Η ταινία αποτελεί ένα μήνυμα πάντα επίκαιρο: Δικαιοσύνη, ισότητα, αδελφοσύνη, όχι εκμετάλλευση του ενός από τον άλλο, όχι ο παράδεισος του ενός να είναι η κόλαση του άλλου, που, μέσα στην ταινία, παίρνει ταξική μορφή: Οι αστοί και οι εργάτες. Πρόκειται για μια γιγάντια παραγωγή, που πήρε 2 χρόνια για να γυριστεί και είχε αστρονομικό μπάτζετ για τα δεδομένα της εποχής, ενώ χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 30.000 κομπάρσοι για να ενσαρκώσουν την τάξη των εργατών, σε θεαματικές σκηνές. Αυτό που επίσης προκάλεσε αίσθηση στο κοινό ήταν και το ευφυές θέμα του, με τα πλήθη των εργατών να επαναστατούν ενάντια σε μια κοινωνία απόλυτης εκμετάλλευσης.
Στο μέλλον, η τρανή πόλη «Μητρόπολη» είναι το καμάρι του σύγχρονου κόσμου: παράδειγμα υψηλής τεχνολογίας, με εντυπωσιακά πανύψηλα κτίρια, πλούτο, διασκέδαση - ένας παράδεισος που απολαμβάνουν οι λίγοι, οι αστοί. Αυτή η ουτοπία όμως δεν κινείται μόνη της. Είναι ένας καλο-λαδωμένος μηχανισμός, που λειτουργεί νύχτα - μέρα από τον εξαντλητικό μόχθο των εργατών.
Στα έγκατα της γης, κάτω από την πόλη με την έντονη ζωή, βρίσκονται στρατιές εργατών που ζουν και χειρίζονται τις μηχανές, ώστε όλα να λειτουργούν ρολόι στην επιφάνεια της γης. Κάθε μέρα, οι εργάτες εξουθενωμένοι από τη σκληρή δουλειά επιστρέφουν στα ταπεινά σπίτια τους, μόνο και μόνο για να ξεκινήσει η επόμενη βάρδια με άλλους εργάτες... Ομως, αυτή η κατάσταση, με τους αστούς να χαίρονται τη ζωή που τους προσφέρει ο μόχθος των εργατών, σύντομα θα αλλάξει...
