Showing posts with label Downey Jr. Robert. Show all posts
Showing posts with label Downey Jr. Robert. Show all posts

Saturday, September 27, 2008

ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΑΟΥΝΙ ΤΖΟΥΝΙΟΡ: «Εχω βαρεθεί να "καίγομαι" από αγνώστους»

Μια τρικυμιώδης ζωή, μια καριέρα που έφτασε συχνά στα πρόθυρα της καταστροφής, ένας ηθοποιός που επιμένει και, όπως φαίνεται, ενίοτε νικά

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ


Ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ σε σκηνή από το «Tropic Thunder» που προβάλλεται στις αίθουσες


Ηταν έξι χρόνων όταν ο πατέρας του, ο σκηνοθέτης Ρόμπερτ Ντάουνι Σίνιορ, του έδωσε να δοκιμάσει μαριχουάνα. Σύντομα τα ναρκωτικά έγιναν σκιά του Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ που στα 17 παράτησε το σχολείο για να γίνει ηθοποιός. Ο εθισμός του στην κοκαΐνη κατέστρεψε την πεντάχρονη σχέση του με τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ και εκείνη την περίοδο, στη δεκαετία του '80, ο ρόλος του νεαρού ναρκομανούς στο «Λιγότερο από το μηδέν» αντανακλούσε τη ζωή του. Μια υποψηφιότητα για Οσκαρ («Τσάπλιν», 1992) δεν τον θεράπευσε.

Αντιθέτως, το 1996 ο Ντάουνι Τζούνιορ συνελήφθη στο Μαλιμπού για επικίνδυνη οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών και αλκοόλ, κατοχή ηρωίνης και κοκαΐνης και παράνομη οπλοφορία. Τέσσερις μέρες μετά τη νέα σύλληψη ο Ντάουνι Τζούνιορ πηδούσε από το παράθυρο τουαλέτας του κέντρου αποτοξίνωσης για να δραπετεύσει. Στη φυλακή σκούπιζε τουαλέτες υπό τους χλευασμούς ισοβιτών. Η ζωή του κινδύνευσε όταν μια μέρα ξύπνησε μέσα σε μια λίμνη αίματος - του δικού του. Αποφυλακίστηκε, ανέκαμψε, έγινε τηλεοπτικός σταρ με την «Ally Mc Beal» και... ξανακύλησε. Νέα σύλληψη, νέα καταδίκη. Εβαλε τέλος σε αυτή τη ζωή το 2003. Ο Μελ Γκίμπσον του έδωσε μία ακόμη ευκαιρία επιλέγοντάς τον για τον «Ντετέκτιβ που τραγουδάει». Αργά αλλά σταθερά ο Ντάουνι Τζούνιορ άρχισε και πάλι να βρίσκει τον ρυθμό του μέσα από ταινίες όπως το «Καληνύχτα και καλή τύχη» και το «Ζόντιακ».

Εφέτος το καλοκαίρι ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Το «Iron Man» και η σατιρική κωμωδία «Tropic Thunder» είχαν τεράστια εισπρακτική επιτυχία και για τη δεύτερη ταινία, όπου υποδύεται έναν νεοζηλανδό ηθοποιό ο οποίος υποδύεται έναν... μαύρο ήρωα σε μια πολεμική ταινία που δεν ολοκληρώνεται ποτέ, τον συναντήσαμε για μισή ώρα την περασμένη εβδομάδα στο Λονδίνο. Μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια, καθόλου χαμόγελο, ένα Λουί Βιτόν τσαντάκι στη μασχάλη. Ηταν φανερό ότι ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ βρισκόταν εκεί για να «τα πει» και να φύγει.

  • Κoυρασμένος;

«Οχι και τόσο».

  • Μεγάλη μέρα;

«Δεν θα το έλεγα, όχι».

  • Μεγάλη νύχτα μήπως;

«Δεν θα το έλεγα, όχι».

  • Τι περιέχει το τσαντάκι σας;

«Διάφορα... Βρείτε το. Εσείς οι δημοσιογράφοι άλλωστε έχετε αρκετά μεγάλη φαντασία» (αργότερα το άνοιξε, έβγαλε ένα μπουκάλι με χάπια και ήπιε ένα με λίγο νερό).

  • Τι είναι δύσκολο για σας αυτές τις μέρες;

«Οι πρεμιέρες είναι πάντα δύσκολες. Στην Αμερική κυρίως. Στην Ευρώπη είναι κάπως διαφορετικά, πιο στημένα, πιο βολικά. Από την άλλη πόσο γαμ... δύσκολη μπορεί να είναι μια πρεμιέρα, ε;».

  • Σε ένα εξώφυλλό σας στο «Rolling Stone» o τίτλος είναι «Στην Κόλαση και πίσω» (To Hell and Back). Πώς θα το σχολιάζατε;

«Δεν το έγραψα εγώ».

  • Πόσο ταιριάζει όμως ο τίτλος με το σημείο όπου βρίσκεστε σήμερα συγκριτικά με το σημείο όπου βρισκόσασταν πριν από μερικά χρόνια;

«Είναι εύκολο να το πεις κρίνοντας εκ του αποτελέσματος. Αν όμως ο "Iron Man" είχε βουλιάξει και το "Tropic Thunder" ήταν καταστροφή η προσέγγιση του Τύπου θα ήταν διαφορετική, έτσι δεν είναι; Οπως η κουβέντα που κάνεις με το παιδί σου όταν χάνει στο ποδόσφαιρο. Του λες ότι σημασία δεν έχει η νίκη αλλά το παιχνίδι και διάφορα τέτοια. Η επιτυχία είναι σίγουρα προτιμότερη αλλά μην το κάνουμε και θέμα».

  • Πόσο ανοιχτός για το παρελθόν σας είσαστε με το δικό σας παιδί;

«Ωχου, άσ' το, ρε φίλε (dude)! Είμαι αυτός που είμαι με το παιδί μου. Και επειδή έχω βλακωδώς υπάρξει αρκετά ανοιχτόμυαλος προς τον Τύπο, έχω βαρεθεί να "καίγομαι" από αγνώστους. Δεν γίνομαι παρανοϊκός, ούτε έχω έλλειψη εμπιστοσύνης. Απλώς προσπαθώ να βλέπω τα πράγματα όπως πραγματικά είναι».

  • Θα λέγατε ότι οι πρόσφατες επιτυχίες σας έχουν ανεβάσει το «εγώ» σας;

«Ο όρος "εγώ" είναι πολύ παράξενος· δεν είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνω την έννοια της λέξης».

  • Το ηθικό σας θα πρέπει να είναι πολύ ανεβασμένο αν λάβει κανείς υπόψη το σκληρό παρελθόν σας.

«Δεν ξέρω πόσο σκληρό ήταν το παρελθόν μου. Ολα είναι σχετικά. Ξέρω όμως ότι όταν κάνεις μια δουλειά 25 χρόνια, είναι λογικό να αισθάνεσαι ικανοποιημένος με την επιτυχία. Κατά τα άλλα, νιώθω σαν τους τζογαδόρους στο Λας Βέγκας που έχουν φάει τα χρόνια τους στους κουλοχέρηδες στα καζίνα και είναι διαρκώς άφραγκοι. Και μια μέρα η γριούλα κατεβάζει τον μοχλό και κερδίζει όλα τα λεφτά».

  • Αληθεύει ότι πρέπει να είναι κανείς ματαιόδοξος για να κάνει τη δουλειά του ηθοποιού;

«Ματαιοδοξία υπάρχει παντού. Προσωπικά μου αρέσει κάποιος που σκέφτεται διαρκώς τον εαυτό του και κοιτάζεται διαρκώς στον καθρέφτη. Το καταλαβαίνω και το βρίσκω διασκεδαστικό. Η στοιχειώδης ταπεινότητα πάντως δεν βλάπτει».

  • Στην καινούργια ταινία του Γκάι Ρίτσι πρόκειται να υποδυθείτε τον Σέρλοκ Χολμς. Τι σας έκανε εντύπωση στον ήρωα;

«Εμαθα ότι το αγαπημένο όπλο του Χολμς δεν ήταν το διάβασμα, όπως νόμιζα, αλλά το γράψιμο. Μου αρέσει να μαθαίνω πράγματα κάνοντας τη δουλειά μου γιατί η μόρφωσή μου υπήρξε ελλιπής».

  • Εχετε σκεφτεί πώς θα προσεγγίσετε τον Σέρλοκ Χολμς, λαμβανομένου υπόψη ότι τον έχουν υποδυθεί πολλοί ηθοποιοί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους;

«Ισως να μην ξέρω πολλά, ξέρω όμως ότι είμαι καλός σε αυτό που κάνω. Πάρε παράδειγμα τον Τσάπλιν. Δεν θα μπορούσες να τον προσεγγίσεις διαφορετικά από αυτό που ήταν στην πραγματικότητα. Στον Σέρλοκ Χολμς έχεις μελέτες και κείμενα που σου επιτρέπουν να φτιάξεις μια δική σου εικόνα. Ουσιαστικά υπάρχουν δύο ειδών προσεγγίσεις του ηθοποιού προς έναν ήρωα. Υπάρχουν οι ηθοποιοί που κινούνται αποκλειστικά με το ένστικτο και δεν θέλουν να ακούσουν τίποτε, δεν θέλουν κανενός είδους επιρροές. Εχω υπάρξει τέτοιος ηθοποιός. Και μπορώ να πω ότι αυτή η αντίδραση είναι συνέπεια φόβου. Αν, από την άλλη μεριά, κινείσαι με πίστη, τότε εμπιστεύεσαι τον άνθρωπο που έχει γράψει τον ήρωα γιατί πολύ πιθανόν γνωρίζει περισσότερα από σένα. Αυτή είναι η μέθοδος την οποία και προτιμώ».

  • Ποια είναι τα πρότυπά σας. Τι σας εμπνέει αυτή την εποχή;

«Ακουσα ότι ένας δημοσιογράφος είπε: "Πες μου τα πολιτικά πιστεύω σου και θα σου πω όλα τα υπόλοιπα". Νομίζω ότι η προεκλογική περίοδος αυτή τη στιγμή στην Αμερική επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο κοιτάζουμε τον κόσμο. Η ώρα της αλλαγής και διάφορα τέτοια. Δεν έχω τα κατάλληλα εφόδια για να μιλήσω γι' αυτά τα πράγματα. Απλώς θα ψηφίσω. Επίσης, η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν ήρθε στο μυαλό μου όταν με ρωτήσατε για τα πρότυπα. Επομένως αν απαντήσω η απάντησή μου θα είναι κατασκευασμένη για να φανώ cool. Θα προτιμούσα να παραμείνω παράξενος από το να προσπαθήσω να δείξω cool, κάτι που ούτως ή άλλως δεν είμαι».

  • Η ταινία «Tropic Thunder» προβάλλεται στις αίθουσες από την περασμένη Πέμπτη

Το ΒΗΜΑ, 28/09/2008

Ο Ρόμπερτ Ντάουνι γύρισε από την κόλαση



Εχοντας θητεύσει στα ναρκωτικά και στη φυλακή, ο ταλαντούχος ηθοποιός κατάφερε να επιστρέψει «καθαρός» στο προσκήνιο

The Observer

Ισως η στιγμή που ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ [Robert Downey Jr.] «χτύπησε πάτο» να ήταν τότε που η κουζίνα της φυλακής πλημμύρισε κι εκείνος βρέθηκε να πλατσουρίζει στα βρώμικα νερά ανάμεσα σε επιπλέοντα σκουπίδια. Ο ηθοποιός που έβγαζε 7 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο και είχε στο ενεργητικό του μία υποψηφιότητα για Οσκαρ, ήταν τότε ο κρατούμενος Ρ50522 που κέρδιζε οκτώ σεντς την ώρα πλένοντας ταψιά για πίτσα. Κάθε μέρα ήταν υποχρεωμένος να παρακολουθεί μια τετράωρη συμβουλευτική συνεδρία για τα ναρκωτικά και ν’ ακούει τους συγκρατούμενούς του να του φωνάζουν: «Τι έπαθες, Ντάουνι; Τα είχες όλα! Και τα τίναξες στον αέρα, μάγκα!»

Η πτώση του έγινε με τρομακτική ταχύτητα: κοκαΐνη, φυλακή, απελπισία. Οταν είπε σε έναν δικαστή, «ήταν σαν να έβαλα ένα περίστροφο στο στόμα μου και να μου άρεσε η γεύση του μετάλλου», φαινόταν παγιδευμένος στο χολιγουντιανό κλισέ του σταρ που άφησε τη ζωή και την καριέρα του να εκτροχιαστούν. Κι όμως, κόντρα σε κάθε πρόβλεψη, κατάφερε να ενσαρκώσει ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα «απολύτρωσης».

Σήμερα ο Ντάουνι είναι ελεύθερος και καθαρός, σαν να ξαναγεννήθηκε. Στο φιλμ «Tropic Thunder» παίζει, κατά πολύ ταιριαστή σύμπτωση, έναν ηθοποιό που ονομάζεται Λάζαρος. Η σάτιρα του Μπεν Στίλερ για τις αμερικανικές ταινίες περί Βιετνάμ έχει κατακτήσει τα εύσημα της πιο αστείας κωμωδίας του φετινού καλοκαιριού. Μαζί με τον Στίλερ συμπρωταγωνιστούν ο Τζακ Μπλακ, ο Στιβ Κούγκαν ο Νικ Νόλτε, ο Τόμπι Μαγκουάιρ και ο Τομ Κρουζ. Ο Ντάουνι όμως κλέβει την παράσταση, παίζοντας έναν Αυστραλό ηθοποιό στον οποίο έχει ανατεθεί να ερμηνεύσει έναν Αφροαμερικανό: Πιστός οπαδός της ερμηνευτικής σχολής της «μεθόδου», έχει βάψει μαύρο το δέρμα του και παραμένει έτσι και τις ώρες εκτός δουλειάς για να «μπει στο πετσί» του ρόλου. Αυτό το «μαύρισμα» θα μπορούσε να θίξει την αντιρατσιστική ευαισθησία κάποιων, αλλά ο Ντάουνι κατάφερε να ξεπεράσει τον σκόπελο. Είναι «ο ευφυέστερος ηθοποιός στην πιάτσα αυτό τον καιρό και πετυχαίνει να δώσει στον ρόλο μια υποδόρεια δραματική διάσταση», σημειώνει ο Αντονι Λέιν στον New Yorker.

Ο Μπεν Γουόλτερς, Βρετανός κριτικός κινηματογράφου που εργάζεται στη Νέα Υόρκη, συμφωνεί: «Ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ είναι ό,τι καλύτερο διαθέτει η ταινία. Δίνει μια ερμηνεία με έντονο το κωμικό στοιχείο και έχει το ιδιαίτερο χάρισμα να μην αγγίζει ποτέ τα όρια της αλαζονείας».

Αυτή τη χρονιά ο Ντάουνι πήγε με τη μόδα, που θέλει σοβαρούς ηθοποιούς να προσθέτουν ερμηνευτικό βάθος σε ήρωες από κόμικς. Μετά τη συμμετοχή του στα φιλμ «X Men» και «Σκοτεινός Ιππότης», πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Iron Man», που η μεγάλη εμπορική επιτυχία της έχει εξασφαλίσει ένα «σίκουελ» για το 2010.

Πριν από λίγο τελείωσε τα γυρίσματα της ταινίας «The Soloist», σε σκηνοθεσία του Τζόε Ράιτ, όπου ερμηνεύει έναν δημοσιογράφο των «Λος Αντζελες Τάιμς» ο οποίος αποκτά φιλική σχέση με έναν μουσικά προικισμένο σχιζοφρενή (Τζέιμι Φοξ). Τον Οκτώβριο θα πάει στο Λονδίνο για να υποδυθεί τον Σέρλοκ Χολμς σε μια ταινία με σκηνοθέτη τον Γκάι Ρίτσι.

  • Τα πρώτα βήματα

Γεννημένος στη Νέα Υόρκη, ήταν μόνο έξι χρόνων και είχε πιει μερικές γουλιές από ένα ποτήρι κρασί όταν ο πατέρας του τού πρόσφερε «για πλάκα» μαριχουάνα. Ο Ρόμπερτ Ντάουνι ο πρεσβύτερος, κινηματογραφικός σκηνοθέτης, μίλησε κάποτε για το περιστατικό. «Του είπα, αντί να πίνεις κρασί, δοκίμασε λίγο απ’ αυτό. Και ξαφνικά κατάλαβα ότι είχα κάνει ένα φριχτό, βλακώδες λάθος… να δώσω σ’ ένα μικρό παιδί να καπνίσει τσιγαριλίκι, έτσι για πλάκα».

Ο Ντάουνι εγκατέλειψε το γυμνάσιο της Σάντα Μόνικα για να γίνει ηθοποιός, καταλήγοντας να προσληφθεί για ένα κωμικό νούμερο στη δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή Suturday Night Live, στα 20 χρόνια του. Γνωρίστηκε με την ηθοποιό Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, που αργότερα θα γινόταν διάσημη πρωταγωνιστώντας στο «Sex and the City», και έζησε μαζί της πέντε χρόνια προτού ο εθισμός του στα ναρκωτικά καταστρέψει τη σχέση τους. Ενας από τους πρώτους ρόλους του ήταν ενός χρεοκοπημένου τοξικομανούς, στο «Less Than Zero». Επειτα όμως επιλέχτηκε –με ανταγωνιστές τον Ρόμπιν Ουίλιαμς, τον Ντάστιν Χόφμαν και τον Μπίλι Κρίσταλ– για να ερμηνεύει τον Τσάρλι Τσάπλιν στη βιογραφική ταινία του Ρίτσαρντ Ατέμπορο το 1992, ρόλος που του εξασφάλισε μια υποψηφιότητα για Οσκαρ.

  • Ο κατήφορος

Στις επόμενες ταινίες του συγκαταλέγεται και η αμφιλεγόμενη «Γεννημένοι δολοφόνοι». Ο σκηνοθέτης της, Ολιβερ Στόουν, θυμάται πόσο ταλαντούχος και παθιασμένος ήταν με τη δουλειά του. «Ηταν ένας σταρ σε αναμονή. Θυμάμαι ζωηρά την επιθυμια του να αρέσει και να αγαπηθεί. Λυπήθηκα πολύ για τα προβλήματα που αντιμετώπισε και που καμιά φορά συνοδεύουν το ταλέντο. Η επιστροφή του είναι πραγματικά εκπληκτική, γιατί είχε φτάσει στον πάτο του βαρελιού».

Το 1996, ο Ντάουνι καταδικάστηκε σε φυλάκιση με αναστολή αφού είχε συλληφθεί να οδηγεί μεθυσμένος στο Μαλιμπού, έχοντας στο αυτοκίνητό του κοκαΐνη, ηρωίνη και ένα περίστροφο Μάγκνουμ. Ενώ περίμενε για να δικαστεί χειροτέρεψε τα πράγματα όταν μπήκε σ’ ένα γειτονικό σπίτι, γδύθηκε μένοντας με τα εσώρουχά του και έπεσε να κοιμηθεί στο άδειο κρεβάτι ενός 11χρονου παιδιού, όπου τον ανακάλυψε έκπληκτη η μητέρα του αγοριού. Στη μαγνητοταινία από το τηλεφώνημά της στην αστυνομία, που έχει «ανεβαστεί» στο Ιντερνετ, το δυνατό ροχαλητό του Ντάουνι ακούγεται στο βάθος.

Τα επόμενα χρόνια τα πέρασε μπαίνοντας και βγαίνοντας από κέντρα αποτοξίνωσης και φυλακές. Φίλοι του τον άκουσαν να λέει «βουλιάζω όλο και βαθύτερα στην κατάθλιψη, είναι φορές που νιώθω σαν να έχω πεθάνει». Το Vanity Fair έγραψε ότι ο Ντάουνι τα πήγαινε καλά με τους συντρόφους του στη φυλακή, παρ’ όλο που πέρασε και δύσκολες στιγμές. Επανεμφανίστηκε στη μικρή οθόνη, στο σίριαλ «Αλι Μακ Μπιλ», κέρδισε μια Χρυσή Σφαίρα, αλλά απολύθηκε όταν τον συνέλαβαν για κατοχή κοκαΐνης και μεθαμφεταμίνης. Το 2001 διαλύθηκε ο γάμος του με την ηθοποιό Ντέμπορα Φάλκονερ, όταν ο Ντάουνι καταδικάστηκε σε μακρόχρονη παραμονή σε κέντρο αποτοξίνωσης. Είχαν παντρευτεί το 1992 και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Ιντιο.

  • Ο δρόμος της επιστροφής

Ηταν άστεγος, σχεδόν χρεοκοπημένος και ουσιαστικά «μη απασχολήσιμος» – εκείνοι που ήθελαν να συνεργαστούν μαζί του ήταν αδύνατον να τον ασφαλίσουν. Και τότε, το 2003, στάθηκε σε μια παραλία του Ειρηνικού και πέταξε όλα τα ναρκωτικά του στη θάλασσα, αποφασίζοντας να θεραπευτεί. Ο Μελ Γκίμπσον τον προσκάλεσε να πρωταγωνιστήσει σε μια ταινία στην οποία ήταν παραγωγός: Το «The Singing Detective», κινηματογραφική διασκευή του κλασικού βρετανικού σίριαλ από τον Ντένις Πότερ. Ο Γκίμπσον ξεπέρασε τον σκόπελο της ασφάλισης εγγυώμενος προσωπικά για τον Ντάουνι.

Ο ηθοποιός ξανάχτισε υπομονετικά την καριέρα του με ταινίες όπως «Καληνύχτα και καλή τύχη», «Zodiac» και «Iron Man». Και βρήκε επίσης τη συναισθηματική σταθερότητα με την κινηματογραφική παραγωγό Σούζαν Λέβιν, η οποία συμφώνησε να τον παντρευτεί το 2005 μόνο υπό τον όρο ότι είχε τελειώσει οριστικά με τα ναρκωτικά. Οπως λέει ο ίδιος, η ζωή του τώρα είναι καλά οργανωμένη, και η ενασχόλησή του με τις πολεμικές τέχνες, το τένις, το πιλάτες και την ανατολική φιλοσοφία τον βοηθάει να ελέγχει τη «σκοτεινή» πλευρά του.

Ισως το Χόλιγουντ να ήθελε να καλωσορίσει πάλι τον Ντάουνι επειδή δεν έπαψε ποτέ να τον αγαπά. Υπάρχουν πολύ χειρότερα εγκλήματα από την κατάχρηση ναρκωτικών στην πρωτεύουσα της σοουμπίζνες. «Είναι αλήθεια ότι τα έκανε θάλασσα», λέει ο Μπεν Γουόλτερς, «αλλά το κόστος το πλήρωσε ο ίδιος. Υπάρχει μια βαθύτερη ταπεινότητα σε αυτόν, η οποία διακρίνεται και μέσα στις ταινίες του. Και αυτό τον κάνει ιδιαίτερα αγαπητό». [Η Καθημερινή, Kυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008]