Wednesday, April 27, 2011

Οι κλώνοι του Ισιγκούρο, ο πραγματικός Κολόμβος και η τρομαχτική Κοκκινοσκουφίτσα

Οι ταινίες της εβδομάδας
Με επτά νέες ταινίες ξεκινά η νέα κινηματογραφική εβδομάδα



Το αλληγορικό μυθιστόρημα «Μη μ’αφήσεις ποτέ» του Καζούο Ισιγκούρο, βρήκε με αξιόλογο τρόπο τον δρόμο για την μεγάλη οθόνη μέσω της ομότιτλης ταινίας του Μαρκ Ρόμανεκ, γνωστού κυρίως από το φιλμ «Σκοτεινός θάλαμος» με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς. Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος (για να μνημονεύσω τον Αλντους Χάξλεί) του Ισιγκούρο είναι ένας κόσμος «λοβοτομημένων» ατόμων τα οποία από την παιδική τους ηλικία μαθαίνουν ότι ο ρόλος ύπαρξής τους είναι να «αποσυναρμολογηθούν» δωρίζοντας τα όργανά τους χωρίς βούληση όποτε αυτό τους ζητηθεί. Κάθε κάλεσμα σημαίνει και μια αφαίρεση οργάνου στην οποία υπακούουν χωρίς διαμαρτυρία, χωρίς αντίσταση, παραδομένα πλήρως στις διαταγές του συστήματος που έχουν μάθει.

ΙΣΙΑΡ ΜΠΟΛΑΙΝ: Ακόμα και η βροχή

Ταινία αυθεντικά πολιτική, με επίχρισμα μελέτης και στοχασμού πάνω στην όλη διαδικασία της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Φιλμ επικών διαστάσεων, με ρυθμό ταινίας δράσης. Με περισσή εξυπνάδα και ευελιξία, ώστε πότε να προτάσσει χαρακτηριστικά «σινεμά του δημιουργού» και πότε να ψυχαγωγεί καυστικά, με τη δύναμη του λαϊκού κινηματογράφου. Επιλογή μας, να σταθούμε σε μία και μόνο ταινία, την πλέον «άξια λόγου» της βδομάδας. Την ισπανόφωνη παραγωγή «Ακόμα και η βροχή» της γεννημένης στη Μαδρίτη το 1967, ηθοποιού, συγγραφέα και κινηματογραφίστριας Ισίαρ Μπολαίν.

Thursday, April 21, 2011

Οι «ιερές γκάφες» του Χόλιγουντ

Ο Τζον Χιούστον διασκέδασε φιλµάροντας τη Βίβλο, τόσο που ουδέποτε αναρωτήθηκε για το αν οι πρωτόπλαστοι θα έπρεπε να διαθέτουν… αφαλό. Το µικρό αυτό λάθος βέβαια είναι ένα από τα πολλά που «χρωµατίζουν» τη βιβλικώς προσδιορισµένη επική φιλµογραφία του Χόλιγουντ.

Παραδείγµατος χάριν:
  • Στον «Βασιλιά των Βασιλέων», οι Ρωµαίοι µπαίνουν θριαµβευτικά στην πόλη, τα δόρατά τους όµως πηγαινοέρχονται από τον άνεµο µιας και είναι φτιαγµένα από λεπτό πλαστικό!
  • Ξανά στη «Βίβλο» του Χιούστον, µια από τις ανιψιές τού Νώε δεν κάνει καµία προσπάθεια να καλύψει το καθ' όλα µοντέρνο σουτιέν της, που φαίνεται µέσα από την παραδοσιακή φορεσιά.
  • Η πριγκίπισσα Μπίθια στις «∆έκα Εντολές» του Σεσίλ Ντε Μιλ επίσης, φορά ένα εντυπωσιακό φόρεµα που κλείνει µε ένα φερµουάρ που βγάζει µάτι. Θυµίζουµε πως τα φερµουάρ ανακαλύφθηκαν το 1891 µ.Χ. Στηνίδια ταινία, ο Τσάρλτον Ιστον προχωρά στην έρηµο και αφήνει στην άµµο… τρεις σκιές, αποκαλύπτοντας τις τεχνητές πηγές φωτισµού.
  • Ο Ιούδας κρύβει το πρόσωπό τουµε τα χέρια του, πριν από την επικείµενη αυτοκτονία, αλλά το µόνο που καταφέρνει είναι να αλλοιώσει το µακιγιάζ του, στα «Πάθη του Χριστού» του Μελ Γκίµπσον.
  • Οµοίως, τα µαύρα άλογα της φοβερής και τροµερής αρµατοδροµίας στον «Μπεν Χουρ»… ξεβάφουν στα σκοινιά τους. Στην ίδια ταινία είναι ορατά ταίχνη στην άµµο που αφήνουν τα λάστιχα του βαν όπου βρίσκεται η κάµερα.

Wednesday, April 13, 2011

Οι ταινίες της εβδομάδας: Τροµοκράτες και µαϊµούδες

  • Του ∆ηµήτρη ∆ανίκα, ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 14 Απριλίου 2011
«Carlos». Από τη µέση και µετά βαριόµουνα...
Ο Ιλιτς Ραµίρεζ Σάντσεζ, λοιπόν. Ο επονοµαζόµενος Carlos. Ο επί δεκαετίες ασύλληπτος επαναστάτης - τροµοκράτης. Μια χρυσοπληρωµένη, κοσµοπολίτικη, µπον βιβάντ αρσενική µαϊµού - επαναστάτης και µαϊµού - ανιδιοτελής τροµοκράτης. Που για «ανεξήγητους» λόγους σουλατσάριζε σκοτώνοντας µπροστά στα µάτια όλων των µυστικών υπηρεσιών. Μπας και ήταν ένας βολικός λαγός; Ο γάλλος σκηνοθέτης Ολιβιέ Ασαγιάς και ο Νταν Φρανκ που µαζί υπογράφουν τοσενάριο της οµότιτλης («Carlos») ιστορίας ισχυρίζονται µέσα απ’ αυτό το τρίωρο υλικό ότι είναι κάτοχοι της αλήθειας. Κάτι σαν θεοί δηλαδή. Ο θεατής, ανίσχυρος µπροστά σ’ αυτό το ποταµιαίο «ντοκουµέντο» σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αφού το λένε οι ειδικοί, τότε αυτή η ιστορία είναι αληθινή.

Οι ταινίες της εβδομάδας: Η ιστορία του τρομοκράτη «Κάρλος το τσακάλι» προκαλεί το ενδιαφέρον

Κάρλος και ασυμβίβαστη γενιά...


Η βδομάδα που διανύουμε προετοιμάζει κατά κάποιο τρόπο το κλίμα των ταινιών της επόμενης βδομάδας και του Πάσχα. Επτά συνολικά οι ολόφρεσκες προβολές - σε αυτές δε συμπεριλαμβάνεται το αφιέρωμα της Ταινιοθήκης - τις οποίες σας παρουσιάζουμε, ενώ σχολιάζουμε τις πιο ενδιαφέρουσες. 
«Τσίκο και Ρίτα», ισπανική παραγωγή «χειροποίητης» animation, με θέμα μουσικό για τους λάτρεις της τζαζ, του λάτιν, του μπολέρο - και όχι μόνο φυσικά! Οριοθετείται σαν κλασική αισθηματική ιστορία που διαδραματίζεται στα τέλη της δεκαετίας του '40 στην Αβάνα, ανάμεσα σε δύο νεαρούς Κουβανούς μουσικούς - του Τσίκο, χαρισματικού πιανίστα με μεγάλα όνειρα και της Ρίτα, όμορφης τραγουδίστριας με ερμηνεία που συναρπάζει. Από την Αβάνα στη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, το Χόλιγουντ και το Λας Βέγκας η ζωή του μουσικού ζευγαριού διέπεται από πάθος, αλλά και ατέρμονο σκληρό αγώνα τόσο για τη μουσική τους όσο και τη σχέση τους. Σκηνοθέτες της ταινίας, οι Ισπανοί Φερνάντο Τρούεμπα, Χαβιέ Μαρισκάλ και Τόνο Εράντο.
Η «Πανικούπολη» είναι μια γαλλόφωνη, βελγο-γαλλο-λουξεμβουργιανή παραγωγή κινουμένων σχεδίων σε σκηνοθεσία των Στεφάν Ομπιέ και Βενσάν Πατάρ. Περιπετειώδης και ρομαντική, τρομαχτική και εντυπωσιακή η εξιστόρηση ενός σύμπαντος όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν. Η «Πανικούπολη» είναι η πρώτη stop animation ταινία που συμμετείχε στο φεστιβάλ των Καννών με φιλοξενούμενους μια ντουζίνα ήρωες με σιλουέτες παιδικών παιχνιδιών, ντεκόρ βουκολικά, ατμόσφαιρα Ροκ 'ν Ρολ και παράλογες ατάκες, σε μια έκρηξη εφευρετικού εκτροχιασμού... Ενώ...

Monday, April 4, 2011

Πέθανε ο σκηνογράφος του «Δράκου», Τάσος Ζωγράφος

Την τελευταία του πνοή άφησε στα 85 του χρόνια ο ζωγράφος και σκηνογράφος Τάσος Ζωγράφος, που το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νομαρχιακού Νοσοκομείου Καρδίτσας.
Γεννημένος στη Λιβαδειά το 1926, ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα την περίοδο της Κατοχής. Ξεκίνησε τη διαδρομή του στο χώρο της τέχνης πριν το τέλος της δεκαετίας του 1940, μαθητεύοντας πλάι στον Γ. Τσαρούχη.
Εξορίστηκε στη Μακρόνησο, όπου δημιούργησε σκηνογραφίες σε πολλά θεατρικά έργα. Με την επιστροφή του στην Αθήνα το '50 εργάστηκε ως ζωγράφος σκηνικών στο Ελεύθερο Θέατρο. Το Εθνικό τον είχε αποκλείσει για τα "κοινωνικά" του φρονήματα, ενώ το '53 άρχισε να κάνει σκηνικά σε μικρά θέατρα. Ως σκηνογράφος καθιερώθηκε το '55 με τη δουλειά του στο φιλμ του Ν. Κούνδουρου "Ο Δράκος".
Η καλλιτεχνική δημιουργία του Τ. Ζωγράφου συνδέθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό με την «χρυσή» εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και με το σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο, με το θέατρο και την τηλεόραση.
Για τη σκηνογραφική του δουλειά έχει αποσπάσει πέντε βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ένα κρατικό και δύο βραβεία της τηλεόρασης. Στο έργο του περιλαμβάνονται 200 ταινίες, 150 θεατρικά έργα, περισσότερες από 70 τηλεοπτικές σειρές, 10 ατομικές εκθέσεις και πολλές συμμετοχές σε ομαδικές παρουσιάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η πολιτική του κηδεία θα γίνει την Τετάρτη.