Sunday, February 12, 2012

Τα Οσκαρ χάνουν το Kodak θέατρό τους

Η χρεοκοπία της εταιρείας ίσως διώξει τα βραβεία από το συμβολικό Χόλιγουντ...  [Του Παναγιωτη Παναγοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12/2/2012]. Ανεξάρτητα από το ποιοι θα κερδίσουν στην απονομή των Οσκαρ που θα πραγματοποιηθεί στις 26 Φεβρουαρίου, υπάρχει ένα όνομα που από την επόμενη χρονιά θα πάψει να σχετίζεται με τα σημαντικότερα κινηματογραφικά βραβεία. Η Kodak, που το 2000 υπέγραψε συμβόλαιο 75 εκατ. δολαρίων ώστε το όνομά της να δοθεί στο νέο τότε θέατρο που μέχρι σήμερα στεγάζει την απονομή, κατέφυγε στα δικαστήρια προκειμένου το όνομα Kodak να αφαιρεθεί από το θέατρο. Η εταιρεία, που το όνομά της για δεκαετίες υπήρξε συνώνυμο του φωτογραφικού και κινηματογραφικού φιλμ, δήλωσε πτώχευση και προσπαθεί να συγκεντρώσει όπως και από όπου μπορεί τα έξοδά της. Μαζί και τα τέσσερα εκατομμύρια δολάρια που διαθέτει κάθε χρόνο για να διατηρεί τον τίτλο του Kodak Theatre.

Thursday, February 9, 2012

Πρεμιέρα για την «Μπερλινάλε»


«Δεν είμαι και πολύ των κριτικών επιτροπών, αλλά τελικά πείσθηκα να δεχτώ την προεδρία τής Κριτικής Επιτροπής της Μπερλινάλε, γιατί το θεώρησα ευκαιρία να δω μια μεγάλη γκάμα ταινιών», ανέφερε ο διάσημος, βραβευμένος στο παρελθόν για πολλές από τις ταινίες του, Βρετανός σκηνοθέτης, Μάικ Λι, μιλώντας στη συνέντευξη Τύπου, που δόθηκε σήμερα το μεσημέρι, με αφορμή την έναρξη τού 62ου κινηματογραφικού Φεστιβάλ του Βερολίνου.

Friday, January 27, 2012

Ανθρωποι του πνεύματος γράφουν για τον Αγγελόπουλο

Ο συγραφέας Κώστας Ακρίβος και ο Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ Δημήτρης Φατούρος επισημαίνουν την σημασία του έργου του
ΤΟ ΒΗΜΑ:  27/1/2012
Το βλέμμα του μελισσοκόμου
του Κώστα Ακρίβου

Το 1986, φρέσκος καθηγητής στα χωριά της Ελασσόνας, μαθαίνω πως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος θα κάνει γυρίσματα για τον Μελισσοκόμο στην κεντρική πλατεία της Τσαρίτσανης. Πηγαίνω πιο πολύ για να δω από κοντά τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, όταν όμως ο σκηνοθέτης ζητάει από το κοινό κομπάρσους, σηκώνω απ΄ τους πρώτους το χέρι. Είμαι η σκιά του διαβάτη μπροστά από το καφενείο, όπου σε λίγο θα μπουκάρει με το φορτηγάκι του ο Μαστρογιάννι και, σπάζοντας τη βιτρίνα, θα αρπάξει με τη βία τη Νάντια Μουρούζη. Η σκηνή πρέπει να γυρίστηκε το λιγότερο δέκα φορές. Στο τέλος ήμασταν ξεθεωμένοι μα ο Αγγελόπουλος ευχαριστημένος, δίχως όμως να το δείχνει.
Η εικόνα που μου έχει μείνει αξεθώριαστη είναι το βλέμμα του, ένα βλέμμα σχολείο. Πως το μέλι χρειάζεται το χρόνο του. Ότι δίχως πίστη στο προσωπικό σου όραμα τίποτα δεν γίνεται. Η τέχνη σε θέλει με σκυμμένο το κεφάλι, γιατί χωρίς σκληρή δουλειά και δίχως ταπεινότητα, θα ΄ρθει ο χρόνος και θα τα κάνει όλα σκόνη. Θίασος περαστικών είμαστε και μόνο με την τέχνη μπορεί ο καθένας να κατακτήσει έστω μια ελάχιστη σκηνή αναπαράστασης απ΄ το ταξίδι στα προσωπικά του Κύθηρα.


Η θεμελιώδης πρόταση ή Η κρίσιμη προϋπόθεση ή...
του Δημήτρη Φατούρου Ομότιμου Καθηγητή Α.Π.Θ.

Με το έργο του και το λόγο του η παρουσία του Θόδωρου Αγγελόπουλου στο σημερινό κόσμο και όχι μόνο στον ελληνικό τόπο, έθεσε με δημιουργική ένταση, τη προτεραιότητα της στοχαστικής αναζήτησης, τη δύσκολη και επίπονη προϋπόθεση της ανθρώπινης παρουσίας. Χάρις σε αυτήν η ακολουθία των έργων του αποκαλύπτει και το υπόβαθρο της ιστορικής διαδρομής του ελληνικού τόπου.
Οι εικόνες, ο ήχος, οι χειρονομίες, το τοπίο της φύσης και του κτισμένου κόσμου, οι λέξεις, οι δράσεις και η προσωπική του στάση, πραγματοποιούν το θαύμα της διατύπωσης της στοχαστικής αναζήτησης.
Η απώλεια του Θόδωρου Αγγελόπουλου αφήνει τη πολύτιμη αποκάλυψη μετέωρη μέσα στις σημερινές παγκόσμιες πραγματικότητες.
Η πολιτική πραγματικότητα πόσο μπορεί να κατανοήσει τη θεμελιώδη πρόταση, τη στοχαστική διαδικασία;

Thursday, January 26, 2012

«Κοιτάζει τον κόσμο με σιωπή... »



Κηδεύεται σήμερα, στις 4 μ.μ., από το Α' Νεκροταφείο


Συνεχίζονται οι ανακοινώσεις φορέων για τον αιφνίδιο και άδικο θάνατο του Θόδωρου Αγγελόπουλου. ΟΣύνδεσμος Φυλακισθέντων - Εξορισθέντων Αντιστασιακών τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι «θα μείνει αξέχαστος για το πλούσιο πρωτοπόρο και εμπνευσμένο έργο του, που έβγαλε τον Ελληνικό Κινηματογράφο έξω από τα σύνορα της χώρας μας. Το έργο του θα τον κρατά ζωντανό ανάμεσά μας». Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδοςσημειώνει ότι η Ελλάδα είναι φτωχότερη, «ο κόσμος σιωπηλός».
Ανακοίνωση εξέδωσε και ο Σύνδεσμος Ανεξάρτητων Παραγωγών Οπτικοακουστικών Εργων, ενώ, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών, εκφράζοντας τη θλίψη της, θυμίζει ότι ο Αγγελόπουλος «ξεκίνησε τη διαδρομή του στο χώρο της Εβδομης Τέχνης ως δημοσιογράφος στις αρχές της δεκαετίας του '60, γράφοντας κινηματογραφική κριτική στην εφημερίδα "Δημοκρατική Αλλαγή"». «Ο πόνος για το χαμό του Θεόδωρου Αγγελόπουλου είναι τεράστιος», δήλωσε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο Τούρκος σκηνοθέτης Φερζάν Οζπετέκ, ο οποίος ζει και εργάζεται στην Ιταλία.
Παράλληλα, συνεχίζεται η εκτενής αρθρογραφία στο διεθνή Τύπο, όπως στις γερμανικές εφημερίδες «Die Welt», «Berliner Morgenpost» και «Frankfurter Rundschau», που παραθέτει το σχόλιο του σπουδαίου Ιάπωνα σκηνοθέτη Ακίρα Κουροσάβα«Μέσα από το φακό του, ο Αγγελόπουλος κοιτάζει τον κόσμο με σιωπή...».
Ριζοσπάστης, 27/1/2012

Θόδωρος Αγγελόπουλος: "Η άλλη θάλασσα" τον πήρε μακριά...


Τερζής Κ.
Η ΑΥΓΗ: 26/01/2012...«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία, αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας / Είμαι επισκέπτης / Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά / κι έπειτα δεν μου ανήκει / Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου / είχα πει κάποτε με υπεροψία / Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε / Ότι δεν έχω καν όνομα / Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο».
(Στίχοι του Θόδωρου Αγγελόπουλου, που γράφτηκαν το 1982, πριν από την ταινία του «Ταξίδι στα Κύθηρα»)
Η παγκόσμια κινηματογραφική κοινότητα θα έχει αύριο το απόγευμα στραμμένα τα βλέμματά της στην Αθήνα για τον τελευταίο αποχαιρετισμό στον Θόδωρο Αγγελόπουλο (4 μ.μ. στο Α'  Νεκροταφείο). Η Ελλάδα του Μνημονίου φτωχαίνει επικίνδυνα. Πριν από έναν χρόνο τέτοια εποχή τού είχα τηλεφωνήσει στο γραφείο του για μια δήλωση συμπαράστασης στους μετανάστες απεργούς πείνας της "Υπατίας". "Μα ακριβώς αυτό θα είναι το θέμα της επόμενης ταινίας μου, μπορείτε να το γράψετε αυτό" μου απάντησε λιγόλογα. "Θα σχολιάζω τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας με το έργο μου". Πάντα αυτό έκανε άλλωστε...
Γεννημένος τον Απρίλιο του 1935, λίγο πριν από τη δικτατορία Μεταξά, περίοδο που θα αποτυπώσει κινηματογραφικά στις "Μέρες του '36", θα δει τον πατέρα του να αιχμαλωτίζεται από τον ΕΛΑΣ τον Δεκέμβρη του '44, θα βρεθεί στο Παρίσι για σπουδές κινηματογράφου στις αρχές της δεκαετίας του '60 σφουγγαρίζοντας πατώματα, θα επιστρέψει στην Ελλάδα των Ιουλιανών για να τον ξυλοκοπήσει αναίτια ένας αστυνομικός στη μέση του δρόμου ("ήμουν απλός διαβάτης, όχι διαδηλωτής" θα επαναλάβει πολλές φορές από τότε, χωρίς να διεκδικεί δάφνες νεανικής εξέγερσης...).
Κάπως έτσι, μέσα στην παραζάλη αλλά και την έκρηξη βίας του ιστορικού χρόνου, διαμορφώθηκε η ιδεολογική - αισθητική συνείδηση του "πολίτη" στη δημοκρατία των εικόνων του κινηματογράφου, Θόδωρου Αγγελόπουλου. Κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα της Αριστεράς «Δημοκρατική Αλλαγή» πριν από το 1967, στο περιοδικό «Σύγχρονος Κινηματογράφος» μέσα στη χούντα, οπότε ξεκινά ουσιαστικά το κινηματογραφικό του έργο, στα 1970, με μια ιστορία βγαλμένη από το αστυνομικό δελτίο, την "Αναπαράσταση".  Με τον «Θίασο» θα θριαμβεύσει το 1975 στο Φεστιβάλ των Καννών, παρά την αντίδραση του ελληνικού κράτους (η ταινία συγκαταλέγεται από τότε σταθερά στις 100 καλύτερες του παγκόσμιου κινηματογράφου). Θα ακολουθήσουν ο "κομβικός" για την κατανόηση του αγγελοπουλικού έργου «Μεγαλέξανδρος» (1980, Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία), το «Ταξίδι στα Κύθηρα» (1984), «Μελισσοκόμος» (1986), το «Τοπίο στην ομίχλη» (1988) (Αργυρό Λιοντάρι στη Βενετία), «Το μετέωρο βήμα του πελαργού» (1991), «Το βλέμμα του Οδυσσέα» (1995), «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» (1998, Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ των Καννών), «Το λιβάδι που δακρύζει» (2003), «Η σκόνη του
(Μεγάλο αφιέρωμα στον Θόδωρο Αγγελόπουλο στην "Αυγή" της Κυριακής)

Πορεύτηκε μέσα στις εικόνες της Ιστορίας


Κρημνιώτη Π.
Η ΑΥΓΗ: 26/01/2012..

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος ήταν μεγάλη μορφή του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Είναι συγκλονιστικό, ιδίως όταν συνειδητοποιείς ότι μπορούσε να γυρίσει και άλλες ταινίες και να εμπλουτίσει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό με τα έργα του. Είναι ακόμη πιο δύσκολο να μαθαίνεις ότι δεν πέθανε από φυσικά αίτια. Όταν ήμουν σπουδαστής, η ταινία του «Τοπίο στην ομίχλη» ήταν μία από εκείνες που διαμόρφωσαν τις προτιμήσεις μου και την ιδέα τού τι σημαίνει κινηματογραφία.

Μίκης Θεοδωράκης: Μεγάλη απώλεια Πολύ μεγάλη απώλεια για τον κινηματογράφο, την τέχνη και την Ελλάδα. Εμίρ Κουστουρίτσα: Με δίδαξε κινηματογράφο

Ελένη Καραΐνδρου: Ποιητής της εικόνας
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αποτελεί ένα τεράστιο κεφάλαιο στη ζωή μου, που κράτησε πολλά και πολύ δημιουργικά χρόνια. Ένα μεγάλο μεγάλο ταξίδί, με οκτώ σταθμούς για τις οκτώ ταινίες του που έγραψα τη μουσική. Μια συνάντηση για την οποία αισθάνομαι ευγνωμοσύνη γιατί ο Θόδωρος δεν είναι μόνο ένας σπουδαίος κινηματογραφιστής, είναι ένας ποιητής της εικόνας και ένας άνθρωπος που στοχάζεται με μοναδικό τρόπο πάνω στην ιστορία της Ελλάδας και των Βαλκανίων.
Ο Θόδωρος έφυγε αναπάντεχα αλλά παραμένει ζωντανός στις καρδιές μας και στη σκέψη μας μέσα από τα έργα του. Για μένα -και νομίζω και για όλο τον κόσμο- ο Θόδωρος είναι ένας από τους τελευταίους, αν όχι ο τελευταίος, μεγάλους δημιουργούς του κινηματογράφου σε παγκόσμιο επίπεδο. Η πολιτική του οξυδέρκεια και ο τρόπος, ο δικός του προσωπικός τρόπος, που διάβασε την ιστορία της εποχής μας έδωσε παγκοσμιότητα στα έργα του. Όπως κάθε γνήσιος ποιητής, βλέπει τα πράγματα με έναν προφητικό τρόπο και πιστεύω γι' αυτό ότι οι μελλοντικές γενιές θα τον αγαπήσουν ακόμα περισσότερο από την εποχή του.

Θόδωρος Αγγελόπουλος: Πορεύτηκε μέσα από τις εικόνες της Ιστορίας



Η ΑΥΓΗ: 26/01/2012

    Παγκόσμια συγκίνηση για τον αναπάντεχο θάνατο του μεγάλου Έλληνα δημιουργού του κινηματογράφου, που φτωχαίνει τον τόπο, σε μια εποχή "ομίχλης". Ο αποχαιρετισμός από ανθρώπους της τέχνης και της πολιτικής, τα σχόλια του διεθνούς Τύπου. Δηλώσεις των Μίκη Θεοδωράκη, Εμίρ Κουστουρίτσα, Πέτρου Μάρκαρη, ΕλένηΚαραΐνδρου, Ρέας Γαλανάκη. Την Παρασκευή στις 4 μ.μ. η κηδεία του από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών.