ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: «ΚΑΙ Η ΤΣΟΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ»!

Μια συζήτηση για εμπορικό σινεμά και Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου στα γυρίσματα της ταινίας την περασμένη Δευτέρα. «Το πορνό είναι κομμάτι του πολιτισμού»... Ο Μιχάλης Ρέππας μιλάει για το «Αυστηρώς κατάλληλον» που σκηνοθετεί με τον Θανάση Παπαθανασίου.

Ο Μιχάλης Ρέππας (αριστερά) και ο Θανάσης Παπαθανασίου (δεξιά) παρακολουθούν με συνεργάτες τους στο μόνιτορ σκηνές από το «Αυστηρώς κατάλληλον»

«Είναι μια μεγάλη φάρσα· ίσως ένα από τα πιο κωμικά πράγματα που έχουμε σκεφτεί» ισχυρίζεται ο Μιχάλης Ρέππας για την ιστορία της τέταρτης κινηματογραφικής ταινίας που αυτή την εποχή σκηνοθετεί με τον μόνιμο παρτενέρ του, τον Θανάση Παπαθανασίου. Το μεσημέρι της περασμένης Δευτέρας το επιτυχημένο ντουέτο του θεάτρου («Μπαμπάδες με ρούμι», «Φούστα μπλούζα»), της τηλεόρασης («Οι τρεις Χάριτες») και του κινηματογράφου («Safe sex», «Το κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο») βρισκόταν σε ένα από τα πλατό των Studio Κappa στην Παλλήνη για το γύρισμα μιας σκηνής του «Αυστηρώς κατάλληλον». Η ταινία, παραγωγής Lumad, που συγχρηματοδοτείται από το Μega, την Αudio Visual και το Filmnet, διανύει την τρίτη εβδομάδα γυρισμάτων της, με ημερομηνία εξόδου τις 23 του ερχόμενου Οκτωβρίου. Την περασμένη Δευτέρα η ατμόσφαιρα στην αρχή ήταν συγκρατημένα ευχάριστη ως το αναμενόμενο ξέσπασμα του Ρέππα, δίπλα σε έναν ως συνήθως αμίλητο Παπαθανασίου... [ ΡΕΠΟΡΤΑΖ Ι. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 11/6/2008]

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΤΡΑΣ ΜΕ 99 ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ

Ενενήντα εννέα σκηνοθέτες από 27 χώρες έχουν ως σήμερα υποβάλει αιτήσεις για συμμετοχή στο 10ο Διεθνές Πανόραμα- Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Πάτρας, το οποίο εφέτος θα διεξαχθεί από τις 21 ως τις 30 Σεπτεμβρίου. Ανάμεσα στις προϋποθέσεις συμμετοχής είναι οι ταινίες να έχουν πραγματοποιηθεί μέσα στα δύο τελευταία χρόνια, να είναι δουλειές πρωτοεμφανιζόμενων ή δευτεροεμφανιζόμενων σκηνοθετών, η διάρκεια των μεγάλου μήκους να είναι από 60 ως 90 λεπτά και η διάρκεια των μικρού μήκους ως 25 λεπτά. Η συμμετοχή μπορεί να κατατεθεί μέσω της ηλεκτρονικής σελίδας του Πανοράματος: www.

independent.gr. Οι υποβολές αιτήσεων σταματούν στις 15 Ιουλίου. Περισσότερες πληροφορίες στο τηλ. 2610 426.779 ή στο e-mail info@independent.gr.

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ: «ΟΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΠΙΑ ΠΑΡΑΚΜΗ»

Για πρώτη φορά, από τη Πέμπτη, θα παιχτεί ολόκληρη η ταινία «Οι παράνομοι» του Νίκου Κούνδουρου με το μοντάζ που είχε κάνει ο ίδιος και όχι όπως την είχε πετσοκόψει η λογοκρισία

Ο Νίκος Κούνδουρος, χειμαρρώδης πάντα (και στα 82 του) μιλάει για το νέο μοντάζ που έκανε στην ταινία που είχε γυρίσει για τον Εμφύλιο, «Παράνομοι» και για τους «δολοφόνους του ελληνικού σινεμά.

«”Oι παράνομοι” είναι η ταινία της οργής. Η Αντίσταση μετά τον Εμφύλιο είχε πνιγεί, οι τρόποι έκφρασης των αγωνιστών είχαν καταργηθεί κάτω από τη βία ενός αστυνομικού κράτους. Θέλησα να αποτίσω ένα φόρο τιμής στον αντάρτη των βουνών, στον ταπεινωμένο, στον εξευτελισμένο, στον αγνοημένο Έλληνα που κράτησε ψηλά τη Ρωμιοσύνη»!

Λόγια του πατριάρχη του ελληνικού κινηματογράφου Νίκου Κούνδουρου, δημιουργού της ταινίας «Οι παράνομοι»- με director΄s cut ξανά στη μεγάλη οθόνη- ο οποίος εξακολουθεί να παραμένει «ενάντιος σε κάθε μορφή εξουσίας που μόνο βία ασκεί στη ζωή και στα όνειρά μας».

Τρεις φυγάδες, παράνομοι για διαφορετικούς λόγους ο καθένας- ο ένας είναι αντάρτης και κυνηγημένος, ο δεύτερος σκότωσε τον αδελφό του και ο τρίτος τον άνθρωπο που έγινε αιτία να κάψουν οι Γερμανοί να χωριό- είναι οι ήρωες της τρίτης ταινίας του... [ Του Παύλου Θ. Κάγιου, Τα Νέα, 10/6/2008]

ΙΟΜ: ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΨΗΦΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Το Ινστιτούτο Οπτικοακουστικών Μέσων διοργανώνει ημερίδα με θέμα «Ψηφιακός Κινηματογράφος: Τάσεις & προοπτικές» την Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2008 με στόχο να αναδείξει όλα τα ζητήματα που αλλάζουν με την εισαγωγή της ψηφιακής τεχνολογίας στην κινηματογραφική βιομηχανία και να θέσει τις βάσεις για την έναρξη ενός εποικοδομητικού διαλόγου που θα συμβάλει στην επίσπευση της πορείας της χώρας μας προς την ψηφιακή προβολή.

Τις εργασίες της ημερίδας θα χαιρετίσει ο Υπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης και η Γενική Γραμματέας Επικοινωνίας Μαργαρίτα Παπαδά - Χειμώνα. Εισηγητές της πρώτης ενότητας είναι οι David Hancock, Επικεφαλής Κινηματογράφου στο Screen Digest, Francisco Javier Cabrera Blázquez, Ερευνητής στο Νομικό Τμήμα του Ευρωπαϊκού Οπτικοακουστικού Παρατηρητηρίου, Γιώργος Παπαλιός, Πρόεδρος Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και Βασίλης Κεσίσογλου, Σύμβουλος του Υπουργείου Πολιτισμού. Στη δεύτερη ενότητα θα μιλήσουν οι κ.κ. Peter Wilson, Διευθυντής ομάδας νέων τεχνολογιών του European Digital Cinema Forum, Χριστίνα Κάλλας – Καλογεροπούλου, Πρόεδρος Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Σεναριογράφων, Επίκ. Καθηγήτρια στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, Δημήτρης Ποντίκας Σκηνοθέτης – Παραγωγός, Αντιπρόεδρος Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, Βασίλης Κατσούφης, Πρόεδρος Συνδέσμου Ανεξάρτητων Παραγωγών Οπτικοακουστικών Έργων, Luc Pourrinet από το εργαστήριο επεξεργασίας φιλμ Arane-Gulliver, Αγγελος Βισκαδουράκης, Διευθυντής Φωτογραφίας, Μέλος της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου & Τηλεόρασης - Οπτικοακουστικού Τομέα και Δέσποινα Μουζάκη, Επίκ. Καθηγήτρια στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, Διευθύντρια ΦΚΘ. Προσκεκλημένοι της τρίτης ενότητας είναι οι κ.κ. Antoine Virenque, Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Ενώσεων Διανομέων Κινηματογραφικών Ταινιών και Αντιπρόεδρος του European Digital Cinema Forum, Κίρα Κιτσοπανίδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Sorbonne Nouvelle, Πέγκυ Καρατζοπούλου – Βάβαλη, Μέλος Διοικούσας Επιτροπής Ένωσης Διανομέων Κινηματογραφικών Ταινιών Ελλάδος, Μέλος της Executive Committee Europa Distribution και Λεωνίδας Παπαγεωργίου, Μέλος Δ.Σ. Πανελλήνιας Ένωσης Αιθουσαρχών Κινηματογράφου.

H ημερίδα θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων (Κέντρο Τύπου) της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας – Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης (Φραγκούδη 11 & Αλ. Πάντου, Καλλιθέα) και θα είναι ανοιχτή στο ευρύ κοινό. Προσέλευση 09:30. Επίσης, πληροφορίες σχετικά με την ημερίδα και το πρόγραμμα, μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου: www.iom.gr.

ΚΡΙΣΤΙΝ ΣΚΟΤ ΤΟΜΑΣ. ΜΗΔΕΙΑ ΜΕ ΑΙΤΙΑ

ΠΡΟΣΩΠΟ

Στη νέα ταινία «Απλά... σ' αγαπώ», που προβάλλεται ήδη στη χώρα μας, υποδύεται μια γυναίκα η οποία έχει σκοτώσει το παιδί της. Η ίδια εξηγεί πώς προσήγγισε έναν τόσο απαιτητικό ρόλο

«Θεέ μου!.. Είναι τόσο δύσκολο να μιλήσει κανείς για αυτή την ταινία!»

Το μικρό αλλά έντονο ξέσπασμα της Κριστίν Σκοτ Τόμας, στα μέσα περίπου της ημίωρης συνομιλίας που είχαμε στο περασμένο Φεστιβάλ του Βερολίνου, ήταν δικαιολογημένο. Η ηθοποιός βρισκόταν σε υπερένταση και οι λόγοι ήταν δύο:

Πρώτον, ήταν πολύ κουρασμένη. Εκείνη την ημέρα του περασμένου Φλεβάρη είχε ξυπνήσει στο Παρίσι, είχε φάει μεσημεριανό στο Λονδίνο, απ' όπου ταξίδεψε για Βερολίνο, απ' όπου θα επέστρεφε στο Παρίσι τα μεσάνυχτα, αμέσως έπειτα από αυτή τη συνομιλία.

Δεύτερον, δεν της άρεσε καθόλου που ήταν αναγκασμένη να απαντά σε ερωτήσεις σχετικές με την ηρωίδα της τελευταίας της ταινίας «Απλά... σ' αγαπώ». Εκεί όπου η κομψή αριστοκράτισσα του «Αγγλου ασθενούς» έδωσε την πραγματική ερμηνεία της ζωής της, παίζοντας μια τραγική παιδοκτόνο. Μια σύγχρονη Μήδεια...

Μόνον που η Ζιλιέτ, όπως ονομάζεται η ηρωίδα της Κριστίν Σκοτ Τόμας στο «Απλά... σ' αγαπώ», σκότωσε το παιδί της για να το λυτρώσει. Το παιδί ήταν καταδικασμένο να πεθάνει, καθώς έπασχε από μια ανίατη μορφή καρκίνου - κάτι που η μητέρα δεν αποκάλυψε ποτέ στη δίκη που ακολούθησε. Επειτα από 15 χρόνια κάθειρξης, επιμένει να κρατά το μυστικό για τον εαυτό της στο σπίτι της αδελφής της (Ελσα Ζίλμπερσταϊν) που τη στηρίζει στο ξεκίνημα της καινούργιας της ζωής...

Ολα τα παραπάνω, συν την κούραση, ήταν που προκαλούσαν σύγχυση στην Κριστίν Σκοτ Τόμας. Η δουλειά της στην ταινία «Απλά... σ' αγαπώ» είχε προ καιρού τελειώσει, όμως να που μέσα στην πολυτελή αίθουσα του ξενοδοχείου Adlon Kempinski ήταν υποχρεωμένη να τα «ξαναβλέπει» μπροστά της.

Η αμηχανία της ήταν φανερή. Κόμπιαζε. Επαναλάμβανε τις ερωτήσεις σαν να ήθελε να τις καταλάβει καλύτερα. Ενίοτε τραβούσε προς τα πίσω τα κοντά καστανά μαλλιά της, κρατώντας τα με το ένα χέρι ψηλά. Το θέαμα ήταν αστείο. Διόρθωνε συνέχεια και χωρίς να υπάρχει λόγος τις τιράντες του μαύρου Gucci κρουαζέ της. Χάιδευε τα μεγάλα σκουλαρίκια της. Σταύρωνε χέρια, σούφρωνε χείλη, έσμιγε μάτια και φρύδια, δημιουργώντας μια σειρά από ρυτίδες στο πλατύ μέτωπο του μικρού προσώπου της... [Ι. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 8/6/2008]

ΣΤΑ ΘΕΡΙΝΑ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΙΤΕΡ ΓΟΥΙΑΡ

Από τις πιο ενδιαφέρουσες επανεκδόσεις και μια υπενθύμιση της αξίας του καλύτερου αλλά και πιο υποτιμημένου Αυστραλού σκηνοθέτη είναι το «Μυστικό του βράχου των κρεμασμένων». Την ερχόμενη Πέμπτη, οι αίθουσες της πόλης (ξανα)καλούν τους κινηματογραφόφιλους να προσπαθήσουν να εξηγήσουν το «Μυστικό του βράχου των κρεμασμένων». Στη βικτοριανή Αυστραλία των αρχών του 20ού αιώνα, τρία κορίτσια, μαθήτριες μιας ακριβής ιδιωτικής ακαδημίας θηλέων και η νεαρή δασκάλα τους, εξαφανίζονται μυστηριωδώς στη διάρκεια μιας επίσκεψής τους για πικνίκ σε μια ξακουστή για την ομορφιά της υπαίθρια τοποθεσία.

Ιχνη, τίποτα. Απαντήσεις καμία. Και όπως το αυθεντικό αίνιγμα (πρόκειται για αληθινή ιστορία) παραμένει άλυτο, έτσι και η κινηματογραφική του δραματοποίηση από τον Πίτερ Γουίαρ αποφεύγει την επεξηγηματική πιθανολογία, στο πλαίσιο μιας ταινίας που φλερτάρει ενδολογικά με το θρίλερ τρόμου, αλλά αφορά βασικά μια μελέτη για την καταπιεσμένη γυναικεία σεξουαλικότητα και την αδυναμία της απορροφημένης στα προνόμιά της αριστοκρατικής τάξης να συμφιλιωθεί με το μυστήριο της φύσης.

Το φιλμ φθάνει στα θερινά σινεμά ως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες επανεκδόσεις της τρέχουσας καλοκαιρινής περιόδου και μαζί σαν μια ευπρόσδεκτη υπενθύμιση της αξίας του Γουίαρ - αναμφίβολα ο καλύτερος σκηνοθέτης που έβγαλε ποτέ η αυστραλέζικη ήπειρος αλλά και ο πιο υποτιμημένος. Υποτιμημένος, ίσως γιατί ποτέ δεν κινήθηκε με βάση τις ντιρεκτίβες μιας εμπορικής κατασκευής. Χαμηλότονος και συχνότατα λυρικός, είχε ανέκαθεν σαν πρωταρχικό του θέμα το άγνωστο και τη μάταιη προσπάθεια του ανθρώπου να μυηθεί σ' αυτό.

Αλλωστε, σχεδόν όλες οι ταινίες του χρονογραφούν μια περιπέτεια εσωτερική, ανεξαρτήτως των εξωτερικών χαρακτηριστικών που μπορεί να τις κατατάσσουν σε είδη και καλούπια. Αυτό ισχύει και για τις δουλειές του που υπερέβησαν δημοφιλικά το αυστηρά καλλιτεχνικό τους μέγεθος, έγιναν εμπορικές επιτυχίες και έφθασαν μέχρι και τις οσκαρικές λίστες - όπως τα «Επικίνδυνα χρόνια», «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών», «Μάρτυρας εγκλήματος» ή «Τhe Truman show»... [Ρόμπυ Εκσιέλ, ΕΘΝΟΣ, 7/6/2008]

«DUNE» 24 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ...

Το δρόμο για τις κινηματογραφικές αίθουσες αναμένεται να βρει για δεύτερη φορά μετά από 24 χρόνια, η ταινία επιστημονικής φαντασίας, Dune.

Πρόκειται για το βραβευμένο (1965) μυθιστόρημα του Φρανκ Χέμπερτ, που μας μεταφέρει στον πλανήτη των ερήμων, Αρράκις -ή αλλιώς Dune- στον οποίο αντίπαλες φατρίες δίνουν σκληρό αγώνα για τον έλεγχο του σπάνιου μπαχαρικού Μελάνζ.

Ο Χέμπερτ έδωσε συνέχεια στο Dune με πέντε ακόμα έργα. Το κλασικό Dune επανέφεραν στο προσκήνιο το 1999 ο γιος του συγγραφέα, Μπράιαν Χέμπερτ και ο Κέβιν Άντερσον με μια νέα σειρά βιβλίων. Το 2000 μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη σε μια μίνι σειρά, που τιμήθηκε μάλιστα με δύο βραβεία Emmy.

Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά που το Dune μετενσαρκώνεται σε κινηματογραφικό έργο. Το 1984, ο δημιουργός του «Ανθρώπου Ελέφαντα», Ντέιβιντ Λιντς επιχείρησε να κινηματογραφήσει το συγγραφικό αυτό έπος, χωρίς να εισπράξει τις αναμενόμενες κριτικές. Στην επανέκδοση του φιλμ, από την Paramount Pictures, οι Μπράιαν Χέμπερτ και ο Κέβιν Άντερσον θα αναλάβουν την παραγωγή, ενώ όσον αφορά στην σκηνοθεσία γίνεται λόγος για τον Πήτερ Μπεργκ.