Αναλαμβάνοντας τα καθήκοντα του παλατιού όταν ο κόσμος βρισκόταν στα πρόθυρα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο απρόθυμος νέος βασιλιάς αγωνιζόταν εις μάτην να απαλλαγεί από το τραύλισμά του. Οταν όλες του οι προσπάθειες δεν απέδωσαν, τη λύση έμελλε να δώσει ένας ανορθόδοξος αυστραλός λογοθεραπευτής.
- «Ανταμοιβή για την ταινία»
Τη σχετικά άγνωστη αυτή ιστορία ανέλαβε να διηγηθεί η ταινία «The King's Speech» του Τομ Χούπερ με πρωταγωνιστή τον Κόλιν Φερθ. Ενα φινετσάτο και καλαίσθητο δράμα εποχής που πραγματοποίησε την πανευρωπαϊκή πρεμιέρα του πριν από λίγες μέρες, στο 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου και βάζει ολοταχώς πλώρη για τα επερχόμενα Οσκαρ. Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε, ο Φερθ δηλώνει κολακευμένος από τα προγνωστικά: «Ακόμη περισσότερο, όμως, χαίρομαι», μου λέει με αβρότητα, «επειδή τα σχόλια που λαμβάνουμε μοιάζουν με τη μεγαλύτερη ανταμοιβή απέναντι σε μια ταινία που πραγματοποιήθηκε με πολλές δυσκολίες. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη για τη σκληρή δουλειά που μπορεί να επενδύεις σ' ένα φιλμ. Κανείς δεν σου χρωστάει τίποτα και καλά κάνει. Οπότε κάθε έπαινος θεωρώ ότι είναι μεγάλη γενναιοδωρία».
Ο 50χρονος ηθοποιός παραδέχεται ότι, προτού αναλάβει τον ρόλο του Γεωργίου ΣΤ', γνώριζε ελάχιστα για εκείνον: «Οι γονείς μου ήταν προφανώς παιδιά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, θυμάμαι όμως τη μητέρα μου να μου αναφέρει κάποια στιγμή πόσο απρόθυμος ήταν ο Γεώργιος στο να αναλάβει το θρόνο και πόσο έντονη προσωπική κρίση βίωσε μέχρι να καταπολεμήσει τη δυσκολία του, η οποία ανάγκαζε έναν ήδη εύθραυστο και με χαμηλή αυτοεκτίμηση άνθρωπο να μειώνεται διαρκώς στα μάτια του κόσμου».
Τι εισέπραξε ο ίδιος ερμηνεύοντάς τον; «Κατ' αρχάς έμαθα πόσο πολύ επηρεάζεται η ζωή σου από μια τέτοια δυσλειτουργία. Οι άνθρωποι που δυσκολεύονται να μιλήσουν εξαιτίας ενός τραυλίσματος ζουν καθημερινά με το φόβο τού να μην μπορούν να αναδυθούν από τη σιωπή τους. Τον διέκρινα αυτό το φόβο στο αρχειακό υλικό που παρακολούθησα, τον καιρό που προετοιμαζόμουν για τον ρόλο. Βλέπεις την ανακούφισή του κάθε φορά που κατόρθωνε να ψελλίσει μια ολόκληρη πρόταση χωρίς να κομπιάσει».
Εχει ιδέα πώς θα αντιδράσουν οι άφθονοι εναπομείναντες εν ζωή συγγενείς του Γεωργίου και κυρίως η κόρη του, βασίλισσα Ελισάβετ Β', απέναντι στην ταινία; «Δεν το έχω σκεφτεί», παραδέχεται. «Το μόνο που θέλω να βεβαιώσω από την πλευρά μου είναι πως προσπάθησα να υποδυθώ τον ρόλο με όλη την ευθύνη και το σεβασμό που επιφέρει το γεγονός ότι καλείσαι να ερμηνεύσεις έναν άνθρωπο που υπήρξε στ' αλήθεια».
«Το πιθανότερο», του λέω, «είναι η βασιλική οικογένεια να ενοχληθεί από την πολυσυζητημένη και ιδιαιτέρως χιουμοριστική σκηνή του φιλμ όπου ο Γεώργιος ξεσπά σε ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο προκειμένου να λύσει τον γλωσσοδέτη του». «Η σκηνή δεν γυρίστηκε με σκοπό να προκαλέσει, αισθανθήκαμε ότι είχε βασικό ρόλο στην ιστορία μας», απαντά ο Φερθ. «Κι αν είχα γράψει το σενάριο εγώ, πιστέψτε με, όσα ακούγονται στην οθόνη θα ήταν χειρότερα...»*
