Το οργισμένο είδωλο του Βενσάν Κασέλ

• Ο πρωταγωνιστής του εκρηκτικού «Μίσους» των ’90s δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας ενσαρκώνοντας τον Γάλλο κακοποιό Ζακ Μεσρίν

Το 1990, ο Βενσάν Κασέλ ανακάλυψε τον σκηνοθέτη που ανταποκρινόταν στη δυναμική της γενιάς του σε μια μικρού μήκους ταινία που ο τίτλος της ήταν ένας αναγραμματισμός του εμβληματικού «Pierrot le Fou» («Τρελός Πιερό) του Γκοντάρ. Το οκτάλεπτης διάρκειας «Fierrot le Pou» έφερε τον Κασέλ κοντά στον πιο ταλαντούχο και πολλά υποσχόμενο Γάλλο σκηνοθέτη στα χρόνια του '90, τον Ματιέ Κασοβίτς. Το 1995, οι δυο τους κατέκτησαν τις Κάννες με το ασπρόμαυρο «Μίσος», που έφερε το πνεύμα του Γκοντάρ στο πολυσυλλεκτικό Παρίσι των κοινωνικών ανισοτήτων και του ρατσιστικού μίσους. Για τον Κασέλ ακολούθησαν το βίαιο «Dobermann», τα εμπορικά «Πορφυρά ποτάμια», το σεξιστικά ακραίο «Μη αναστρέψιμος» και άλλες ταινίες. Σήμερα, ο Γάλλος ηθοποιός επανέρχεται στην επικαιρότητα με ένα γκανγκστερικό έπος, το δίπτυχο «Υπ' αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος Μέρος 1ο & Μέρος 2ο», ενσαρκώνοντας με μια σπουδαία ερμηνεία έναν μύθο του γαλλικού υποκόσμου, τον γκάνγκστερ Ζακ Μεσρίν που έδρασε στη Γαλλία και στον Καναδά από τις αρχές του '60 μέχρι τα τέλη του '70.

• Αρσενικό, θηλυκό

Από το «Μίσος» του '95 μέχρι τον «Δημόσιο κίνδυνο» ο Κασέλ διέγραψε μια εντυπωσιακή τροχιά που τον καθιέρωσε ως την πιο cool ανδρική φιγούρα του σημερινού γαλλικού σινεμά. Ωραίος, όχι όμως με τα κυρίαρχα πρότυπα της ανδρικής ομορφιάς που αναδεικνύουν όλο και πιο πολύ μια παιδική όψη του άνδρα (baby face), έγινε ο πιο πειστικός σκληρός της οθόνης. Ηθοποιός μεγάλης γκάμας και όχι καρατερίστας. Ενας νέος Μπελμοντό με αδρά χαρακτηριστικά και σιγουριά στο βλέμμα, με βίαιες εκρήξεις, αλλά και με τρυφερή καρδιά που παραδίδεται στις γυναίκες. «Ο Ρίτσαρντ Μπάρτον είχε πει κάποτε ότι ο άνδρας ηθοποιός είναι κάτι λιγότερο από άνδρας και ότι η γυναίκα ηθοποιός είναι κάτι περισσότερο από γυναίκα. Eπειτα από χρόνια, έδωσα κάποιο νόημα σ' αυτή τη φράση: στον κινηματογράφο ο ηθοποιός δεν αποφασίζει για το πώς, αλλά μόνον για το εάν θα διαθέσει ή όχι τον εαυτό του στον σκηνοθέτη. Κι αυτό έχει κάτι θηλυκό μέσα του», λέει ο Κασέλ.

• «Μερίν, όχι Μεσρίν!»

Λέγεται πως οι Γάλλοι έχουν μια εμμονή με την προφορά της γλώσσας τους σε σημείο να σνομπάρουν τους «αποκλίνοντες». Υπάρχουν μερικές στιγμές στο «Υπ' αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος, μέρος 2ο» όπου ο διαβόητος γκάνγκστερ του Κασέλ επιβεβαιώνει αυτή τη φήμη. Μετά μια σύλληψή του, ο Μεσρίν (έτσι τον αποκαλούσαν όλοι) γίνεται έξω φρενών με έναν αστυνόμο που του παίρνει κατάθεση: «Μερίν και όχι Μεσρίν είναι τ' όνομά μου», κραυγάζει έξαλλος... Μικρές λεπτομέρειες σαν την παραπάνω μεγεθύνει ο Κασέλ με την ερμηνεία του, πυροδοτώντας ξαφνικές εκρήξεις από ασήμαντες καταστάσεις.

Ο Μεσρίν είναι ένας χαμαιλέων που μεταμορφώνεται διαρκώς για να επιβιώσει σαν μοναχικός λύκος σ' έναν κόσμο ευνουχισμένο από αξίες. Φέρει δύο σοβαρά τραύματα στη συνείδησή του, που σχετίζονται με την πατρίδα. Το πρώτο από το γεγονός ότι ο πατέρας του ήταν δωσίλογος στα χρόνια της Kατοχής και το δεύτερο από τη συμμετοχή του στον πόλεμο της Αλγερίας (όπου έμαθε πώς εκτελούν εν ψυχρώ).

• Πολλά πρόσωπα

Ο Κασέλ αλλάζει διαρκώς πρόσωπα με τρόπο που θυμίζει άλλοτε τον Ντε Νίρο στο «Οργισμένο είδωλο» κι άλλοτε τον Πατσίνο στον «Σημαδεμένο». Ο δικός του Μεσρίν, που πιθανόν να μην έχει ιδιαίτερη σχέση με τον διαβόητο κακοποιό, είναι πιο κοντά στον κυνικό και μηδενιστή χαρακτήρα που έπλασε ο Μπελμοντό στο «Με κομμένη την ανάσα» του Γκοντάρ, παρά στους τραγικούς ήρωες του Μελβίλ που απογείωσαν το γαλλικό αστυνομικό φιλμ στις δεκαετίες '60 και '70. «Θέλω να ζήσω επικίνδυνα σε τούτο τον κόσμο», λέει ο Μισέλ Πουακάρ στην ταινία-ορόσημο της νουβέλ βαγκ. Κάτι παρόμοιο διακηρύσσει σήμερα και ο διαρκώς θυμωμένος Μεσρίν, που είναι κυνικός και αδίστακτος και σέβεται μόνον τον λόγο του και τις γυναίκες.

Ο σκηνοθέτης του «Δημοσίου κινδύνου», ο Ζαν Φρανσουά Ρισέ, τον σκιαγραφεί άλλοτε σαν ένα ρομαντικό Ρομπέν των Δασών που συγκρούεται μετωπικά με την εξουσία κι άλλοτε σαν ένα ρεαλιστή, που εκτός από τα όπλα χρησιμοποιεί και την ισχύ των μίντια για να θρέψει τον μύθο του.

Δείτε

• Υπ' αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος. Μέρος 1ο (L' instinct de mort, 2008)

  Υπ' αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος. Μέρος 2ο (L' ennemi public no1, 2008)

Οι δύο ταινίες του Ζαν Φρανσουά Ρισέ που συνθέτουν τη μυθιστορηματική ζωή του Ζακ Μεσρίν βασίζονται στην αυτοβιογραφία του διαβόητου γκάνγκστερ. Στην πρώτη, βλέπουμε την είσοδο του Μεσρίν στον υπόκοσμο και τη διαφυγή του στον Καναδά, όπου χαρακτηρίστηκε «δημόσιος κίνδυνος» μετά την απόδρασή του από μια φυλακή υψίστης ασφαλείας. Στη δεύτερη, τη βεντέτα του με έναν επιθεωρητή της αστυνομίας και την ανάδειξή του σε σταρ των μίντια. Δίπλα στον Βενσάν Κασέλ οι Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Ματιέ Αμαλρίκ, Λιντβίν Σανιέ, Ζεράρ Λαβνάν. (Προβάλλονται στις αίθουσες)

• Το μίσος (La haine, 1995)

Μια εικόνα της γαλλικής νεολαίας των 90's, με τα φαντάσματα της νουβέλ βαγκ να στοιχειώνουν τα υποβαθμισμένα διαμερισμάτα του Παρισιού. «Το μίσος» μάς σύστησε τον Κασέλ και τον σκηνοθέτη Ματιέ Κασοβίτς. (Σε dvd)

• Πάνω στα χείλη μου (Sur mes levres, 2001)

Ενα θρίλερ του Ζακ Οντιάρ που μοιάζει με ψίθυρο. Mια μοναχική γραμματέας με προβλήματα ακοής και ικανότητα να διαβάζει τα χείλη των ανθρώπων βοηθάει έναν πρώην κατάδικο. Η Εμανουέλ Ντεβός στο πλευρό του Κασέλ. (Σε dvd)

• Μη αναστρέψιμος (Irreversible, 2002)

Ο Γκασπάρ Νοέ αφηγείται αντίστροφα την ιστορία ενός βιασμού που οδήγησε σε έγκλημα εκδίκησης. Σινεμά βεριτέ, με τον Κασέλ συμπρωταγωνιστή της συζύγου του Μόνικα Μπελούτσι. (Σε dvd)

• Του Δημητρη Mπουρα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10/5/2009

Βενσάν Κασέλ: «Δημόσιος κίνδυνος σήμερα τα μίντια»

Για τη σύζυγό του Μόνικα Μπελούτσι, τους δεσμούς του με την Ελλάδα, αλλά και τον διαβόητο Γάλλο γκάνγκστερ που υποδύεται στη νέα του ταινία, μιλά ο Βενσάν Κασέλ

• Ανετος, φιλικός και χαμογελαστός, ο 42χρονος Γάλλος σταρ Βενσάν Κασέλ δεν θυμίζει σε τίποτα τον «νταή» των μεγάλων του κινηματογραφικών επιτυχιών, είτε ευρωπαϊκών («Το μίσος», «Ντόμπερμαν», «Μη αναστρέψιμος» κ.ά.) είτε χολιγουντιανών («Ελίζαμπεθ», «Η συμμορία των δώδεκα» και «των δεκατριών», «Επικίνδυνες υποσχέσεις»).

• Ο Βενσάν Κασέλ υποδύεται τον αδίστακτο Γάλλο γκάνγκστερ Ζακ Μερσίν στη βιογραφική περιπέτεια του Ζαν - Φρανσουά Ρισέ «Υπ’ αριθμόν 1 Δημόσιος Κίνδυνος» που θα παιχτεί στις αίθουσες σε δύο κεφάλαια, με το πρώτο να ξεκινά να προβάλλεται στην Ελλάδα από τις 23 Απριλίου. Πολύ περισσότερο δε τον βίαιο, αγροίκο, αδίστακτο γκάνγκστερ που ενσαρκώνει στη βιογραφική περιπέτεια «Υπ’ αριθμόν 1 Δημόσιος Κίνδυνος» πάνω στη ζωή και τη δράση του διαβόητου Ζακ Μεσρίν, το πρώτο μέρος της οποίας (πρόκειται για δίπτυχο) θα προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες από τις 23 Απριλίου.

• Οι Βενσάν Κασέλ και Μόνικα Μπελούτσι παντρεύτηκαν το 1999, τέσσερα χρόνια μετά τη γνωριμία τους στα γυρίσματα του ρομαντικού θρίλερ «Διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης». Λόγω ακριβώς αυτού του κινηματογραφικού προφίλ, νιώθαμε ομολογουμένως αφελώς αμήχανοι στην αρχή της αποκλειστικής μας κουβέντας για το «Εθνος Αουτ». Κι όμως, ούτε στιγμή δεν φάλτσαρε στη χαλαρότητά του ο Παριζιάνος ηθοποιός, ακόμη και στη μάλλον αδιάκριτη ερώτηση που του κάναμε για τη Μόνικα Μπελούτσι, την επί χρόνια σύζυγο και μητέρα του παιδιού του.

Τι γνωρίζατε για τον Ζακ Μεσρίν, τον διαβόητο κακοποιό που υποδύεστε, πριν διαβάσετε το σενάριο;

• Ηξερα ότι δολοφονήθηκε δημοσίως το 1979, γιατί θυμάμαι που έβλεπα ως παιδί το πτώμα του στην τηλεόραση. Το δείχναν συνέχεια, επί μέρες. Ηταν μεγάλη υπόθεση τότε για το κράτος και τις Αρχές, τον είχαν χρόνια στην μπούκα.

Ηταν τελικά τόσο θρυλικός;

• Θρυλικός έγινε από τον τρόπο που σκοτώθηκε, νομίζω. Στη διάρκεια της δράσης του δεν ήταν θρύλος, απλά ένας πολύ φασαριόζος γκάνγκστερ. Και στη Γαλλία και στον Καναδά.

Ισως να σας φανεί τραβηγμένη η ερώτηση, αλλά υπάρχουν πτυχές από τη βίαιη, ατίθαση προσωπικότητα του Μεσρίν που να ανταποκρίνονται έστω στοιχειωδώς στον δικό σας χαρακτήρα; Που να νιώσατε ενδεχομένως σε νεότερη ηλικία;

• Δεν θα το ‘λεγα. Ούτε με συνάρπασε ποτέ ο χαρακτήρας του ούτε με συναρπάζει τώρα που τον μελέτησα διεξοδικά. Καταλαβαίνω γιατί αρέσει στον κόσμο, γιατί ανήχθη σε είδωλο, αλλά συνειδητοποιώ ταυτόχρονα ότι ήταν ένας καιροσκόπος που στην πραγματικότητα δεν πίστευε σε τίποτα πέρα από τον εαυτό του. Και σίγουρα δεν ήταν ο Ρομπέν των Δασών, η εικόνα αυτή που είχε δημιουργήσει ο κόσμος για το πρόσωπό του.

Αν ο Μεσρίν ήταν ένας γκάνγκστερ με την παραδοσιακή έννοια, στη σύγχρονη κοινωνία ποιους θα λέγατε εσείς δημόσιους κινδύνους Νο1;

• Νομίζω αυτούς που ελέγχουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τρομοκρατούν τον κόσμο, μέσω της τηλεόρασης κυρίως. Ανεξάρτητα αν πρεσβεύουν κάποιο πολιτικό, θρησκευτικό ή οικονομικό συμφέρον. Ο Μπιν Λάντεν είναι μια τυπική περίπτωση, λόγω του τρόμου που χρησιμοποιεί την τηλεοπτική εικόνα.

Εχετε κατά καιρούς δουλέψει σε αρκετές αμερικανικές η αγγλόφωνες ταινίες, παράλληλα με την καριέρα σας στη Γαλλία. Δεν μπήκατε ποτέ σε πειρασμό να εγκατασταθείτε στις ΗΠΑ;

• Εχω ζήσει στην Αμερική στα φοιτητικά μου χρόνια. Δεν νομίζω ότι θα άφηνα ποτέ τη Γαλλία για να εγκατασταθώ μόνιμα εκεί, αν και τώρα με τον Ομπάμα ίσως και να το σκεφτόμουν λίγο παραπάνω. Πάντως, μου είναι εξαιρετικά βολικό, ως Ευρωπαίος ηθοποιός, να μη ζω στις ΗΠΑ, αλλά να μπορώ να δουλεύω πού και πού στο έδαφός τους. Δεν εξαρτώμαι από την αμερικανική αγορά, πράγμα μάλλον καλό, γιατί είναι πολύ άγρια τα πράγματα εκεί. Μεγάλος ο ανταγωνισμός. Και διαφωνώ με όσους υποστηρίζουν ότι ο ανταγωνισμός είναι δημιουργικός. Προκειμένου για την τέχνη, νομίζω πως δεν είναι καθόλου.

Είσαστε σύντροφος της Μόνικα Μπελούτσι, μιας από τις ομορφότερες ηθοποιούς που κυκλοφορούν πάνω στον πλανήτη. Νιώσατε ποτέ την τεράστια δημοτικότητά της να βαραίνει πάνω από τη σχέση σας, ως σύζυγος και οικογενειάρχης;

• Ειλικρινά, δεν συνηθίζω να απαντώ σε τέτοιου είδους ερωτήσεις. Θα σας πω απλά πως είμαστε μαζί 14 χρόνια και η σχέση μας λειτουργεί μια χαρά σε όλα τα επίπεδα, συμπεριλαμβανομένης και της επαγγελματικής. Μ’ αρέσει πολύ να δουλεύω μαζί της.

Εχετε κάνει αρκετές ταινίες μαζί. Υπάρχει κάποια άλλη εν όψει;

• Ναι, μια ρομαντική κομεντί. Ευρωπαϊκή παραγωγή, που μάλλον θα γυρίσουμε μέσα στη χρονιά.

Απ’ αυτό το φιλμ, το «Υπ’ αριθμόν 1 Δημόσιος Κίνδυνος», ποιες είναι οι προσδοκίες σας; Στη Γαλλία μπορεί να ήταν μεγάλη επιτυχία, όμως στην υπόλοιπη Ευρώπη ο Μεσρίν είναι σχεδόν άγνωστος...

• Νομίζω πως δεν είναι απαραίτητο να ξέρεις για έναν χαρακτήρα για να ενδιαφερθείς για κάποιο φιλμ. Είδα πρόσφατα το «Il divo», δεν γνώριζα σχεδόν τίποτα για το πολιτικό παρελθόν της Ιταλίας, πάντως λάτρεψα την ταινία. Αν μια ταινία είναι καλή, μπορεί να σε κάνει να ενδιαφερθείς για οτιδήποτε. Να μαθαίνεις για κάτι ή για κάποιον και να θες να μάθεις ακόμα παραπάνω.

Πάτε συχνά σινεμά;

• Βλέπω ταινίες, αλλά όχι τα πάντα. Η αλήθεια είναι ότι ανέκαθεν με έλκυε περισσότερο η ζωή παρά το σινεμά. Δεν είχα ποτέ αυτή την εμμονική λαχτάρα που έχουν κάποιοι για μυθοπλασία. Μ’ αρέσει κατά καιρούς να βλέπω καλές ταινίες που να με εμπνέουν με πολλούς τρόπους, αλλά δεν ψάχνω για στέγη στον μύθο.

Εχετε συμμετάσχει σε πολλές ευρωπαϊκές συμπαραγωγές, με γυρίσματα σε διάφορες χώρες του κόσμου. Στην Ελλάδα έτυχε ποτέ να δουλέψετε;

• Να έρθω για γυρίσματα, όχι. Πάντως ταξιδεύω συχνά στην Ελλάδα. Εχουμε και οικογενειακούς δεσμούς, μια και ο Μιχάλης Κακογιάννης είναι ο νονός του αδελφού μου. Είμαστε επίσης καλοί φίλοι με την οικογένεια Μερκούρη, τους επισκεπτόμαστε συχνά. Ερχόμαστε και για διακοπές. Πέρυσι ήμασταν στην Πάρο.

ΡΟΜΠΥ ΕΚΣΙΕΛ, ΕΘΝΟΣ, 12/04/2009

Ενας δολοφόνος με συμπάθειες

• Ακόμη κι αν η ζωή του δεν είχε γίνει ποτέ μια τετράωρη πετυχημένη ταινία με τον Βενσάν Κασέλ, τα έργα και οι ημέρες του Ζακ Μερίν μοιάζουν να ξεπήδησαν από το πιο ευφάνταστο κινηματογραφικό σενάριο.

• Ισως γιατί στα 42 χρόνια που πρόλαβε να ζήσει ο ίδιος δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τους bigger than life κακοποιούς που μας σύστησε η μεγάλη οθόνη. Απόβλητος του ακριβοθώρητου καθολικού σχολείου στο οποίο μαθήτευσε κατά το μεγαλύτερο μέρος της εφηβείας του και πρώην στρατιώτης των Γάλλων στον πόλεμο της Αλγερίας, ο Μερίν εγκαινίασε πολύ γρήγορα μια εκρηκτική διαδρομή στην παρανομία.

• Από το 1962 όταν συνελήφθη πρώτη φορά, καθώς επιχειρούσε να ληστέψει μια τράπεζα, φυλακίστηκε και απέδρασε τέσσερις φορές, ενώ μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '70, όταν η γαλλική αστυνομία τον είχε ήδη επικηρύξει ως δημόσιο κίνδυνο υπ' αριθμόν 1 για τη χώρα, είχε προλάβει να διαπράξει 39 δολοφονίες, αμέτρητες ληστείες, απαγωγές (ανάμεσά τους κι εκείνη του πολυεκατομμυριούχου Ανρί Λελιέβρ, για την απελευθέρωση του οποίου δέχτηκε λύτρα έξι εκατ. φράγκων), λαθρεμπόριο όπλων κ.ά.

• Παράλληλα, όμως, με τη φήμη ενός από τους πιο επικίνδυνους ανθρώπους στον πλανήτη, ο Μερίν συντηρούσε και το δημοφιλές προφίλ ενός γοητευτικού κοσμοπολίτη, που δεν έχανε ευκαιρία να περιφέρει τις φιλενάδες που άλλαζε τακτικά, να κολακεύει τον τύπο ή να ισχυρίζεται σε συνεντεύξεις που έδινε ότι οι βιαιοπραγίες στις οποίες επιδιδόταν παρακινούνταν μονίμως από πολιτικές σκοπιμότητες.

• Οι παράνομες δραστηριότητες του Ζακ Μερίν δεν επρόκειτο, όμως, να διαρκέσουν πολύ. Κατόπιν απαίτησης του υπουργού Εσωτερικών, οι αστυνομικές αρχές εξαπέλυσαν ένα λυσσαλέο ανθρωποκυνηγητό. Κατάφεραν να τον εντοπίσουν το πρωινό της 2ας Νοεμβρίου του 1979, με ενέδρα εκεί όπου κρυβόταν, σε ένα από τα βορειότερα προάστια του Παρισιού, και εξοντώνοντάς τον με 20 σφαίρες. Λίγες ώρες μετά το θάνατο του Μερίν, ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας, Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν, έδωσε δημοσίως συγχαρητήρια στους υπεύθυνους για την εκτέλεσή του.

• Πριν σκοτωθεί, κατά τη διάρκεια μιας από τις φυλακίσεις του, ο Ζακ Μερίν είχε γράψει το βιβλίο «Ενστικτο του θανάτου», που γνώρισε τότε μεγάλη επιτυχία. Ανάμεσα στους αναγνώστες του και ο εντεκάχρονος τότε Τομά Λανγκμάν, γιος του πρόσφατα εκλιπόντος παραγωγού και σκηνοθέτη Κλοντ Μπερί. Είκοσι εφτά χρόνια μετά, έχοντας εν τω μεταξύ επωμισθεί την κινηματογραφική ιδιότητα του πατέρα του, ο Λανγκμάν κατόρθωσε να μεταφέρει στην οθόνη την εποποιία ζωής του Μερίν σε μια επικής διάρκειας ταινία με τίτλο «Δημόσιος Κίνδυνος». Ταινία που χωρίστηκε, μάλιστα, και προβλήθηκε στις αίθουσες σε δύο μέρη, σκηνοθετημένη με μαεστρία από τον Ζαν Φρανσουά Ρισέ, που προ τριετίας διασκεύασε αξιοπρεπώς την «Επίθεση στον Σταθμό 13» του Τζον Κάρπεντερ.

Ο γοητευτικός παράνομος

• Για πρωταγωνιστή του φιλόδοξου σχεδίου ο Λανγκμάν δεν θα μπορούσε να έχει ευτυχήσει περισσότερο. Πραγματοποιώντας έναν αληθινό ερμηνευτικό άθλο, ο Βενσάν Κασέλ δεν πήρε μόνο αρκετά κιλά για να υποδυθεί τον Μερίν, ούτε αρκέστηκε να αφιερώσει δυο ολόκληρα χρόνια από τη ζωή του στον απαιτητικό ρόλο, αλλά και κατάφερε να «εξαφανιστεί» πίσω από το παρουσιαστικό του χαρακτήρα που βάλθηκε να ενσαρκώσει. Καταλήγοντας να μοιάζει στον αληθινό Μερίν σε βαθμό σχεδόν ανατριχιαστικό, ο Κασέλ κουβαλά επάξια στους ώμους του και τις τέσσερις συνολικά ώρες της ταινίας, σφραγίζοντάς τες με μια δυναμική παρουσία που του απέφερε πρόσφατα δίκαια το Σεζάρ καλύτερης ερμηνείας.

• Μέρος της τεράστιας επιτυχίας που γνώρισε η ταινία στα γαλλικά ταμεία αξίζει, ασφαλώς, να χρεωθεί στον Κασέλ. Γεγονός παραμένει, εντούτοις, ότι ο Μερίν εξακολουθεί να μαγνητίζει την κοινή γνώμη της χώρας του, ακόμη και τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατό του. Ισως επειδή, για πολλούς από τους συμπατριώτες του που έζησαν από τα επίκαιρα της εποχής κι από τα άρθρα των εφημερίδων τη δράση του, αυτός ο τζέντλεμαν του υποκόσμου έμοιαζε μ' έναν σύγχρονο Ρομπέν των Δασών. Εστω κι αν η ταινία (που μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα δούμε και στις ελληνικές αίθουσες, χωρισμένη επίσης σε δύο μέρη), επιμένει να τονίζει ότι ο Μερίν υπήρξε «οτιδήποτε άλλο εκτός από ήρωας», σύμφωνα με τα λεγόμενα του σεναριογράφου της. *
  

• Του ΛΟΥΚΑ ΚΑΤΣΙΚΑ, Κυρ. Ελευθεροτυπία / Επτά, Κυριακή 12 Απριλίου 2009