέρα;». (Η αίθουσα τραντάζεται από τα γέλια.) 

– Μια πρόχειρη λίστα των πιο σημαντικών; 

«Τέσσερα πράγματα: Πρώτον, η υγεία. Θυμάμαι που μου το έλεγε και ο πατέρας μου, αλλά γελούσα. Είχε δίκιο. Δεύτερον, η γνώση, τρίτον, το χρήμα, και η αγάπη, νομίζω, είναι το τέταρτο». 

– Το χρήμα μπαίνει πάνω από την αγάπη; 

«Το χρήμα είναι εξαιρετικά σημαντικός παράγοντας, πολύ σημαντικότερος από όσο πίστευα νεότερος. Για την αγάπη έχω καταλήξει ότι, αν έχεις υγεία, γνώση και οικονομική ευχέρεια, σε γενικές γραμμές μπορείς να τη βρεις. Τουλάχιστον, έχεις καλές πιθανότητες. Η αναζήτηση της αγάπης είναι εξίσου διασκεδαστική όσο και η ανεύρεσή της». 

Οκτώ μήνες αργότερα τον συνάντησα στις Κάννες, αλλά σε καλύτερες συνθήκες. Στη σουίτα του ξενοδοχείου Martinez καθόμασταν περίπου δέκα δημοσιογράφοι, ο Γούντι δεν είχε κανένα πρόβλημα υγείας και ήταν κεφάτος. Διαβάζω στις σημειώσεις μου: «Ντυμένος σε ανοιχτά χρώματα – μπεζ και σομόν – ξεκούραστος, ομιλητικός και, το κυριότερο, χωρίς βοηθό δίπλα του για να του επαναλαμβάνει τις ερωτήσεις». Επίσης, σε αντίθεση με το «Ονειρο της Κασσάνδρας», παρουσίαζε μια πολύ κεφάτη ταινία, το «Vicky Cristina Barcelona». «Με ρωτούν γιατί δεν εμφανίζομαι πια στις ταινίες μου, τους απαντώ ότι είναι προτιμότερο να βλέπεις στο ίδιο κρεβάτι την Πενέλοπε Κρουζ, τη Σκάρλετ Τζοχάνσον και τον Χαβιέ Μπαρδέμ απ’ ό,τι ανθρώπους της ηλικίας μου. Δεν είναι μόνον πιο ελκυστικό θέαμα, αλλά και καλύτερη επιχειρηματική κίνηση...». 

Ετσι, λοιπόν, φτάνουμε στο σήμερα, με έναν Γούντι Αλεν πιο σκοτεινό, αλλά και πάλι αστείο, έτοιμο να σε κερδίσει με το πνεύμα και τον πραγματισμό του: «Οι καλλιτέχνες πιστεύουν ότι η δουλειά τους θα ζήσει για πάντα, κάποιοι γονείς βλέπουν την αθανασία μέσα από τα παιδιά τους. Αυτά όμως είναι όλα φαντασιώσεις, διότι η αλήθεια είναι ότι γεννιέσαι, ζεις μια σύντομη ζωή και πεθαίνεις» μας είπε ο Γούντι. «Αρα, δεν υπάρχει κάποιο πραγματικό νόημα, σε τίποτε από αυτά, αφού όλα κάποια στιγμή είναι καταδικασμένα να τελειώσουν. Ο ήλιος χάνει σιγά σιγά τη δύναμή του, η Γη κάποια ημέρα δεν θα υπάρχει, τα αστέρια φεύγουν. Αν κοιτάξετε πολλά εκατομμύρια χρόνια μπροστά, στο μέλλον, δεν θα δείτε τίποτε. Δεν θα δείτε ούτε Σαίξπηρ, ούτε αρχαίους τραγωδούς, ούτε τίποτε».

• Δημοσιεύτηκε στο BHMAMEN, τεύχος 56, σελ. 138-139, Νοέμβριος 2010.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=152&artid=364917&dt=04/11/2010#ixzz14TPalKC3

Οταν ο Γούντι συνάντησε τον Μπέργκμαν

• Στα γνωστά του θέματα, τη ζωή, τον έρωτα, την απιστία, την απώλεια αλλά και το θάνατο στρέφεται ακόμη μια φορά ο Γούντι Αλεν στη νέα του κωμωδία «Θα συναντήσεις έναν ψηλό, μελαχρινό άντρα».

Ο Γούντι Αλεν δίνει οδηγίες στη Ναόμι Γουότς κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων

Μια κωμωδία γυρισμένη και πάλι στο Λονδίνο, παιχνιδιάρικη, δοσμένη με φρεσκάδα, με έναν αφηγητή να συνδυάζει τις επιμέρους σκηνές. Ταυτόχρονα, μια κωμωδία, που πίσω από το χιούμορ της κρύβει μια σκοτεινή, μαύρη, πεσιμιστική ματιά. «Οι χαρακτήρες μου είναι γελοίοι», μου είχε πει κάποτε σε μια συνέντευξή μας ο Γούντι Αλεν, «αλλά όταν τους κοιτάξεις είναι πολύ θλιμμένοι. Εξάλλου κι ο δικός μου ο χαρακτήρας είναι πολύ θλιμμένος. Ο έρωτας και το σύμπαν, η ζωή και ο θάνατος, είναι ακριβώς όπως οτιδήποτε άλλο, πράγμα που σημαίνει, είναι τίποτα. Δεν ξέρεις τίποτα γι' αυτά, πας κάπου και δεν υπάρχει τίποτα».

Ο σκηνοθέτης παρουσιάζει τα ερωτικά και υπαρξιακά προβλήματα δυο ζευγαριών. Από τη μια του Αλφι (Αντονι Χόπκινς) και της Ελενας (Τζέμα Τζόουνς) και από την άλλη της κόρης τους Σάλι (Ναόμι Γουότς) και του άντρα της Ρόι (Τζος Μπρόλιν). Οταν ο Αλφι, από το φόβο του θανάτου αλλά και της χαμένης νιότης του, εγκαταλείπει τη γυναίκα του και ακολουθεί μια νεαρή κοπέλα, τη Σαρμέν (Λούσι Παντς), η Ελενα στρέφεται σε μια μάντισσα, που της λέει: «Θα συναντήσεις έναν ψηλό, μελαχρινό άντρα». Μόνο που η συνάντηση αυτή δεν περιορίζεται σ' έναν άντρα, αλλά αναφέρεται και στο άλλο, ψηλό, μελαχρινό και τρομερό πρόσωπο που κάποτε όλοι θα συναντήσουμε. Για άλλη μια φορά ο κωμικός Αλεν συναντά τον με υπαρξιακά προβλήματα Ινγκμαρ Μπέργκμαν.

Παράλληλα, παρακολουθούμε και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τόσο η δυστυχισμένη από τη συζυγική ζωή της Σάλι, ερωτευμένη κρυφά με τον γκαλερίστα και αφεντικό της Γκρεγκ (Αντόνιο Μπαντέρας), καθώς ο συγγραφέας σύζυγός της Ρόι, στερημένος από έμπνευση, αρχίζει να ενδιαφέρεται για μια νεαρή, μυστηριώδη γυναίκα (Φρίντα Πίντο) ντυμένη στα κόκκινα. «Είναι άνθρωπος που περνάει μια δύσκολη περίοδο στη ζωή του», ανέφερε ο Αλεν, «και όταν βλέπει αυτή τη φρέσκια πνοή αέρα απέναντι από το παράθυρό του, αυτό τον ιντριγκάρει και σταδιακά η κοπέλα μετατρέπεται σε μια ελκυστική φαντασίωση».

Παρ' όλες τις προσπάθειες των προσώπων αυτών να ξεφύγουν από τα προβλήματά τους με απραγματοποίητα όνειρα και φανταστικά σχέδια, το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα ευχάριστο. Ο δρόμος τους είναι γεμάτος με απογοητεύσεις και αναπάντεχους κινδύνους. Μέσα από την πορεία τους αυτή, ο σκηνοθέτης εξερευνά την ανθρώπινη ανάγκη για φαντασιώσεις και όνειρα. Βέβαια ο ίδιος, που επιμένει πως δεν πρέπει να τον παίρνουμε στα σοβαρά, αρχίζει την ταινία του με ένα τσιτάτο του Σέξπιρ από τον «Μάκβεθ», που αναφέρει πως τη ζωή την αφηγείται ένας βλάκας που κάνει πολλή φασαρία για το τίποτα...

• ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ, Επτά, Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010

Ο Γούντι Αλεν στο σπίτι σας

• Το γυναικείο φύλοκυριαρχεί στις έξι ταινίες του σπουδαίου κωμικού και σκηνοθέτη που προσφέρει «Το Βήμα» στους αναγνώστες του από την επόμενη Κυριακή

• ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ | Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010

Ανέκαθεν το γυναικείο φύλο διαδραμάτιζε βασικό ρόλο στις ταινίες του Γούντι Αλεν. Οπως και στη ζωή του. Δύο μακροχρόνιες σχέσεις του προήλθαν από τη στενή συνεργασία που είχε με τις πρωταγωνίστριές του, την Νταϊάν Κίτον και τη Μία Φάροου, με την οποία κατέληξε στα δικαστήρια εξαιτίας του σκανδάλου του παράνομου δεσμού του με μιαν άλλη γυναίκα, τη Σουν Γι (υιοθετημένη κόρη του με τη Φάροου). Ο Γούντι Αλεν συνηθίζει να «επιβραβεύει» με Οσκαρ τις γυναίκες ηθοποιούς του. Η Κίτον το κέρδισε για τον «Νευρικό εραστή», η Μίρα Σορβίνο για την «Ακαταμάχητη Αφροδίτη» και η Νταϊάν Γουίστ δύο φορές, για τις ταινίες η «Χάνα και οι αδελφές της» και «Σφαίρες πάνω από το Μπρόντγουεϊ». Αυτή η σχέση του Γούντι με τις γυναίκες διαμορφώνει και τον ιστό της προσφοράς του «Βήματος». Αφετηρία της ο «Νευρικός εραστής» ή αλλιώς η «Αnnie Ηall», το ονοματεπώνυμο της κεντρικής ηρωίδας που υποδύεται η Νταϊάν Κίτον. Εδώ, ο Αλβι Σίνγκερ, το alter ego του Γούντι, αμερικανοεβραίος κωμικός της Νέας Υόρκης, ερωτεύεται μιαν αφελή και το ίδιο νευρωτική «κουλτουριάρα», περιπλέκοντας περισσότερο τη ζωή του. Ο Γούντι κέρδισε δύο Οσκαρ, σκηνοθεσίας και σεναρίου.

Στο ασπρόμαυρο και υπό τους ήχους του Τζορτζ Γκέρσουιν «Μανχάταν» ο Αλεν κινηματογραφεί με αγάπη τη λατρεμένη του Νέα Υόρκη, υποδυόμενος τον ρόλο του μοναχικού τύπου ο οποίος και πάλι αναζητεί την ιδανική γυναίκα. Δίπλα του και πάλι η Κίτον αλλά και η Μάριελ Χεμινγκγουέι (προτάθηκε για το Οσκαρ β΄ γυναικείου ρόλου) όπως και η Μέριλ Στριπ σε ρόλο λεσβίας. Το «Πορφυρό ρόδο του Καΐρου» τοποθετείται στην περίοδο της οικονομικής κρίσης. Η Μία Φά ροου υποδύεται τη νεαρή σερβιτόρα που καταπιέζεται από τον κτηνώδη σύζυγό της (Ντάνι Αϊέλο) και βρίσκει τη φυγή μέσα σε συνοικιακό σινεμά, όπου παρακολουθεί ξανά και ξανά το ίδιο εξωτικό μελόδραμα. Παρασυρμένη από το κινηματογραφικό θέαμα ταυτίζεται ολοκληρωτικά μαζί του και ερωτεύεται έναν από τους ήρωες (Τζεφ Ντάνιελς) που βγαίνει από την οθόνη! Πρόκειται για μια από τις ποιητικές ταινίες του δημιουργού της.

Ο τίτλος και μόνο «Η Χάνα και οι αδελφές της» τα λέει όλα: η Μπάρμπαρα Χέρσεϊ, η Μία Φάροου και η Νταϊάν Γουίστ υποδύονται τρεις αδελφές που αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο τη ζωή. Ο Ινγκμαρ Μπέργκμαν «συναντά» τον Αντον Τσέχοφ υπό το σαρκαστικό και εύστοχο βλέμμα του Αλεν, σε μια από τις καλύτερες δημιουργίες του.

Συμμετέχει ο Μάικλ Κέιν που κέρδισε το Οσκαρ β΄ ανδρικού ρόλου.

• Δύο αμιγείς κωμωδίες

Η προσφορά ολοκληρώνεται με δύο ταινίες της καθαρά κωμικής περιόδου του δημιουργού, τον «Ειρηνοποιό», και το «Τα πάντα γύρω από το σεξ». Το πρώτο είναι μια παρωδία τού «Πόλεμος και Ειρήνη» του Λέοντος Τολστόι στο οποίο πρωταγωνιστεί ο ίδιος, η Νταϊάν Κίτον και σε μικρό ρόλο η δική μας Δέσπω Διαμαντίδου. Στο «Τα πάντα γύρω από το σεξ» ο Αλεν απαντά με τον δικό του ευφυή τρόπο σε ερωτήματα που θέτει ο δρ Ντέιβιντ Ρούμπεν στο μπεστ σέλερ του με τον ίδιο τίτλο. Πρωταγωνιστεί ο ίδιος ο Γούντι, ενώ ανάμεσα σε ένα πολυπληθές καστ βρίσκουμε και τον Τίτο Βανδή. 

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ «ΒΗΜΑΤΟΣ» ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΟΥΝΤΙ

• Στις 31 Οκτωβρίου

O ΝΕΥΡΙΚΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ (1977): «Βρήκα το κουράγιο να αφήσω πίσω μου τους παλιμπαιδισμούς, την ασφάλεια που μου παρείχε η καθαρόαιμη κωμωδία ως αυτοσκοπός. Είπα στον εαυτό μου: “Ηρθε μάλλον η ώρα να προσπαθήσω να κάνω ένα πιο σκεπτόμενο φιλμ και όχι άλλη μια ίδια κωμωδία. Και ίσως αυτό να επιτρέψει να αναδειχθούν διαφορετικές κινηματογραφικές αξίες που ίσως κερδίσουν και τονώσουν το ενδιαφέρον του κοινού”». 

• Στις 7 Νοεμβρίου

H XΑΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΔΕΛΦΕΣ ΤΗΣ (1986): «Θα έπρεπε να αφήσω τα θέματα πιο ανοιχτά, όχι τόσο τακτοποιημένα.Μου έχει μείνει κουσούρι και από τον τρόπο που μεγάλωσα αλλά και από την εμπειρία μου από τις αμερικανικές ταινίες: προσπαθώ να βρω ικανοποιητικές εκβάσεις για όλα. Οσο περνά ο καιρός τόσο μαθαίνω να αφήνω τις ταινίες μου χωρίς επίλυση».

Στις 14 Νοεμβρίου
MΑΝΧΑΤΑΝ (1979): «Σκέφτηκα πόσο καταπληκτικό θα ήταν να είχαμε την ευκαιρία να δουλέψουμε σε ασπρόμαυρο φιλμ,με την τεχνική του πραγματικού σινεμασκόπ.Δύο ήταν τα πλεονεκτήματα: από τη μία θα καταλήγαμε με μια μαγευτική αποτύπωση της Νέας Υόρκης,η οποία πρωταγωνιστεί στην ταινία,και από την άλλη θα πειραματιζόμουν με όλα τα συναρπαστικά εμπόδια και προβλήματα αυτών των ταινιών».

• Στις 21 Νοεμβρίου

TΟ ΠΟΡΦΥΡΟ ΡΟΔΟ ΤΟΥ KΑΐΡΟΥ (1985): «Εγραψα μια ιστορία που βασίστηκε στο εξής δίλημμα: ένας άνδρας που μια γυναίκα θεωρεί ονειρεμένο εραστή βγαίνει από την οθόνη και την ερωτεύεται αλλά μετά εμφανίζεται ο ηθοποιός που τον ερμηνεύει και η γυναίκα πρέπει να επιλέξει μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Και φυσικά κανείς δεν μπορεί να επιλέξει τη φαντασία, γιατί αυτό οδηγεί στην παράνοια, οπότε επιλέγει την πραγματικότητα. Και όταν επιλέγεις την πραγματικότητα,πληγώνεσαι». 

• Στις 28 Νοεμβρίου

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΞ (1972): «Ενα βράδυ γυρνώντας σπίτι με την Νταϊάν Κίτον ξαπλώνουμε, ανοίγουμε την τηλεόραση και πέφτουμε πάνω σε αυτόν τον γιατρό ο οποίος είχε γράψει ένα πολύ δημοφιλές βιβλίο με τίτλο “Οσα θα θέλατε να μάθετε για το σεξ και φοβάστε να ρωτήσετε”. Οι ερωτήσεις που έθετε ο κόσμος ήταν του στυλ: “Μπορεί μια γυναίκα να μείνει έγκυος όταν κάνει σεξ τις ημέρες της περιόδου της;”. Και τότε σκέφτηκα: “Γουάου, αυτό θα μπορούσε να γίνει μια πολύ αστεία ταινία”».

• Στις 5 Δεκεμβρίου

O ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΣ (1975): «Ηταν η εποχή όπου ήθελα τον ήρωά μου να μιλάει συνεχώς με ευφυολογήματα,όπως ο Γκράουτσο Μαρξ και ο Μπομπ Χόουπ. Οπότε η συρραφή έξυπνων αστείων επικρατούσε του νορμάλ διαλόγου... Ηξερα ότι θα διασκεδάσω πολύ μέσα στο φιλοσοφικό σύμπαν. Ηταν μια σχεδόν λογοτεχνική παρωδία».

Τα αποσπάσματα είναι από το βιβλίο του  Στιγκ Μπέρμαν «Ο Γούντι Αλεν για τον Γούντι Αλεν» που περιλαμβάνει σειρά συνεντεύξεων (εκδόσεις Μεταίχμιο/ μετάφραση Πόλυ Λυκούργου)

• Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=34&artId=362777&dt=24/10/2010#ixzz13Gd8OSYC

Άρχισαν τα γυρίσματα της ταινίας του Γούντι Αλεν με την Κάρλα Μπρούνι

Η Κάρλα Μπρούνι πρωταγωνιστεί στα «Μεσάνυχτα στο Παρίσι» (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

• Σε ένα σοκάκι μιας παρισινής συνοικίας άρχισαν «διακριτικά» τα γυρίσματα της νέας ταινίας του Γούντι Αλεν, στην οποία πρωταγωνιστεί η πρώτη Κυρία της Γαλλίας Κάρλα Μπρούνι μαζί με τους Μαριόν Κοτιγιάρ, Όουεν Ουίλσον και Ρέιτσελ Μακ Ανταμς.

Η ρομαντική κομεντί Μεσάνυχτα στο Παρίσι αφηγείται την ιστορία μιας οικογένειας που φθάνει στο Παρίσι για δουλειές. Μολονότι πολλές διασημότητες θα εμφανιστούν στην ταινία, οι κάτοικοι και οι καταστηματάρχες της περιοχής δεν έχουν καταφέρει ακόμη να δουν κανέναν εκτός από τον ίδιο τον Γούντι Αλεν. Ο διάσημος σκηνοθέτης εμφανίστηκε μόνο για μια στιγμή στο πεζοδρόμιο και στη συνέχεια μπήκε σε ένα λευκό αυτοκίνητο και έφυγε για να γευματίσει. Στην περιοχή δεν έχουν ληφθεί ιδιαίτερα μέτρα ασφαλείας για να απομακρύνονται οι «περίεργοι». Το κτίριο όπου γίνονται τα γυρίσματα έχει τα παράθυρα καλυμμένα με μαύρες κουρτίνες. Στην πρόσοψη έχει αναρτηθεί μια πινακίδα που αναφέρει ότι γίνονται γυρίσματα μιας ταινίας «που διαδραματίζεται στη δεκαετία του '20». [Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό]

«Μεσάνυχτα στο Παρίσι» με την Κάρλα Μπρούνι

Η πρώτη κυρία της Γαλλίας, η σύζυγος του Νικολά Σαρκοζί. Κάρλα Μπρούνι, θα είναι η πρωταγωνίστρια της νέας ταινίας του Γούντι Αλεν με τίτλο «Μεσάνυχτα στο Παρίσι».

όπως έγινε γνωστό η κ. Μπρούνι θα φιγουράρει στην διαφημιστική αφίσα της ταινίας μαζί με την συμπρωταγωνίστρια της Μάριον Κουτιγιάρ, καθώς και τους Οουεν Ουίλσον και Κάθι Μπείτς, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του διάσημου σκηνοθέτη.

Η ταινία πρόκειται να γυριστεί στη γαλλική πρωτεύουσα και τα γυρίσματα θα αρχίσουν σύντομα, ανέφερε η ίδια πηγή.

"Η ταινία θα είναι μια ρομαντική κομεντί που αφορά μια οικογένεια που φτάνει στο Παρίσι για κάποιες δουλειές. Περνά διάφορες ταλαιπωρίες και μπελάδες αλλά το σενάριο θα είναι τελικά ένας ύμνος στην αγάπη " ανέφερε ο εκπρόσωπος του Γούντι Αλεν υπογραμμίζοντας ότι για πρώτη φορά ο σκηνοθέτης ανακοινώνει τα σχέδιά του, τους πρωταγωνιστές του, τον τίτλο της ταινίας του και την ιστορία της.

Πρωταγωνίστρια σε ταινία του Γούντι Αλεν η Κάρλα Μπρούνι

Η πρώτη κυρία της Γαλλίας Κάρλα Μπρούνι - Σαρκοζί

Η Κάρλα Μπρούνι - Σαρκοζί ανακοίνωσε ότι δέχτηκε να παίξει στην επόμενη ταινία του Γούντι Αλεν. «Μου πρότεινε να παίξω στην επόμενη ταινία του. Δεν ξέρω ποιο ρόλο, αλλά του απάντησα ναι», δήλωσε η πρώτη κυρία της Γαλλίας στο γαλλικό τηλεοπτικό δίκτυο Canal Plus.

«Δεν είμαι ηθοποιός. Ίσως να είμαι χάλια, αλλά δεν μπορούσα, στη ζωή μου, να αφήσω μια ευκαιρία όπως αυτή. Οταν θα είμαι γιαγιά, θα λέω πως γύρισα μια ταινία με τον Γούντι Αλεν», πρόσθεσε η κυρία Μπρούνι.

«Ο Γούντι Αλεν μου ζήτησε πολύ ευγενικά να μην συμμετέχω σε άλλη ταινία πριν τη δική του. Αν γίνει αυτό θα είναι μια εμπειρία για μένα», είπε.
Τον περασμένο Ιούνιο ο διάσημος αμερικανός σκηνοθέτης και ηθοποιός βρέθηκε στο Παρίσι και δήλωσε πως όνειρό του είναι να γυρίσει μια ταινία με την Κάρλα. «Είμαι σίγουρος πως θα είναι καταπληκτική. Έχει το χάρισμα και μια επαφή με το κοινό. Θα μπορούσα να της εμπιστευτώ οποιοδήποτε ρόλο», είχε πει χαρακτηριστικά.

Νέα ταινία Γούντι Αλεν

• ΦΕΣΤΙΒΑΛ. Η οικονομική κρίση χτύπησε και τα μεγάλα κινηματογραφικά φεστιβάλ, τα οποία γίνονται αναγκαστικά… μικρότερα. Τελευταίο θύμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, το φεστιβάλ κινηματογράφου Tribeca, που αρχίζει στις 22 Απριλίου και διαρκεί έως τις 3 Μαΐου.

• Το φεστιβάλ Tribeca ιδρύθηκε από τον ηθοποιό Ρόμπερτ ντε Νίρο με στόχο την αναβίωση της ομώνυμης περιοχής της Νέας Υόρκης μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Φέτος όμως, σε μια προσπάθεια να κόψουν τα κόστη, κόβουν και τον αριθμό των ταινιών που θα παρουσιάσουν: 86 θα είναι οι ταινίες που θα προβληθούν φέτος, σε σχέση με τις 120 ταινίες που προβλήθηκαν πέρυσι. Το φεστιβάλ θα ανοίξει φέτος η πιο πρόσφατη ταινία του Γούντι Αλεν, η πρώτη αμερικανική ταινία του μετά πέντε ολόκληρα χρόνια. Οι πιο πρόσφατες ταινίες του είναι γυρισμένες στην Αγγλία και στην Ισπανία, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και τα διάσημα «Match-point» και «Βίκυ, Κριστίνα, Μπαρτσελόνα».