ΔΡΑΜΑ: 73 Ελληνες «μικρομηκάδες» στην κούρσα για τα βραβεία

Στην τελική ευθεία έχουν μπει οι προετοιμασίες για το φετινό Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, που θα πραγματοποιηθεί από τις 19 ως τις 24 Σεπτεμβρίου στη μακεδονική πόλη, με 73 συνολικά ταινίες να παίρνουν μέρος στα δύο ελληνικά διαγωνιστικά τμήματα.
Η αφίσα του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας
Στην τελική ευθεία έχουν μπει οι προετοιμασίες για το φετινό Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, που θα πραγματοποιηθεί από τις 19 ως τις 24 Σεπτεμβρίου στη μακεδονική πόλη, με 73 συνολικά ταινίες να παίρνουν μέρος στα δύο ελληνικά διαγωνιστικά τμήματα.
Στο 34ο Εθνικό, θα διαγωνιστούν 28 ταινίες, σε φιλμ των 35mm. Πρόεδρος της πενταμελούς κριτικής επιτροπής είναι ο σκηνοθέτης - σεναριογράφος Δήμος Αβδελιώτης, με μέλη τον σκηνοθέτη, συγγραφέα και μεταφραστή Αχιλλέα Κυριακίδη, την ηθοποιό Δήμητρα Ματσούκα, τον πρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών Χάρη Παπαδόπουλο και τον τεχνικό Κινηματογράφου ? ηχολήπτη, Νίκο Σφέτσα.

ΓΙΑ ΤΙΣ «ΑΛΠΕΙΣ» ΤΟΥ ΛΑΝΘΙΜΟΥ: Αμηχανία, ενθουσιασμός και ένας... πνιγμός σε κανάλι

Δίχασε η νέα ταινία του στο Φεστιβάλ Βενετίας. Ανοικτό το ενδεχόμενο να εργαστεί στο εξωτερικό άφησε ο σκηνοθέτης
«Αυτήν τη στιγμή είναι πιο εύκολο να κάνω ταινίες σε κάποια άλλη χώρα, επομένως θα ήθελα να εξερευνήσω αυτή την πιθανότητα και να δω τι θα βγει από εκεί», είπε ο Γιώργος Λάνθιμος. Αριστερά, με τις πρωταγωνίστριές του, Αριάν Λαμπέντ και Αγγελική Παπούλια στο φεστιβάλ Βενετίας
Δίχασαν τη Μόστρα οι "Αλπεις" του Γιώργου Λάνθιμου. Αλλοι έμειναν αμήχανοι, άλλοι μίλησαν για την πιο ευφυή ως τώρα ταινία του φεστιβάλ και άλλοι ήταν αρνητικοί (o συντάκτης της εφημερίδας "The guardian" έγραψε χαρακτηριστικά στο Twitter: "Μόλις είδα τις"Αλπεις"του Γιώργου Λάνθιμου στη Βενετία. Τώρα πάω να πνίξω τον εαυτό μου σε ένα κανάλι").
Ολα αυτά μας θυμίζουν συναισθήματα και αντιδράσεις παρόμοια με αυτά που είχε προκαλέσει ο οσκαρικός "Κυνόδοντας" όταν προβλήθηκε πρώτη φορά στις Κάνες το 2009.
Εντός του διαγωνιστικού τμήματος του Φεστιβάλ Βενετίας, που βρίσκεται σε εξέλιξη, η νέα ταινία του Λάνθιμου θα αφιχθεί στις ελληνικές αίθουσες στις 27 Οκτωβρίου. Ως τότε, εν αναμονή της ετυμηγορίας των κριτικής επιτροπής για τα βραβεία, ας δούμε τι ειπώθηκε στη συνέντευξη Τύπου, που έδωσαν στα πλαίσια της διοργάνωσης, ο σκηνοθέτης με τους ηθοποιούς του Αριάν Λαμπέντ, Αγγελική Παπούλια και Τζώννυ Βεκρή, αλλά και με την παραγωγό του, Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη παρούσα.

Οι σκοτεινές πλευρές της ψυχής και του σεξ

Του ΝΙΝΟΥ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗ

Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011

• «ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΜΕΘΟΔΟΣ» ΤΟΥ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΚΡΟΝΕΝΜΠΕΡΓΚ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΩΡΙΜΟΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΦΕΤΙΝΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Οι σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ψυχής, ιδιαίτερα αυτές που έχουν σχέση με το σεξ, είναι στο επίκεντρο της ταινίας «Μια επικίνδυνη μέθοδ

ος» του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ.

Με βάση το σενάριο του Κρ. Χάμπτον, ο Κρόνενμπεργκ με την κάμερά του εξερευνά σε βάθος τα ανθρώπινα πάθη με την εξαιρετική ερμηνεία της Σαμπίνα (Κίρα Νάιτλι)ΕΡΑ/ΑΠΕΠλευρές που εξερευνούν ο Γιουνγκ και ο Φρόιντ στη Βιέννη στις αρχές του 20ού αιώνα και που θα οδηγήσουν στη δημιουργία και ανάπτυξη της θεωρίας της ψυχανάλυσης, αλλά και στην τελική σύγκρουση των δύο αντρών, με τον καθένα να παίρνει το δικό του δρόμο: με τον Φρόιντ να εστιάζει το ενδιαφέρον του στο ρόλο της σεξουαλικότητας και τον Γιουνγκ να στρέφεται στη θρησκεία και τη μεταφυσική ως μέσα θεραπείας.

Στην ιστορία προστίθεται και ένα τρίτο πρόσωπο, η ασθενής και στη συνέχεια ερωμένη του Γιουνγκ, Σαμπίνα Σπίλρεϊν, που αργότερα θα γίνει και η ίδια ψυχίατρος. Με βάση το εξαιρετικό σενάριο του Κρίστοφερ Χάμπτον, ο Κρόνενμπεργκ έφτιαξε μιαν από τις πιο ώριμες ταινίες της φετινής Μόστρας. Με την κάμερά του να εξερευνά σε βάθος τα ανθρώπινα πάθη και τα σκοτεινά μυστικά μας, με ένα στιλ συγγενικό μ' εκείνο των παλιότερων ταινιών του («Γυμνό γεύμα», «Μ, Μπάτερφλαϊ» και «Spider»). Οσο για τις ερμηνείες των ηθοποιών του, όλες είναι εξαίρετες, ιδιαίτερα των Μάικλ Φάσμπεντερ (Γιουνγκ), Κίρα Νάιτλι (Σαμπίνα) και Βίγκο Μόρτενσεν (Φρόιντ), ερμηνείες που σίγουρα θα είναι στα φαβορί για τα βραβεία.

Μια όμορφη, ελεγειακή ταινία ήταν η γαλλική «Κοτόπουλο με δαμάσκηνα» της Ιρανής Μαριάνε Σατραπί και του Γάλλου Βενσάν Παρονό - δημιουργών της βραβευμένης ταινίας «Περσέπολις». Η ταινία εκτυλίσσεται στο Ιράν πριν από τον Χομεϊνί και αφηγείται την ιστορία ενός διάσημου Ιρανού βιολιστή, συγγενή της Σατραπί, που αποφασίζει να αυτοκτονήσει όταν η γυναίκα του καταστρέφει το βιολί του.

Αλ Πατσίνο: Ανακάλυψα τη μαγεία

Του ΝΙΝΟΥ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗ

Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011

• ΜΟΣΤΡΑ ΔΙΧΑΣΜΕΝΟΙ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΚΡΙΤΙΚΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ «ΑΛΠΕΙΣ» ΤΟΥ Γ. ΛΑΝΘΙΜΟΥ

Δίχασε τους ξένους κριτικούς η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου «Αλπεις» και η δημοσιογραφική προβολή της έγινε δεκτή με ένα χλιαρό χειροκρότημα. Υπήρξαν κριτικοί που τη βρήκαν εξαιρετική, «διαφορετική» και «φρέσκια», ενώ άλλοι τη χαρακτήρισαν μέτρια ή ακόμη και κακή, με έναν Γάλλο κριτικό να λέει πως είναι «αυτιστική, για αυτιστικά άτομα».«Παλιά έπαιζα σε ταινίες και στο θέατρο, αλλά μου έλειπε κάτι, το οποίο ανακάλυψα όταν άρχισα να σκηνοθετώ», δήλωσε ο Αλ ΠατσίνοΗ ταινία του Λάνθιμου καταπιάνεται με μια ομάδα νέων (μία νοσοκόμα, ένας τραυματιοφορέας, μία αθλήτρια ρυθμικής γυμναστικής και ο προπονητής και αρχηγός της ομάδας που έχει πάρει το όνομα Μον Μπλαν, -από την ψηλότερη κορφή των «Αλπεων». Οι υπόλοιποι χρησιμοποιούν ψευδώνυμα από τις άλλες, χαμηλότερες κορφές). Οι νέοι προσφέρονται για ένα διάστημα και υποδύονται τους νεκρούς τους οποίους έχασαν προσφιλή τους άτομα, σε μια προσπάθεια να απαλύνουν τη θλίψη και τον πόνο τους.

• Αλληγορία

Πρόκειται για ένα είδος αλληγορίας (όπως και στον «Κυνόδοντα») για την κατάσταση της οικογένειας στην κοινωνία μας, αλλά και για την προσπάθεια του σύγχρονου ατόμου να υποδύεται διάφορους ρόλους. Θέμα ενδιαφέρον, που δυστυχώς ο Λάνθιμος δεν πετυχαίνει να ολοκληρώσει, εξαιτίας ενός αφελούς σεναρίου (μαζί κι ένα παιδικό χιούμορ, που θέλει με κάθε τρόπο να προκαλέσει), εξαιτίας της έλλειψης σύνθεσης των επιμέρους σκηνών και μιας επιμονής του να κάνει τις εικόνες του (πολύ ωραίες, πρέπει να πω, εικαστικά, ιδιαίτερα εκείνες της ρυθμικής γυμναστικής στην αρχή και στο φινάλε) να μεταδώσουν κάποια μηνύματα.
Ο ίδιος, σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Variety», ανάφερε ως σκηνοθέτες που θαυμάζει τους Μπουνιουέλ και Μπρεσόν -τον πρώτο φαντάζομαι για τα προκλητικά του θέματα και τον δεύτερο για το ουδέτερο παίξιμο των ηθοποιών του. Ομως το ταλέντο (που σίγουρα έχει) και οι καλές προθέσεις δεν φτάνουν. Χρειάζεται έλεγχος των μέσων του, κάποια ταπεινοφροσύνη και αποφυγή του εξεζητημένου.

Χιούμορ από Αμερική, συγκίνηση από Χονγκ Κονγκ

Ελευθεροτυπία, Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011

• ΜΕ ΤΗΝ ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΟΥ ΤΟΝΤ ΣΟΛΟΝΤΖ «DARK HORSE», ΤΗΝ «ΑΠΛΗ ΖΩΗ» ΤΗΣ ΑΝ ΧΟΥΙ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ «TINKER, TAILOR, SOLDIER, SPY» ΣΥΝΕΧΙΣΤΗΚΕ Η ΜΟΣΤΡΑ

Του ΝΙΝΟΥ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗ

Με μια ανεξάρτητη, διανθισμένη με χιούμορ αμερικανική ταινία, το «Dark Horse» του Τοντ Σόλοντζ, και μια δοσμένη με ανθρωπιά και συγκίνηση από το Χονγκ Κονγκ, «Μια απλή ζωή» της Αν Χούι, συνεχίστηκε χθες, μέρα βροχερή, το 68ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας.Ο Κόλιν Φερθ με τη Σβετλάνα Κοντσένκοβα στη Βενετία για την ταινία «Tinker, Tailor, Soldier, Spy»Ενώ στο Λίντο δεν έπαψαν να καταφθάνουν προσωπικότητες του χώρου, ανάμεσά τους οι ηθοποιοί Γουίλεμ Νταφόε, Ρούτγκερ Χάουερ, Ιρέν Ζακόμπ, Γκάρι Ολντμαν, και οι σκηνοθέτες Γουίλιαμ Φρίντκιν, Αντρεα Αρνολντ, Εϊμπελ Φεράρα και Ερμάνο Ολμι.
Γνωστός ως ένας από τους Αμερικανούς σκηνοθέτες του ανεξάρτητου κινηματογράφου, με μαύρες κωμωδίες και θέματα που αφορούν περιθωριακούς και αποτυχημένους, ο Τοντ Σόλοντζ (Happiness) επιστρέφει φέτος με την ταινία «Dark Horse». Μια κωμωδία δοσμένη με την ίδια ειρωνεία (αν και με λιγότερο μαύρο χιούμορ) και τον ίδιο γρήγορο ρυθμό που συναντάμε και σε όλες τις ταινίες του.
Ατμόσσφαιρα
Πρωταγωνιστής είναι ένας 30χρονος νέος, που ζει ακόμη με τους γονείς του (τους ερμηνεύουν με μπρίο ο Κρίστοφερ Γουόκεν και η Μία Φάροου), ένας στην πραγματικότητα loser, ανίκανος να κάνει κάτι στη ζωή του, που διανοητικά έχει παραμείνει έφηβος. Ωσπου ερωτεύεται μια γυναίκα, κάπως καταθλιπτική, που δείχνει να περνάει παρόμοια προβλήματα μ' αυτόν. Ο νέος ελπίζει πως μ' αυτήν θ' αλλάξει η ζωή του.
Εκτός από τη δημιουργία μιας φανταστικής ατμόσφαιρας (σε έξυπνα στημένες σκηνές, όπου ο ήρωας αναμιγνύει την πραγματικότητα με τη φαντασία), στην επιτυχία της ταινίας συμβάλλουν και οι ερμηνείες των ηθοποιών, μ' επικεφαλής τον Τζάστιν Μπάρθα στο ρόλο του συμπαθητικού αντι-ήρωα.
Αληθινή αγάπη
Στην ταινία της «Μια απλή ζωή», η Κινέζα σκηνοθέτρια Αν Χούι καταπιάνεται με την ιστορία της Τάο, μιας οικιακής βοηθού και ταυτόχρονα γκουβερνάντας για 60 χρόνια στο σπίτι μιας οικογένειας, που, όταν παθαίνει έμφραγμα και μένει ημιπαράλυτη, ζητεί από το αφεντικό της, τον Ρότζερ, παραγωγό κινηματογράφου, να την πάει σε οίκο ευγηρίας, όπου γνωρίζεται με διάφορα άλλα πρόσωπα. Οι συνθήκες όμως στον οίκο ευγηρίας δεν είναι οι καλύτερες και, όταν η μητέρα του Ρότζερ επιστρέφει από την Καλιφόρνια, όπου ζει, αποφασίζει να νοικιάσει ένα διαμέρισμα για να μπορέσει να ζήσει ήρεμα η Τάο τα τελευταία χρόνια της ζωής της.
«Σπάνια ταινίες από το Χονγκ Κονγκ καταπιάνονται με τα προβλήματα των ηλικιωμένων ανθρώπων», ανέφερε η σκηνοθέτρια. «Τα γηρατειά είναι παγκόσμιο θέμα και ήθελα με την ταινία μου αυτή να δείξω πως οι Κινέζοι αντιμετωπίζουν τους ηλικιωμένους διαφορετικά από ό,τι οι άνθρωποι του δυτικού πολιτισμού... Οι γέροντες μπορεί να έχουν χάσει τα νιάτα τους, αλλά ακόμη αναζητούν αυτό που όλοι θέλουμε - την αγάπη από τους άλλους, την αληθινή και απλή αγάπη».
Η ταινία βασίστηκε σε μια αληθινή ιστορία. Το αφεντικό της συγκεκριμένης γυναίκας είναι σήμερα βετεράνος παραγωγός κινηματογράφου. Είναι δοσμένη μ' ένα καθαρά ρεαλιστικό στιλ, με τη Χούι να πλησιάζει τα πρόσωπά της με στοργή και να καταγράφει με λεπτομέρεια τα αισθήματά τους. Πρόκειται για μια δημιουργία δοσμένη με λυρισμό και ανθρωπιά και με μια εξαιρετική ερμηνεία της Ντεανί Ιπ.
Η όγδοη κινηματογραφική διασκευή έργου του Τζον Λε Καρέ, «Tinker, Tailor, Soldier, Spy», από τον γνωστό Σουηδό σκηνοθέτη Τόμας Αλφρεντσον («Ασε το κακό να μπει»), καταγράφει μια κατασκοπευτική ιστορία που εκτυλίσσεται το 1973, περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, με ήρωες Βρετανούς μυστικούς πράκτορες και πρωταγωνιστές γνωστούς ηθοποιούς (Τζον Χερτ, Κόλιν Φερθ, Γκάρι Ολντμαν, Κιάραν Χάιντς κ.ά.). Ο Αλφρεντσον έφτιαξε ένα αρκετά σφιχτοδεμένο θρίλερ, όπου εκτός από την καλοστημένη δράση, προσπαθεί να καταγράψει και σε κάποιο βάθος ορισμένα από τα πρόσωπα. *

Σκοτσέζικο ντους από τους κριτικούς στον Λάνθιμο

 Της ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥΕλευθεροτυπία, Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011Εχουμε μέρες ακόμα μέχρι το άλλο Σάββατο που θα λήξει το 68ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και ο πρόεδρός του, Ντάρεν Αρονόφσκι, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της κριτικής επιτροπής, θα απονείμουν τα βραβεία.Η Αγγελική Παπούλια (αριστερά) και η Αριάν Λαμπέντ με τον Γ. Λάνθιμο ASS. PRESSΑς κρατήσουμε την ψυχραιμία μας για την τύχη της ελληνικής ταινίας «Αλπεις» του Γιώργου Λάνθιμου, που κατάφερε και πάλι να γίνει το talk of the festival, με το ανορθόδοξο στόρι του (που υπογράφει με τον Ευθύμη Φιλίππου), για μια παράξενη ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι αναλαμβάνουν, έναντι αμοιβής, για να ανακουφίσουν διάφορους πενθούντες, να υποδυθούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Οι πρώτες κριτικές για την ταινία δείχνουν ότι για άλλη μία φορά οι «Αλπεις» δίχασαν τους επαγγελματίες. Αν και στην πλειονότητά τους τα πρώτα σχόλια είναι θετικά, τα αρνητικά στάζουν φαρμάκι. Οσο για το πώς αντέδρασε ή θα αντιδράσει το κοινό όταν η ταινία βγει στις αίθουσες, αυτό θα είναι μια άλλη υπόθεση.
Ο έγκυρος κριτικός της «Γκάρντιαν», Γιαν Μπρουκς, έβαλε στις «Αλπεις» τέσσερα στα πέντε αστεράκια, όσα έδωσε και στο «Shame» του συμπατριώτη του, Στιβ ΜακΚουίν, αλλά και στο «Μακελειό» του βετεράνου Ρομάν Πολάνσκι. «Είναι εύκολο», γράφει ο Μπρουκς, «να χαθείς στις "Αλπεις", μια ανέκφραστη ιστορία φαντασμάτων όλων των ειδών από τον μεγαλοφυή Ελληνα σκηνοθέτη, Γιώργο Λάνθιμο. Ακόμα και ο τίτλος λειτουργεί ως ένα είδος αντιπερισπασμού. Αλλά με το που σβήσουν τα φώτα, βρισκόμαστε σε μια κατάσταση παροξυσμού, χωρίς χάρτη, σε ένα τοπίο που δεν είναι απόκρημνο και χιονισμένο αλλά επίπεδο και μαύρο. Αλλά ακολουθήστε τον σκηνοθέτη. Αφήστε τον να σας σύρει από τη μύτη. Ο Λάνθιμος ξέρει πολύ καλά πού πηγαίνει».
Την άποψή του δεν συμμερίζεται ο έτερος δημοσιογράφος της βρετανικής εφημερίδας, Μαρκ Μπράουν. Εγραψε στο Τουίτερ του: «Μόλις είδα τις Αλπεις. Θέλω να πνιγώ στα κανάλια της Βενετίας».
Το «Χόλιγουντ Ρεπόρτερ», πάλι, μιλάει για μια «καυστική ταινία, τόσο περίεργη και ελλειπτική όσο ο "Κυνόδοντας" με μια ανεξήγητη δύναμη να παρασύρει τον θεατή στο ερμητικό δίκτυο των ανθρώπινων σχέσεων» και χαρακτηρίζει τις «Αλπεις» ως ένα «έξοχο δείγμα του σινεμά του παραλόγου».
Παράλογες, όμως, θα έβρισκε τις παραπάνω θετικές κριτικές ο Πάολο Μερεγκέτι της «Κοριέρε ντελα Σέρα», ο οποίος αποκάλεσε την ταινία του Λάνθιμου «το ούφο της Μόστρα». «Η ταινία», γράφει, «έχει ελλειπτικό στιλ, εξηγεί ελάχιστα και προκαλεί πολύ. Εχει μεγάλη δόση μισανθρωπίας που βγαίνει σε κάθε σκηνή και είναι στα όρια του ανεκτού. Αφήνει τον θεατή με αμφιβολίες και ερωτήματα. Ενοχλεί και απωθεί. Ενας Γάλλος το αποκάλεσε, ορθώς, "αυτιστικό φιλμ"».
Το περιοδικό «Variety», παρόλο που υποστηρίζει ότι η νέα ταινία είναι λιγότερο καινοτόμα από τον «Κυνόδοντα», βρίσκει εξαιρετικό το σενάριο, το μοντάζ και κάθε τεχνική λεπτομέρεια και καταλήγει ότι «προσφέρει ένα συναρπαστικό μίγμα παράξενων συμβάντων, ανθρωπολογικών και φροϋδικών διαισθήσεων για τα ανθρώπινα είδη και τη σύγχρονη κοινωνία, και ένα ιδιαίτερα παράξενο χιούμορ». Ενώ το σάιτ «indiwire» βάζει τίτλο στην κριτική «Αλλη μια μοναδική και εκπληκτική ταινία από τον Λάνθιμο».
Λογικό ήταν οι ξένοι κριτικοί να περίμεναν πώς και πώς τη νέα ταινία του Λάνθιμου, που κατάφερε με τον «Κυνόδοντα» να βάλει δυναμικά το ελληνικό σινεμά στο παιχνίδι της κινηματογραφικής βιομηχανίας, παρέα βέβαια και με άλλους σκηνοθέτες της γενιάς του.
Σίγουρα θα ξεφυτρώσουν κι άλλες αρνητικές κριτικές για την ταινία, όπως βέβαια και θετικές. Θα διαβάσουμε πολλά ακόμα σχόλια που θα είναι ή του ύψους ή του βάθους. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν έγινε και με τον «Κυνόδοντα»; Αλλοι μιλούσαν για αριστούργημα και άλλοι δεν ήθελαν ούτε να ακούσουν. Κι όμως, ο «Κυνόδοντας» διέψευσε τους επικριτές του και έφτασε μέχρι τα «Οσκαρ», έπειτα από μια ήδη αξιοζήλευτη πορεία στο εξωτερικό.

Η Κίνα, νέο κέντρο του κινηματογράφου

Μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια προβλέπεται ότι το box office της θα είναι πιο σημαντικό από εκείνο της Β. Αμερικής σε εισπράξεις

• Του Παναγιωτη Παναγοπουλου, Η Καθημερινή, 2/7/2011

Για τους περισσότερους από τους θεατές του κινηματογράφου, που έχουν συνδέσει την έννοια της κινηματογραφικής βιομηχανίας με την αμερικανική παραγωγή, είναι ίσως αδιανόητο ότι αυτά τα δύο θα πάψουν να είναι αλληλένδετα. Κι όμως, οι μελετητές της κινηματογραφικής αγοράς προβλέπουν ότι πολύ σύντομα οι ισορροπίες θα αλλάξουν και η Αμερική θα πάψει να είναι το κέντρο του κινηματογραφικού κόσμου, τουλάχιστον σε ό, τι αφορά τα εμπορικά μεγέθη.

Η χώρα που σημειώνει αλματώδη άνοδο και σε αυτό τον τομέα είναι η Κίνα, η χώρα που, όπως φαίνεται, θα πρωταγωνιστήσει σε πολλούς άλλους τομείς μέσα στον 21ο αιώνα. Σε ό, τι αφορά τον κινηματογράφο, υψηλά στελέχη της βιομηχανίας, ακόμη και επικεφαλής των αμερικανικών στούντιο, αναγνωρίζουν τη δυναμική της Κίνας. Συγκεκριμένα, μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια προβλέπεται ότι το box office της Κίνας θα είναι πιο σημαντικό από εκείνο της Βόρειας Αμερικής σε εισπράξεις και αυτό θα είναι πλέον το σημείο αναφοράς για την εμπορική επιτυχία μιας ταινίας.