Στις Κάννες θα προβληθεί το αυστραλιανό φιλμ για τον ομογενή κανίβαλο

Στο Φεστιβάλ των Καννών επιλέχθηκε να προβληθεί μια νέα αυστραλιανή ταινία που στηρίζεται σε έναν ομογενή, κατά συρροή δολοφόνο - κανίβαλο, σύμφωνα και με τη δική του ομολογία.
Πρόκειται για το φιλμ «Snowtown» που ήδη απέσπασε το «Βραβείο του Κοινού» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αδελαΐδας και χαρακτηρίστηκε ως «την πιο απίθανη αυστραλιανή ταινία που έγινε ποτέ» .
Το «Snowtown» είναι μια από τις επτά που επιλέγηκαν να προβληθούν στο Φεστιβάλ Κριτικών των Καννών τον ερχόμενο μήνα.
Υπενθυμίζεται ότι η υπόθεση της ταινίας στηρίζεται στη φρικιαστική δολοφονία δώδεκα ατόμων που έγινε στην Αδελαΐδα από το 1992 έως το 1999 και είναι δοσμένη από την οπτική γωνία του ομογενή Τζέιμς Βλασσάκη, ενός εκ τεσσάρων πρωταγωνιστών της υπόθεσης, ο οποίος εκτίει ποινή ισόβια.

Πρόεδρος της Επιτροπής του Φεστιβάλ Βενετίας ο Αρονόφκσι

Ο Αμερικανός σκηνοθέτης Ντάρεν Αρονόφσκι, ο οποίος είχε προταθεί φέτος για Όσκαρ για την ταινία του «Ο μαύρος Κύκνος», θα προεδρεύσει της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, που θα πραγματοποιηθεί στη «Γαληνοτάτη» κατά το διάστημα 31 Αυγούστου-10 Σεπτεμβρίου.
Ο Αρονόφσκι είχε κερδίσει το Χρυσό Λιοντάρι, την ανώτατη διάκριση του Φεστιβάλ Βενετίας, το 2008 με την ταινία του «Ο Παλαιστής», ενώ ο «Μαύρος Κύκνος» είχε προβληθεί στην εναρκτήρια τελετή της περσινής «Μόστρα».
Η ταινία προτάθηκε για πέντε Όσκαρ, μεταξύ αυτών του Καλύτερου Σκηνοθέτη και Καλύτερης Ταινίας, αλλά κατέληξε με μόνο ένα χρυσό αγαλματάκι -εκείνο του Πρώτου Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Νάταλι Πόρτμαν ως κλονισμένης μπαλαρίνας.
Στην ανακοίνωσή της, η οργανωτική επιτροπή του βενετσιάνικου Φεστιβάλ, χαρακτηρίζει τον 42χρονο Αρονόφσκι ως μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της σημερινής κινηματογραφικής σκηνής.

Οι κλώνοι του Ισιγκούρο, ο πραγματικός Κολόμβος και η τρομαχτική Κοκκινοσκουφίτσα

• Γιάννης Ζουμπουλάκης 
• Οι ταινίες της εβδομάδας
• ΤΟ ΒΗΜΑ:  Πέμπτη 28 Απριλίου 2011

Με επτά νέες ταινίες ξεκινά η νέα κινηματογραφική εβδομάδα

Το αλληγορικό μυθιστόρημα «Μη μ’αφήσεις ποτέ» του Καζούο Ισιγκούρο, βρήκε με αξιόλογο τρόπο τον δρόμο για την μεγάλη οθόνη μέσω της ομότιτλης ταινίας του Μαρκ Ρόμανεκ, γνωστού κυρίως από το φιλμ «Σκοτεινός θάλαμος» με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς. Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος (για να μνημονεύσω τον Αλντους Χάξλεί) του Ισιγκούρο είναι ένας κόσμος «λοβοτομημένων» ατόμων τα οποία από την παιδική τους ηλικία μαθαίνουν ότι ο ρόλος ύπαρξής τους είναι να «αποσυναρμολογηθούν» δωρίζοντας τα όργανά τους χωρίς βούληση όποτε αυτό τους ζητηθεί. Κάθε κάλεσμα σημαίνει και μια αφαίρεση οργάνου στην οποία υπακούουν χωρίς διαμαρτυρία, χωρίς αντίσταση, παραδομένα πλήρως στις διαταγές του συστήματος που έχουν μάθει.

ΙΣΙΑΡ ΜΠΟΛΑΙΝ: Ακόμα και η βροχή

Ταινία αυθεντικά πολιτική, με επίχρισμα μελέτης και στοχασμού πάνω στην όλη διαδικασία της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Φιλμ επικών διαστάσεων, με ρυθμό ταινίας δράσης. Με περισσή εξυπνάδα και ευελιξία, ώστε πότε να προτάσσει χαρακτηριστικά «σινεμά του δημιουργού» και πότε να ψυχαγωγεί καυστικά, με τη δύναμη του λαϊκού κινηματογράφου. Επιλογή μας, να σταθούμε σε μία και μόνο ταινία, την πλέον «άξια λόγου» της βδομάδας. Την ισπανόφωνη παραγωγή «Ακόμα και η βροχή» της γεννημένης στη Μαδρίτη το 1967, ηθοποιού, συγγραφέα και κινηματογραφίστριας Ισίαρ Μπολαίν.

Οι «ιερές γκάφες» του Χόλιγουντ

Ο Τζον Χιούστον διασκέδασε φιλµάροντας τη Βίβλο, τόσο που ουδέποτε αναρωτήθηκε για το αν οι πρωτόπλαστοι θα έπρεπε να διαθέτουν… αφαλό. Το µικρό αυτό λάθος βέβαια είναι ένα από τα πολλά που «χρωµατίζουν» τη βιβλικώς προσδιορισµένη επική φιλµογραφία του Χόλιγουντ.

Παραδείγµατος χάριν:

• Στον «Βασιλιά των Βασιλέων», οι Ρωµαίοι µπαίνουν θριαµβευτικά στην πόλη, τα δόρατά τους όµως πηγαινοέρχονται από τον άνεµο µιας και είναι φτιαγµένα από λεπτό πλαστικό!
• Ξανά στη «Βίβλο» του Χιούστον, µια από τις ανιψιές τού Νώε δεν κάνει καµία προσπάθεια να καλύψει το καθ' όλα µοντέρνο σουτιέν της, που φαίνεται µέσα από την παραδοσιακή φορεσιά.
• Η πριγκίπισσα Μπίθια στις «∆έκα Εντολές» του Σεσίλ Ντε Μιλ επίσης, φορά ένα εντυπωσιακό φόρεµα που κλείνει µε ένα φερµουάρ που βγάζει µάτι. Θυµίζουµε πως τα φερµουάρ ανακαλύφθηκαν το 1891 µ.Χ. Στηνίδια ταινία, ο Τσάρλτον Ιστον προχωρά στην έρηµο και αφήνει στην άµµο… τρεις σκιές, αποκαλύπτοντας τις τεχνητές πηγές φωτισµού.
• Ο Ιούδας κρύβει το πρόσωπό τουµε τα χέρια του, πριν από την επικείµενη αυτοκτονία, αλλά το µόνο που καταφέρνει είναι να αλλοιώσει το µακιγιάζ του, στα «Πάθη του Χριστού» του Μελ Γκίµπσον.
• Οµοίως, τα µαύρα άλογα της φοβερής και τροµερής αρµατοδροµίας στον «Μπεν Χουρ»… ξεβάφουν στα σκοινιά τους. Στην ίδια ταινία είναι ορατά ταίχνη στην άµµο που αφήνουν τα λάστιχα του βαν όπου βρίσκεται η κάµερα.

Οι ταινίες της εβδομάδας: Τροµοκράτες και µαϊµούδες

• Του ∆ηµήτρη ∆ανίκα, ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

Ο Ιλιτς Ραµίρεζ Σάντσεζ, λοιπόν. Ο επονοµαζόµενος Carlos. Ο επί δεκαετίες ασύλληπτος επαναστάτης - τροµοκράτης. Μια χρυσοπληρωµένη, κοσµοπολίτικη, µπον βιβάντ αρσενική µαϊµού - επαναστάτης και µαϊµού - ανιδιοτελής τροµοκράτης. Που για «ανεξήγητους» λόγους σουλατσάριζε σκοτώνοντας µπροστά στα µάτια όλων των µυστικών υπηρεσιών. Μπας και ήταν ένας βολικός λαγός; Ο γάλλος σκηνοθέτης Ολιβιέ Ασαγιάς και ο Νταν Φρανκ που µαζί υπογράφουν τοσενάριο της οµότιτλης («Carlos») ιστορίας ισχυρίζονται µέσα απ’ αυτό το τρίωρο υλικό ότι είναι κάτοχοι της αλήθειας. Κάτι σαν θεοί δηλαδή. Ο θεατής, ανίσχυρος µπροστά σ’ αυτό το ποταµιαίο «ντοκουµέντο» σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αφού το λένε οι ειδικοί, τότε αυτή η ιστορία είναι αληθινή.

Οι ταινίες της εβδομάδας: Η ιστορία του τρομοκράτη «Κάρλος το τσακάλι» προκαλεί το ενδιαφέρον

Γιάννης Ζουμπουλάκης 

ΤΟ ΒΗΜΑ:  13/04/2011, 22:56

 

Δύο χρόνια χρειάστηκαν για να ολοκληρωθεί το τελικό σενάριο του «Carlos»

• Κάρλος, ο σταρ της τρομοκρατίας

Οι τηλεοπτικές σειρές δεν έχουν συνήθως θέση στα κινηματογραφικά φεστιβάλ, όμως η περίπτωση του «Carlos» που παρουσιάστηκε στο περυσινό Φεστιβάλ των Καννών αποτελεί εξαίρεση. Οι Κάννες ανέκαθεν «πεινούσαν» για θέματα πολιτικού χαρακτήρα και η συνολικής διάρκειας πέντε ωρών σειρά που σκηνοθέτησε ο Ολιβιέ Ασαγιάς (ενδεχομένως στην καλύτερη στιγμή μιας φλύαρης καριέρας) είναι το πλήρες πορτρέτο του γνωστότερου τρομοκράτη στην ιστορία του 20ού αιώνα, γνωστού ως «Κάρλος, το Τσακάλι». Με αρκετή καθυστέρηση, σήμερα μια συμπυκνωμένη εκδοχή της σειράς, μονταρισμένη ειδικά για τον κινηματογράφο, διανέμεται στις αίθουσες.

Δύο χρόνια χρειάστηκαν για να ολοκληρωθεί το τελικό σενάριο του «Carlos», που καταγράφει την εικοσαετή πορεία του Κάρλος και τις εγκληματικές δραστηριότητές του σε δέκα διαφορετικές χώρες. Στο Λονδίνο το 1974, μετά την στρατιωτική εκπαίδευσή του στην Ιορδανία, ο γεννημένος στη Βενεζουέλα Ιλιτς Ραμίρες Σάντσες συμμετείχε σε απόπειρες δολοφονιών βρετανών επιχειρηματιών. Λίγο αργότερα, με βάση το Παρίσι, ο Κάρλος αναλαμβάνει αρκετές αποστολές για λογαριασμό του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, ενώ στη Βιέννη κρατεί ομήρους τους υπουργούς Πετρελαίου χωρών της Μέσης Ανατολής λίγο πριν από την έναρξη διεθνούς συνδιάσκεψης.