Η Μπριγκίτε Χελμ ως ρομπότ σε χαρακτηριστική σκηνή από το «Μetropolis» του Φριτς ΛανγκOγδόντα τέσσερα χρόνια μετά την πρεμιέρα της στο Βερολίνο, η αριστουργηματική «Μητρόπολις» («Μetropolis») του Φριτς Λανγκ επανέρχεται στην οθόνη ακριβώς όπως την είχε φανταστεί και πρωτοπαρουσιάσει ο δημιουργός της.
Επί σειρά δεκαετιών, σκηνές ολόκληρες της εμβληματικής αυτής ταινίας του γερμανικού εξπρεσιονισμού θεωρούνταν χαμένες. Τέσσερις μήνες μετά την πρεμιέρα της στο Βερολίνο, που έγινε στις 10 Ιανουαρίου του 1927, το στούντιο UFΑ αναγκάστηκε να την αποσύρε από τις αίθουσες για εμπορικούς λόγους.
Για την ακρίβεια η ταινία, κόστους 5.000.000 μάρκων - πανάκριβη τότε -, παρ' ολίγον να οδηγήσει την UFΑ σε χρεοκοπία. Το καλοκαίρι του ιδίου έτους προβλήθηκε ξανά, κομμένη.
Στο πέρασμα του χρόνου η «Μητρόπολις», της οποίας ο τίτλος αναφέρεται σε μια φανταστική πόλη του μέλλοντος όπου χιλιάδες εργάτες πειθαρχούν σαν μυρμήγκια υπό εφιαλτικά περιθωριακές συνθήκες, προτού τελικά εξεγερθούν, έχει επηρεάσει την παγκόσμια καλλιτεχνική κοινότητα, και όχι μόνο την κινηματογραφική. Ενα απλό παράδειγμα αποτελεί το ρομπότ της ταινίας του οποίου «κλώνο» βρίσκουμε στον «Πόλεμο των άστρων» του Τζορτζ Λούκας.
Το 1924 ένα διάσημο κινηματογραφικό δίδυμο των γερμανικών στούντιο UFA, ο σκηνοθέτης Φριτς Λανγκ και ο παραγωγός Εριχ Πόμερ βρέθηκαν στη Νέα Υόρκη προκειμένου να παραστούν στην αμερικανική πρεμιέρα της νέας τους ταινίας, «Οι ιππότες της ομίχλης».
Οπως εκμυστηρεύτηκε αργότερα ο Λανγκ, όταν είδε τους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης σκέφτηκε για πρώτη φορά τη διασημότερη, όπως έμελλε να αποδειχθεί, ταινία του: τη «Μητρόπολη». «Κοίταζα τους δρόμους, τα αναμμένα φώτα και τα πανύψηλα κτήρια και εκεί μου ήρθε η ιδέα για το Metropolis».
Προτού ακόμη συμβεί αυτό, ο Λανγκ μαζί με τη συν-σεναριογράφο και σύζυγό του Τέα φον Χάρμπου είχαν ήδη αρχίσει να δουλεύουν πάνω σε ένα σενάριο για μια μεγάλη πόλη του μέλλοντος. Ωστόσο στις ΗΠΑ ο Λανγκ ανακάλυψε την οπτικοποίηση του οράματος που είχε στο μυαλό του.
Ο Λανγκ επισκέφτηκε στούντιο του Χόλιγουντ και εντυπωσιασμένος από την τεχνική υπεροχή και την αποτελεσματική οργάνωσή τους, αποφάσισε ότι η επόμενή του ταινία θα έπρεπε να είναι τέτοια σε μέγεθος και όραμα ώστε να μπορεί να ανταγωνιστεί σε τεχνική και θέαμα την αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία.
Παρά τις συνέπειες της τεράστιας οικονομικής κρίσης εκείνη την εποχή στη Γερμανία και παρά τα χρέη που έπνιγαν τα στούντιο της UFA ο Λανγκ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να κάνει το «Metropolis», την πιο ακριβή και φιλόδοξη γερμανική ταινία που έγινε ποτέ.
Το στούντιο πίστεψε σε αυτόν, γιατί θεωρούσε ότι ένα γερμανικό μπλοκμπάστερ χολιγουντιανών διαστάσεων θα μπορούσε να βρει πλατιά αγορά στην Αμερική και να κάνει μεγάλη επιτυχία. Ετσι, το «Metropolis» έγινε η πιο ακριβή βωβή ταινία, με την παραγωγή της να κοστίζει 5 εκατ. μάρκα.
Πρόκειται για μια γιγάντια παραγωγή, που πήρε δυο χρόνια για να γυριστεί και είχε αστρονομικό προϋπολογισμό για τα δεδομένα της εποχής. Χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 30.000 κομπάρσοι για να ενσαρκώσουν την τάξη των εργατών σε θεαματικές σκηνές που μας έχουν χαραχτεί στη μνήμη.
Τα ειδικά εφέ της «Μητρόπολης» ήταν επίσης ιδιοφυή, καθώς για τα πελώρια τοπία της χρησιμοποιήθηκαν μινιατούρες της πόλης και η «διαδικασία Schüfftan», η οποία δημιουργήθηκε για αυτήν ειδικά την ταινία: χρησιμοποιήθηκαν καθρέφτες για να «τοποθετήσουν» τους ηθοποιούς μέσα στα μικροσκοπικά σκηνικά.
Το διάσημο ρομπότ που υποδυόταν φορώντας ειδική στολή η ηθοποιός Μπριγκίτε Χελμ, δημιουργήθηκε από τον Βάλτερ Σούλτσε Μίτεντορφ. Με μια τυχαία ανακάλυψη ενός εύπλαστου υλικού σαν «πλαστικό ξύλο», ο Σουλτσε κατάφερε να σμιλέψει τη στολή σαν πανοπλία πάνω στο σώμα της ηθοποιού. Το αποτέλεσμα, με τη στολή βαμμένη σε μια μείξη ασημένιου και μπρονζέ, ήταν κάτι παραπάνω εντυπωσιακό.
Η ιδιαίτερη αξία της ταινίας είναι ότι γυρίστηκε σε μια εποχή καλλιτεχνικού αναβρασμού αγκαλιάζοντας πολλές από τις ιδέες και την αισθητική των ρευμάτων της εποχής - από νταντά ως εξπρεσιονισμό, μοντερνισμό και bauhaus - δημιουργώντας ένα εξαίσιο και εκκεντρικό αισθητικό αποτέλεσμα, ενώ ας μην ξεχνάμε ότι υπήρξε μια από τις αγαπημένες ταινίες του Αδόλφου Χίτλερ - παρ΄ ότι η άνοδος του τελευταίου στην εξουσία ανάγκασε τον Λανγκ να εγκαταλείψει τη χώρα του για τις ΗΠΑ..
- Ζουμπουλάκης Γιάννης
ΤΟ ΒΗΜΑ: 28/02/2011
Friday, March 4, 2011
Μητρόπολις: Το χρονικό ενός αριστουργήματος
13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Ταινίες, εμπόριο, πολιτική...
«Βρέχει στο Μπιλίν» του Γλαύκου Οικονομίδη
- Από 11-20/3 διεξάγεται φέτος το 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Εικόνες του 21ου Αιώνα στις αίθουσες «Ολύμπιον», «Παύλος Ζάννας», «Τζον Κασαβέτης», «Σταύρος Τορνές», «Φρίντα Λιάππα», «Τώνια Μαρκετάκη» και «ΙΕΚ ΑΚΜΗ», με δεκάδες ταινίες ελληνικές και από διάφορες χώρες και ηπείρους, καθώς και ένα πρόγραμμα εκδηλώσεων που χαρακτηρίζεται από τις περισσότερο άμεσες ή έμμεσες πολιτικές «πινελιές», σαφώς ενταγμένες στο γενικότερο αντιδραστικό πλαίσιο της ΕΕ και της «πανταχού παρούσας» αγοράς...
- Περιλαμβάνονται αφιερώματα στον Ουκρανό Σεργκέι Λοζνίτσα (θα παραβρεθεί στη διοργάνωση), στην Τσέχα Χελένα Τρεστίκοβα και στην Κυριακή Μάλαμα. Εν όψει των Παγκόσμιων Αγώνων Special Olympics 2011, το φεστιβάλ ετοιμάζει το αφιέρωμα «Ετσι είμαι - Ανατρέποντας προκαταλήψεις», στο πλαίσιο του οποίου θα πραγματοποιηθεί ημερίδα (15/3, 11 π.μ., αίθουσα «Τζον Κασαβέτης»). Τέλος, θα γίνει αφιέρωμα στη Μέση Ανατολή. Ταινία έναρξης θα είναι το ντοκιμαντέρ «Καναρίνι μου γλυκό» του Ρόι Σερ, για τη θρυλική ρεμπέτισσα Ρόζα Εσκενάζι.
- Ημερίδα με θέμα «H εξέλιξη του ελληνικού ντοκιμαντέρ: Η γυναικεία ματιά» θα γίνει στις 18/3, 11 π.μ., αίθουσα «Τζον Κασαβέτης» με συμμετοχή των σκηνοθετριών Βάλερυ Κοντάκος, Κυριακής Μάλαμα, Κατερίνας Πατρώνη, Εύας Στεφανή. Επίσης, θα δοθούν διαλέξεις από σκηνοθέτες.
- Σαφώς προσανατολισμένο στην κυρίαρχη αστική πολιτική για εμπορευματοποίηση της Τέχνης, το φεστιβάλ περιλαμβάνει και διαλέξεις με θεματική όπως... «Νέες αγορές - Νέες ευκαιρίες (Προσωπικό μάρκετινγκ για σκηνοθέτες)» και παρουσίαση του «CoPro», ενός ιδρύματος «για το μάρκετινγκ ντοκιμαντέρ, που έχει ως στόχο την προώθηση και διακίνηση στη διεθνή αγορά ισραηλινών ντοκιμαντέρ, αποτελώντας την πρώτη και μοναδική οργάνωση με αυτά τα χαρακτηριστικά στο Ισραήλ». Μάλιστα, η Ορνα Γιαρμούτ, ιδρύτρια - διευθύντρια του «CoPro», θα παρουσιάσει μεταξύ άλλων στους παρευρισκόμενους παραγωγούς «τα σημερινά χαρακτηριστικά του ντοκιμαντέρ στο Ισραήλ: τις βασικές θεματικές, τις πηγές χρηματοδότησης και τη σημασία των συμπαραγωγών με διεθνείς εταίρους». Ηταν μάλλον αναμενόμενο ότι η προσέγγιση του ελληνικού αστικού κράτος στο Ισραήλ θα περνούσε και από τον πολιτιστικό τομέα...
- Τα πράγματα μοιάζουν σαφώς πιο ξεκάθαρα πολιτικά στην περίπτωση του Γερμανού σκηνοθέτη Ράινερ Ζίμον, ο οποίος (παρότι σπούδασε κινηματογράφο και δημιούργησε μια αξιοσημείωτη καριέρα στην πατρίδα του, την πρώην ΓΛΔ), στο φεστιβάλ θα μιλήσει με θέμα... «Η DEFA, η λογοκρισία εκείνης της εποχής και η κατάργησή της μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών» (η DEFA ήταν το μεγαλύτερο κινηματογραφικό στούντιο της ΓΛΔ, σημαντικό μέλος του οποίου ήταν ο ίδιος ο Ζίμον...).
- Στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ περιλαμβάνονται ακόμη συνέδρια, συζητήσεις, εικαστικές εκθέσεις κ.ά.
Wednesday, March 2, 2011
Ερνστ Λούμπιτς, τα χρόνια της Γερμανίας
ΑΦΙΕΡΩΜΑ. Πριν αναγκαστεί να εγκαταλείψει οριστικά τη γενέτειρά του και να εγκατασταθεί στο Λος Αντζελες, το 1922, ο εβραϊκής καταγωγής Γερμανός σκηνοθέτης Ερνστ Λούμπιτς -γνωστός και ως ο μαέστρος της κωμωδίας- δημιούργησε μία σειρά βωβών ταινιών, που τον καθιέρωσαν έναν από τους σημαντικότερους κινηματογραφιστές της εποχής του. Αφιέρωμα στη γερμανική περίοδο του ταλαντούχου δημιουργού υπό τίτλο «Ο Λούμπιτς πριν τον Λούμπιτς» ξεκινά απόψε στο Ινστιτούτο Γκαίτε με την προβολή της κωμωδίας «Δεν θα ’θελα να είμαι άντρας» (1918), συνοδεία ζωντανής μουσικής από τον Νίκο Πλάτανο.
Το πρόγραμμα συνεχίζεται στις 8 Μαρτίου με το σατιρικό παραμύθι για τις πολιτισμικές σχέσεις Ευρώπης και Αμερικής «Η πριγκίπισσα των στρειδιών» (1919), με ηχογραφημένη μουσική επένδυση από τον συνθέτη και πιανίστα Alijoscha Zimmerman & Ensemble, ενώ το βράδυ της επομένης σειρά έχει το κωμικοτραγικό «Sumurun» (1920) με μουσική του Javier Perez de Azpeitia.
Το γκροτέσκο «Η αγριόγατα του βουνού» (1921), με την Πόλα Νέγκρι στον ρόλο του βαμπίρ, θα προβληθεί στις 22 του μηνός, με ζωντανή μουσική από τον Νίκο Πλάτανο και την παρέα του. Το αφιέρωμα ολοκληρώνεται στις 23 Μαρτίου με το ιστορικό δράμα «Anna Boleyn» (1920), που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ με τίτλο Deception και έγινε μία από τις πρώτες παγκόσμιες επιτυχίες του γερμανικού κινηματογράφου.
Στα μετέπειτα χρόνια της αυτοεξορίας του, ο Λούμπιτς γύρισε μια σειρά επιτυχημένων χολιγουντιανών παραγωγών, όπως το «To be or not to be» και το «Ninotchka». Οι ταινίες του ξεχωρίζουν για την κομψότητα και το χιούμορ τους, ενώ λίγους μήνες πριν από τον θάνατό του, το 1947, βραβεύτηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το σύνολο της προσφοράς του.Η είσοδος στις προβολές είναι ελεύθερη. Ωρα έναρξης 8.30 μ. μ.
Tuesday, March 1, 2011
Απογοητευτικά τα νούμερα της τηλεθέασης της φετινής απονομής των Όσκαρ
Αν Χάθαγουεϊ και Τζέιμς Φράνκο, οι παρουσιαστές της τελετής (Φωτογραφία: ΑΠΕ )Πτώση 10% σημείωσε η τηλεθέαση της τελετής απονομής των βραβείων Όσκαρ, με τους τηλεκριτικούς να επικρίνουν τη φετινή διοργάνωση. Όπως μεταδίδει το BBC, την τελετή παρακολούθησαν μέσω του δικτύου ABC περισσότεροι από 37 εκατομμύρια τηλεθεατές. Παρά τη πτώση της τηλεθέασης, ο αριθμός αυτός είναι μεγαλύτερος σε σχέση με το 2009 (36,3 εκατ. τηλεθεατές), αλλά και με το 2008 (32 εκατ. τηλεθεατές). Οι τηλεκριτικοί αμφισβήτησαν έντοναν τις επιλογές της Ακαδημίας Κινηματογράφου και κυρίως το γεγονός ότι δεν επέλεξε κωμικούς ηθοποιούς για την παρουσίαση της τελετής. Θα καταγραφεί ως «η χειρότερη τηλεοπτική μετάδοση στην ιστορία των Όσκαρ» γράφει το Hollywood Reporter. «Η προσπάθεια το πρόγραμμα να προσελκύσει νεαρής ηλικίας τηλεθεατές έπεσε στο κενό» σημειώνουν οι New York Times. Το περιοδικό Time έγραψε ότι το πείραμα να μην χρησιμοποιηθούν, όπως παραδοσιακά γινόταν, έμπειροι κωμικοί «απέτυχε παταγωδώς». Αντίθετη άποψη εκφράζει το Entertainment Weekly, που έγραψε πως η Αν Χάθαγουεϊ και ο Τζέιμς Φράνκο ήταν «υπέρχοι οικοδεσπότες, ευχάριστοι, εύστοχοι και άνετοι».
Η υποψηφιότητα και μόνο του «Κυνόδοντα» ήταν τεράστια επιτυχία, λέει ο Γ.Λάνθιμος
- Στεναχωρημένος, αλλά υπερήφανος
- «Στεναχωρήθηκα, αλλά είμαι υπερήφανος» λέει ο σκηνοθέτης του «Κυνόδοντα» μετά την απονομή των Όσκαρ (Φωτογραφία: Αρχείο ΔΟΛ )
Υπερήφανος για όλα όσα έχει καταφέρει ο «Κυνόδοντας» τα τελευταία δύο χρόνια δηλώνει ο σκηνοθέτης Γιώργος Λάνθιμος, λέγοντας ότι στεναχωρήθηκε μεν που το έργο του δεν κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, αλλά «η υποψηφιότητα ήταν μία τεράστια επιτυχία από μόνη της».
Ο «Κυνόδοντας» ήταν υποψήφιος για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, απέναντι σε ταινίες όπως το Biutiful του Α.Ιναρίτου και το καναδικό Incedies. Τελικά, νικητής στέφθηκε το In a better world. «Θα έλεγα ψέματα ότι δεν στεναχωρήθηκα που χάσαμε το Όσκαρ» δήλωσε από το Λος Άντζελες ο Γιώργος Λάνθιμος, τονίζοντας όμως: «Αυτή η υποψηφιότητα ήταν μία τεράστια επιτυχία από μόνη της».
Στη δήλωσή του, ο Έλληνας σκηνοθέτης συμπληρώνει: «Δεν σημαίνει πολλά μόνο για μένα και τους συνεργάτες μου, αλλά και για την ίδια την κατηγορία του Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, αφού η ταινία συζητήθηκε όσο καμία άλλη ως μία από τις πιο τολμηρές επιλογές της Ακαδημίας εδώ και πάρα πολλά χρόνια». Το γεγονός αυτό, συνέχισε, είναι «ελπιδοφόρο για την ανανέωση του θεσμού». «Δεν μπορώ παρά να είμαι υπερήφανος γι αυτά που έχει πετύχει ο Κυνόδοντας τα τελευταία δύο χρόνια» κατέληξε ο Γ.Λάνθιμος.
Συγχαρητήριο μήνυμα στον Γιώργο Λάνθιμο και τους συντελεστές της τανίας έστειλε τη Δευτέρα ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος, για την επιτυχία τους που «έφερε την Ελλάδα στο διεθνές προσκήνιο των καλών ειδήσεων». Η υποψηφιότητα στα Όσκαρ «αναδεικνύει τη δυναμική της νέας δημιουργίας στην Ελλάδα. Είναι η κορυφή ενός δημιουργικού ρεύματος το οποίο αποτελείται από ανθρώπους με καλλιτεχνικό δαιμόνιο και πείσμα και που κατάφερε να ξεχωρίσει στην πιο δύσκολη περίοδο για τη χώρα μας» επισημαίνει μεταξύ άλλων ο κ. Γερουλάνος, στο μήνυμά του. Newsroom ΔΟΛ, ΑΠΕ-ΜΠΕ
- Συγχαρητήρια από τον Π.Γερουλάνο
Διαβάστε επίσης
Σχετικά άρθρα
- Αγωνία για τον «Κυνόδοντα» λίγο πριν την απονομή των Όσκαρ 26/2/2011
- Στο Χόλιγουντ ταξιδεύει ο «πατέρας» του Κυνόδοντα για την απονομή των Όσκαρ 25/2/2011
- Ξανά στις κινηματογραφικές αίθουσες ο «Κυνόδοντας» 17/2/2011
- Υποψήφιος για Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας ο «Κυνόδοντας» 25/1/2011
- Βραβείο καλύτερης ταινίας για τον «Κυνόδοντα» στο Φεστιβάλ της Λιουμπλιάνας 21/11/2010
- Θρίαμβος του «Κυνόδοντα» στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 04/5/2010
- Εξαιρετικές κριτικές συγκεντρώνει στη Βρετανία ο «Κυνόδοντας» του Γ.Λάνθιμου 25/4/2010
- «Λευκή Κορδέλα» και «Κυνόδοντας» οι προτιμήσεις των Ελλήνων κριτικών κινηματογράφου 13/4/2010
- Στο ΜoMA προβλήθηκε η ταινία «Κυνόδοντας» του Γιώργου Λάνθιμου 02/4/2010
- Βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ της Στοκχόλμης για τον «Κυνόδοντα» 30/11/2009
- «Κυνόδοντας», Παπούλια και Τσώνη ξεχώρισαν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο 21/8/2009
- Διάκριση για την ελληνική ταινία «Κυνόδοντας» στο Φεστιβάλ των Καννών 23/5/2009
«Έφυγε» η Αμερικανίδα ηθοποιός Τζέιν Ράσελ
- Σε ηλικία 89 ετών
- Η Τζέιν Ράσελ με τον σύζυγό της Τζον Πιπλς (Φωτογραφία: Associated Press
)Copyright 2010The Associated Press All Rights Reserved
Associated Press text, photo, graphic, audio and/or video material shall not be published, broadcast, rewritten for broadcast or publication or redistributed directly or indrectly in any medium. Neither these AP Materials nor any portion thereof may be stored in a computer except for personal and non-commercial use. The AP will not be held liable for any delays, inaccuracies, errors or omissions therefrom or in the transmission or delivery of all or any part thereof or for any damages arising from any of the foregoing.
Πέθανε, σε ηλικία 89 ετών, η Αμερικανίδα ηθοποιός Τζέιν Ράσελ, η οποία πρωταγωνίστησε στην ταινία «Οι Άνδρες Προτιμούν τις Ξανθές». Όπως έγραψαν οι Los Angeles Times, επικαλούμενοι τον γιο της, Μπακ Γουότερφιλντ, η Ράσελ πέθανε στο σπίτι της στην Καλιφόρνια. Τα αίτια του θανάτου της δεν έχουν γίνει γνωστά. Η ηθοποιός θεωρείτο σύμβολο του σεξ τις δεκαετίες του '40 και του '50. Έγινε διάσημη από το γουέστερν του Χάουαρντ Χιουζ «Εκδικητής Εκτός Νόμου», το 1946. Όμως ο πιο διάσημος ρόλος της ήταν δίπλα στην Μέριλιν Μονρόε στην ταινία του 1953 «Οι Άνδρες Προτιμούν τις Ξανθές». Γεννημένη στη Μινεσότα το 1921, μετακόμισε με την οικογένειά της στο Λος Αντζελες σε μικρή ηλικία. Παντρεύτηκε τρεις φορές και είχε τρία υιοθετημένα παιδιά. Ήταν επίσης η διοργανώτρια εβδομαδιαίων συναντήσεων μίας ομάδας μελέτης της Βίβλου. Newsroom ΔΟΛ, ΑΠΕ/Reuters
Έφυγε από τη ζωή η Γαλλίδα ηθοποιός Ανί Ζιραρντό
- Αξέχαστη μορφή του γαλλικου σινεμά
- Η Ζιραρντό (αρ.) μαζί με τους υπόλοιπους συνετελεστές της ταινίας «Η Δασκάλα του Πιάνου» (Φωτογραφία: ΑΠΕ )
Πέθανε τη Δευτέρα σε νοσοκομείο του Παρισιού η Γαλλίδα ηθοποιός Ανί Ζιραρντό, χαρακτηριστική φιγούρα του γαλλικού κιηματογράφου την δεκαετία του '70, ανακοίνωσε η εγγονή της Λόλα Βόγκελ. Η ηθοποιός είχε γίνει σύμβολο του δύσκολου αγώνα κατά της νόσου του Αλτσχάιμερ, όταν δέχτηκε να πάρει μέρος στο ντοκιμαντέρ με τίτλο Ainsi va la vie (Έτσι είναι η Ζωή) του Νικολά Μπολιέ, το 2007 με θέμα την ασθένειά της.
Γεννημένη στις 25 Οκτωβρίου 1931 η Ζιραρντό φοίτησε αρχικά σε σχολή νοσοκόμων, πριν παρακολουθήσει μαθήματα ηθοποιίας. Το 1954 εντάχθηκε στο δυναμικό της Κομεντί Φρανσέζ, από όπου αποχώρησε τρία χρόνια αργότερα.
Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο έγινε το 1955 στην ταινία Δεκατρείς στο Τραπέζι του Αντρέ Υνεμπέλ. Αμέσως μετά άρχισε η συνεργασία της με τον Λούκινο Βισκόντι με αποκορύφωμα το ρόλο της πόρνης Νάντια στην ταινία Ο Ρόκο και τα Αδέλφια του, στο πλευρό του Αλέν Ντελόν και του Ρενάτο Σαλβατόρε, με τον οποίο παντρεύτηκε και απέκτησε την κόρη της Τζούλια.
Από το 1960 έως το 1980 έπαιξε σε 120 ταινίες, ανάμεσά τους οι Ο Ντίλινγκερ Πέθανε του Μάρκο Φερέρι και Vivre pour Vivre (Ζήσε για τη Ζωή) του Κλοντ Λελούς, με κοστούμια του Ιβ Σεν Λοράν. Με τον διάσημο σκηνοθέτη ξανασυνεργάστηκε πολλά χρόνια αργότερα -το 1996- στους Άθλιους.
«Δεν ήταν μόνο μια αξέχαστη μορφή του γαλλικού σινεμά τα τελευταία πενήντα χρόνια, αλλά μια ηθοποιός που φώτισε όλη την Ευρώπη» τόνισε ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί. Για τον Λελούς η Ανί Ζιραρντό ήταν «μια εξαιρετική γυναίκα τόσο μπροστά όσο και πίσω από την κάμερα». Τελευταία εμφάνιση της ηθοποιού στη μεγάλη οθόνη ήταν το 2002, όταν ενσάρκωσε την αυταρχική μητέρα της Ιζαμπέλ Ιπέρ στην ταινία του Μίκαελ Χάνεκε Η Δασκάλα του Πιάνου. Newsroom ΔΟΛ, ΑΠΕ-ΜΠΕ
Subscribe to:
Posts (Atom)