Tuesday, April 8, 2008

ΙΤΑΛΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΠΑ

Αν ζητήσετε από οποιονδήποτε Ιταλό ένα διάσημο ελληνικό όνομα, τα περιθώρια για εκπλήξεις είναι πολύ περιορισμένα. Να είστε προετοιμασμένοι για την ίδια μονότονη απάντηση: Irene Papas.

Η Ειρήνη Παπά είναι εδώ και πολλά χρόνια η πιο αναγνωρίσιμη προσωπικότητα της Ελλάδας στην Ιταλία. Και σήμερα στις 7.30 το απόγευμα, ο πρέσβης της Ιταλίας στην Αθήνα, κ. Gianpaolo Scarante, θα ανακοινώσει επίσημα τη βράβευσή της με το «Διεθνές Βραβείο για τον Πολιτισμό 2008» από την οργάνωση Premio Roma. Πρόκειται για μία εξαιρετικά τιμητική διάκριση, καθώς το συγκεκριμένο βραβείο έχει απονεμηθεί κατά το παρελθόν σε ποντίφικες και στον δήμαρχο της Ρώμης Βάλτερ Βελτρόνι, ανάμεσα σε άλλους. Σύμφωνα με ανακοίνωση της πρεσβείας, η βράβευση αποτελεί «αναγνώριση της Ιταλίας σε μια διάσημη εκπρόσωπο της Ελλάδας στο εξωτερικό για την πολύχρονη προσφορά της στον χώρο του πολιτισμού».

Οι δεσμοί της Ειρήνης Παπά με το ιταλικό κοινό χρονολογούνται από τη δεκαετία του ’60, όταν η Ελληνίδα ηθοποιός πρωταγωνιστούσε σε διεθνείς παραγωγές με έντονο ελληνικό χρώμα, όπως τα «Κανόνια του Ναβαρόνε» (1961) και ο «Αλέξης Ζορμπάς» (1964).Το 1968 ήρθε ο ρόλος της Πηνελόπης στην «Οδύσσεια» του Φράνκο Ρόσι για λογαριασμό της ιταλικής τηλεόρασης. Η παρουσία της σε μία εξαιρετικά δημοφιλή σειρά την καθιέρωσε ως σύμβολο της ελληνικής ομορφιάς. Οι δεσμοί ενισχύθηκαν με συμμμετοχές της Ειρήνης Παπά σε θεατρικές και τηλεοπτικές παραγωγές στην Ιταλία.

Monday, April 7, 2008

Η ρομαντική όψη του Κλούνεϊ



Μια αισθηματική κομεντί, παρένθεση στις πολιτικοποιημένες ταινίες του

«Είσαι όπως εκείνα τα κοκτέιλ... Το πρώτο κατεβαίνει γλυκά γλυκά και τα επόμενα σε βαράνε στο κεφάλι», λέει σε μια σκηνή ο Τζορτζ Κλούνεϊ στη δημοσιογράφο που ερμηνεύει η Ρενέ Ζελβέγκερ. Εχει ποτέ ο ίδιος πει αυτή τη φράση στην πραγματική ζωή; «Οχι», απαντάει, «αλλά πολλές γυναίκες μπορεί να έχουν σκεφτεί αυτό που λέει αργότερα η Ρενέ: “Το μόνο που απεχθάνομαι περισσότερο στους άντρες που με φλερτάρουν είναι οι άντρες που δεν με φλερτάρουν”».

Πρωταγωνιστής στην ταινία, ο Κλούνεϊ κάνει στο «Leatherheads» την τρίτη του σκηνοθετική προσπάθεια. Λαμπερός και γοητετικός στα 47 του χρόνια (τα κλείνει τον Μάιο), βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του και εκφράζει με σθένος τις πολιτικές του ανησυχίες - από την αντίθεσή του στον πόλεμο εναντίον του Ιράκ μέχρι την κινητοποίηση για να σταματήσει η γενοκτονία στο Νταρφούρ. Στην αμερικανική προεκλογική εκστρατεία έχει υποστηρίξει τον Ομπάμα, αλλά αρνήθηκε να γίνει «διαφημιστής» του, όπως έκανε για τη Χίλαρι ο Τζακ Νίκολσον με το τηλεοπτικό του σποτ.

Για το φιλμ «Leatherheads», που βγήκε τώρα στις αμερικανικές οθόνες και θα έρθει αργότερα στην Ευρώπη, ο Κλούνεϊ λέει: «Είναι τοποθετημένη στη δεκαετία του 1920 και μιλάει για τους αστέρες του ράγκμπι, τους ήρωες του πολέμου και ένα ερωτικό τρίο που γεννάει πολλές εκπλήξεις: εγώ παίζω τον προπονητή των Dodge, τον Κόνολι, η Ρενέ τη δημοσιογράφο Λέξι και ο Τζον Κρασίνσκι τον πρωταθλητή και ήρωα πολέμου Κάρτερ Ράδερφορντ»... [Η Καθημερινή, 6/4/2008]

16ο ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΛΑΡΙΣΑΣ


Ποιοτικό, αλλά αβοήθητο

(Του συνεργάτη μας ΓΙΑΝΝΗ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ).--

Με επιτυχία τέλειωσε το 16ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Νέων Κινηματογραφιστών Λάρισας. Με καλύτερες ταινίες από πέρσι και σημαντικές προσωπικότητες, των οποίων την προσφορά τίμησε, διαφοροποιήθηκε πολύ από τα άλλα Φεστιβάλ στην Ελλάδα.

Αναγκαίες, όμως, είναι κάποιες παρατηρήσεις. Ο προϋπολογισμός του είναι ο ελάχιστος για μια διοργάνωση που φιλοξενεί Ελληνες και ξένους κινηματογραφιστές και προβάλλει ταινίες από πολλές χώρες. Η επιχορήγηση του ΥΠΠΟ είναι δυσανάλογη με την ποιότητα της διοργάνωσης. Αλλά και η επιχορήγηση του Δήμου Λαρισαίων είναι σκανδαλωδώς ελάχιστη. Ελαμψαν με την απουσία τους όσοι ασκούν εξουσία στη Λάρισα. Γιατί; Ακόμα δεν έχουν πιστέψει στην αξία αυτού του θεσμού; Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο φεστιβάλ διατηρεί το επίπεδό του, οφείλεται στη μεγάλη προσπάθεια των υπευθύνων της διοργάνωσής του.

Τιμώμενα πρόσωπα ήταν ο Ζαν-Κλοντ Καριέρ και ο Κώστας Φέρρης. Ο πρώτος, σεναριογράφος (μεταξύ άλλων των Μπουνιουέλ και Μαλ), είναι μεταξύ των πρωτεργατών του σουρεαλισμού, με πάνω από 100 σενάρια στο ενεργητικό του, πολλά θεατρικά έργα και βιβλία. Ο δεύτερος είναι μια αναγνωρισμένη προσωπικότητα του διεθνούς κινηματογράφου.

Από ταινίες που είδαμε, θα αναφερθούμε στο γενικότερο κλίμα της προβληματικής τους. Τα θέματα που απασχόλησαν, σχεδόν, όλους τους σκηνοθέτες είναι η μοναξιά και η αλλοτρίωση του ανθρώπου στη σύγχρονη πόλη και οι μετανάστες. Οι διαγωνιζόμενες ταινίες μικρού μήκους είχαν υψηλή ποιότητα, αισθητικά και σεναριακά. Οι ελληνικές ταινίες διαγωνίστηκαν επάξια με ξένες ταινίες. Ιδιαίτερα, το «Πέρασμα» του Γιάννη Κατσάμπουλα, έδειξε ότι ο ελληνικός κινηματογράφος όταν θέλει μπορεί να φτάσει σε υψηλά επίπεδα ποιότητας.

Ευχόμαστε του χρόνου το Φεστιβάλ Λάρισας να έχει την πρέπουσα συμπαράσταση της πολιτείας και της ΤΑ. Μόνον έτσι θα μπορέσει να δυναμώσει τη φωνή του. Να κάνει μια ολοκληρωμένη παρέμβαση στο κινηματογραφόφιλο κοινό της Λάρισας.

Τα βραβεία

Τα βραβεία του 16ου Μεσογειακού Φεστιβάλ Νέων Κινηματογραφιστών (Λάρισα 2008). Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα: «Χρυσός Ιππος»: «Σώζοντας τη μαμά και τον μπαμπά» (Γαλλία - ΗΠΑ). «Αργυρός Ιππος»: «Κερδίζοντας έδαφος» (Γερμανία). Τιμητικές διακρίσεις: «Μποκάζ» (Νορβηγία), «Κάτω από το δέρμα» (Ελβετία - Γαλλία), «Ισόγειο» του Χάρη Σταθόπουλου. Μεσογειακό Διαγωνιστικό Τμήμα: «Χρυσός Ιππος»: «Δωμάτιο Α» (Μαρόκο). «Αργυρός Ιππος»: «Νασίζα» (Ισπανία). Τιμητικές διακρίσεις: «Το πέρασμα» του Γιάννη Κατσάμπουλα. «Η κούκλα» (Ισπανία). «Κίνα, Κίνα» των Ζοάο Πέντρο Ροντρίγκεζ, Ζοάο Ρούι Γκουέρα Ντα Μάτα. «Δρόμοι» (Ισραήλ). Βραβεία ΕΤΕΚΤ Καλύτερης φωτογραφίας: Σταμάτης Γιαννούλης («Το Πέρασμα»). Καλύτερου μοντάζ: Φραν Καράμες, Γκιγιέρμο Ρίος («Νασίζα»). Καλύτερης ηχοληψίας: Νταβίντ Ροντρίγκεζ («Εκλαμψη»). Βραβεία ΣΕΗ Καλύτερης γυναικείας ερμηνείας: Ναταλία Νιτσέντα («Ιδιοκτησία»). Καλύτερης ανδρικής ερμηνείας: Τάσος Νούσιας («Το πέρασμα»). Βραβείο ΚΟΝΤΑΚ καλύτερης ελληνικής ταινίας: «Το πέρασμα». [Ριζοσπάστης, 8/4/2008]

Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΟΧΤΩΒΡΗ


Η ... «συνείδηση» του κινηματογράφου
«Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή» του Τζίγκα Βερτόφ
Ο κινηματογράφος ως τέχνη θα παρέμενε στα «σπάργανα» ή θα αφορούσε μια «ελίτ», αν δεν υπήρχαν οι ρηξικέλευθες τομές που επέφερε στη φόρμα και το περιεχόμενο, στη θεωρία και την πράξη του, η Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση.

Αυτό το προφανές, που σήμερα επιχειρεί να απαξιώσει η αντικομμουνιστική και αντισοβιετική υστερία, ανέδειξε η εκδήλωση, για τη συνεισφορά της Επανάστασης στο σύγχρονο κινηματογράφο, που διοργάνωσε το Πολιτιστικό Τμήμα της ΚΕ του ΚΚΕ και η Πολιτιστική Επιτροπή του ΚΣ της ΚΝΕ (4/4) στην αίθουσα των συνεδρίων του Κόμματος, κλείνοντας το τετράπτυχο αφιέρωμα στην Τέχνη του Οχτώβρη, με αφορμή τα 90χρονα της Επανάστασης και του ΚΚΕ.

Το ρόλο της Τέχνης στη διαμόρφωση της κοινωνικής συνείδησης και τη χρήση της ως «όπλου» ιδεολογικής χειραγώγησης από τον καπιταλισμό, ανέδειξε εισηγητικά ο Στράτος Σαραντίδης, μέλος του Πολιτιστικού Τμήματος της ΚΕ του Κόμματος.

«Στη διαμόρφωση μιας συνείδησης που θα βλέπει ως προοπτική το σοσιαλισμό, η προοδευτική, ριζοσπαστική τέχνη και πολιτιστική δράση, ταυτόχρονα με την πολιτική δράση, παίζουν κρίσιμο ρόλο», σημείωσε ο ομιλητής. «Αναδεικνύεται, λοιπόν, σε κεντρικό ζήτημα σήμερα αυτό που βάζουν τα τελευταία συνέδρια του Κόμματός μας για την αλλαγή της πολιτιστικής ατμόσφαιρας, τη συσπείρωση δυνάμεων στο χώρο της Τέχνης. Χωρίς Τέχνη με αυτά τα χαρακτηριστικά, οργανικό στοιχείο του αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακού δημοκρατικού μετώπου, δεν μπορεί να υπάρξει ολοκληρωμένο και ισχυρό τέτοιο μέτωπο». Κάλεσε τους καλλιτέχνες για δημιουργία ενός πλατιού κοινωνικού - πολιτιστικού ρεύματος, «που θα αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και το ρόλο του ως τμήματος της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού, που θα συμβάλει στην αλλαγή της κοινωνίας».

Η εκδήλωση έκλεισε με προβολή του ντοκιμαντέρ για την Οχτωβριανή Επανάσταση και τη συνεισφορά της στο σύγχρονο κινηματογράφο, σε σενάριο - σκηνοθεσία, Κώστα Σταματόπουλου, με αφηγητές τους: Τάκη Βαμβακίδη, Κωνσταντίνα Γεωργαντά, Γιάννα Δημητρίου, Φώτη Μιχαλόπουλο. Η ταινία «ξενάγησε» τους θεατές στη γέννηση του κινηματογράφου, στην ωρίμανση και ανέλιξή του σε Τέχνη, μέσα από την παρουσίαση ρευμάτων, κινημάτων και δημιουργών που άνθισαν στο σοσιαλισμό. [Ριζοσπάστης, 8/4/2008]

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

4/4/2008
-- Από τον Ερενμπουργκ στο σοβιετικό κινηματογράφο
23/3/2008
-- Ο πολιτισμός του Οχτώβρη δείχνει το δρόμο!
16/3/2008
-- Για τον ποιητή της επανάστασης
13/3/2008
-- Κόκκινος Οκτώβρης και Τέχνη
8/3/2008
-- Τέχνη και Οχτωβριανή Επανάσταση

Sunday, April 6, 2008

Ο Charlton Heston πέθανε στα 84 χρόνια του

Ο Τσάρλτον Ηστον [Charlton Heston], ήταν ένας από τους τελευταίους θρύλους του Χόλιγουντ, σπουδαίος ήθοποιός, αλλά και μφιλεγόμενη προσωπικότητα. Πέθανε χθες σε ηλικία 84 ετών στην κατοικία του στο Μπεβερλι Χιλς, ανακοίνωσε η οικογένειά του. Είχε τιμηθεί το 1959 με το Οσκαρ καλύτερου ηθοποιού για την ταινία "Μπεν Χουρ" και ο οποίος είχε υποδυθεί τον Μωυσή στην ταινία "Οι Δέκα Εντολές" του Σεσίλ Ντε Μιλ το 1956, έπασχε τα τελευταία χρόνια από τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Στο πλευρό του βρισκόταν η σύζυγός του Λίντια Κλαρκ, επίσης ηθοποιός, με την οποία παντρεύτηκαν το 1944 και έζησαν μαζί 64 χρόνια.
Charlton Heston, who died on April 5 aged 84
Charlton Heston as Moses in The Ten Comandments
"Κανένας δεν θα μπορούσε να ζητήσει μια πιο γεμάτη ζωή από αυτήν. Κανένας δεν θα μπορούσε να δώσει περισσότερα στην οικογένειά του, στη δουλειά του, στην πατρίδα του. Οπως έλεγε και ο ίδιος: Εζησα μια υπέροχη ζωή. Εζησα αρκετά για δυο ανθρώπους", αναφέρει σε ανακοίνωσή της η οικογένειά του η οποία ευχαριστεί τους αγαπημένους φίλους, συναδέλφους και θαυμαστές του ηθοποιού για την αγάπη και τη στήριξή τους.
Associated Press

Charlton Heston posed with his Oscar statuette after winning the 1959 Academy Award for best actor for his portrayal of Ben-Hur.

Ωστόσο, ο πιο αμφιλεγόμενος ρόλος του Ηστον δεν ήταν κάποιος ρόλος σε ταινία, αλλά αυτός του προέδρου της Εθνικής Ενωσης Οπλοκατοχής, ενός πανίσχυρου λόμπι στις ΗΠΑ που προασπίζει τα δικαιώματα των κατόχων και κατασκευαστών όπλων.

Moses
American Cinematheque
EPIC: Heston as Moses in Cecil B. DeMille's 1956 epic, "The Ten Commandments."

Charlton Heston, 84; Oscar-winning actor played larger-than-life figures

The Oscar winner played Moses and Michelangelo, then later became a darling of conservatism.
By Robert W. Welkos and Susan King, Special to Los Angeles Times, April 6, 2008
Charlton Heston, the Oscar-winning actor who achieved stardom playing larger-than-life figures including Moses, Michelangelo and Andrew Jackson and went on to become an unapologetic gun advocate and darling of conservative causes, has died. He was 84. Heston died Saturday at his Beverly Hills home, said family spokesman Bill Powers. In 2002, he had been diagnosed with symptoms similar to those of Alzheimer's disease.

With a booming baritone voice, the tall, ruggedly handsome actor delivered his signature role as the prophet Moses in Cecil B. DeMille's 1956 Biblical extravaganza "The Ten Commandments," raising a rod over his head as God miraculously parts the Red Sea. Heston won the Academy Award for best actor in another religious blockbuster in 1959's "Ben-Hur," racing four white horses at top speed in one of the cinema's legendary action sequences: the 15-minute chariot race in which his character, a proud and noble Jew, competes against his childhood Roman friend.

Heston stunned the entertainment world in August 2002 when he made a poignant and moving videotaped address announcing his illness. Late in life, Heston's stature as a political firebrand overshadowed his acting. He became demonized by gun-control advocates and liberal Hollywood when he became president of the National Rifle Assn. in 1998.

Wyatt Counts

Charlton Heston had been suffering from Alzheimer’s.

Heston answered his critics in a now-famous pose that mimicked Moses' parting of the Red Sea. But instead of a rod, Heston raised a flintlock over his head and challenged his detractors to pry the rifle "from my cold, dead hands."

Activist
Like the chariot race and the bearded prophet Moses, Heston will be best remembered for several indelible cinematic moments: playing a deadly game of cat and mouse with Orson Welles in the oil fields in "Touch of Evil," his rant at the end of "Planet of the Apes" when he sees the destruction of the Statue of Liberty, his discovery that "Soylent Green is people!" in the sci-fi hit "Soylent Green" and the dead Spanish hero on his steed in "El Cid."...
ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ:

Ben Hur star Charlton Heston dies. The Independent, Sunday, 6 April 2008

Heston: a movie legend. The Independent, Sunday, 6 April 2008

Charlton Heston. Telegraph.co.uk, 07/04/2008

God, guns and glory. Charlton Heston was a great actor who played mighty men - from Moses to a spaceman in a loincloth. And he thought his movies could change the world. David Thomson, Tuesday April 8, 2008, The Guardian

Charlton Heston. Hollywood actor who played Ben-Hur, Michelangelo, El Cid, Moses, American presidents and God. Brian Baxter, Monday April 7, 2008, The Guardian

Related articles [The Guardian]
07.04.2008:
Tributes paid to Oscar winner who was known for his larger-than-life roles
07.04.2008: Comment: A mighty figure with a booming, virile voice
07.04.2008: Obituary: Charlton Heston
Blog: Peter Bradshaw on Charlton Heston
Special report: Charlton Heston 1923-2008

Gallery: 'A god-like hero'
Special report: Charlton Heston

Saturday, April 5, 2008

Ζυλ Ντασσέν: Γεια σας! Και σας ευχαριστώ!


Αρχές του ’90, ο Ζυλ Ντασσέν σκηνοθετούσε στο θέατρο Τζένη Καρέζη τον «Θάνατο του εμποράκου». «Δυστυχώς δεν θα μπορέσετε να του μιλήσετε στο τηλέφωνο. Θα τον βρείτε μόνο στο θέατρο. Πηγαίνει το πρωί και επιστρέφει σπίτι ξημερώματα. Δεν τον βλέπω καθόλου». Η Μελίνα Μερκούρη στην άλλη πλευρά του τηλεφώνου μάς ενημερώνει για το πρόγραμμα του Ντασσέν. Ευγενής και προστατευτική, ίσως και να προσπαθεί να μας αποτρέψει θέλοντας να ελαφρύνει το πρόγραμμά του.

Μια Δευτέρα πρωί, μετά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, τον πλησίασα και του ζήτησα να μου διαθέσει ένα τέταρτο από τον χρόνο του, όχι για μια «ορθόδοξη» συνέντευξη αλλά για ένα παιχνίδι. «Θα σας προτείνω ονόματα και εσείς θα σχολιάζετε», του είχα πει τρακαρισμένη, αλλά και αποφασισμένη να μην παραιτηθώ εύκολα. Αμφιταλαντεύτηκε για μια στιγμή, ύστερα χαμογέλασε, με πήρε από το μπράτσο και με οδήγησε στο φουαγιέ. Ζήτησε πολύ ευγενικά (μια λέξη με όλα της τα παράγωγα, που δύσκολα θα μπορούσε να παρακάμψει κανείς μιλώντας για τον Ντασσέν) έναν ελληνικό καφέ και… «Χόλιγουντ». «Unfair…» απάντησε χωρίς να διστάσει. «Φυλακή. Αλλά δεν είναι απόλυτη αλήθεια. Υπάρχουν πολύ καλές και δημιουργικές στιγμές και πολλή φιλία. Υπάρχει διαφθορά, κάτι που θυμίζει κόλαση. Αλλά και πολλοί ταλαντούχοι άνθρωποι, ανήσυχα πνεύματα…». Ακολουθεί μια αλυσίδα ονομάτων... [Της Μαριας Κατσουνακη, Η Καθημερινή, 6/4/2008]

ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ: Είχε την ευφυΐα να με στηρίξει Του Τάσου Μπουλμέτη, Τρεις ζωές κι ένας θάνατος Του Δημήτρη Μπούρα, Με επηρέασε η «Νύχτα και η πόλη» Του Μάρτιν Σκορσέζε, Η Μελίνα ως μούσα τον κατέστρεψε Του Κωνσταντινου Γιανναρη


Η ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΚΛΟΥΝΕΪ

Μια αισθηματική κομεντί, παρένθεση στις πολιτικοποιημένες ταινίες του

«Είσαι όπως εκείνα τα κοκτέιλ... Το πρώτο κατεβαίνει γλυκά γλυκά και τα επόμενα σε βαράνε στο κεφάλι», λέει σε μια σκηνή ο Τζορτζ Κλούνεϊ στη δημοσιογράφο που ερμηνεύει η Ρενέ Ζελβέγκερ. Εχει ποτέ ο ίδιος πει αυτή τη φράση στην πραγματική ζωή; «Οχι», απαντάει, «αλλά πολλές γυναίκες μπορεί να έχουν σκεφτεί αυτό που λέει αργότερα η Ρενέ: “Το μόνο που απεχθάνομαι περισσότερο στους άντρες που με φλερτάρουν είναι οι άντρες που δεν με φλερτάρουν”».

Πρωταγωνιστής στην ταινία, ο Κλούνεϊ κάνει στο «Leatherheads» την τρίτη του σκηνοθετική προσπάθεια. Λαμπερός και γοητετικός στα 47 του χρόνια (τα κλείνει τον Μάιο), βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του και εκφράζει με σθένος τις πολιτικές του ανησυχίες - από την αντίθεσή του στον πόλεμο εναντίον του Ιράκ μέχρι την κινητοποίηση για να σταματήσει η γενοκτονία στο Νταρφούρ. Στην αμερικανική προεκλογική εκστρατεία έχει υποστηρίξει τον Ομπάμα, αλλά αρνήθηκε να γίνει «διαφημιστής» του, όπως έκανε για τη Χίλαρι ο Τζακ Νίκολσον με το τηλεοπτικό του σποτ.
Για το φιλμ «Leatherheads», που βγήκε τώρα στις αμερικανικές οθόνες και θα έρθει αργότερα στην Ευρώπη, ο Κλούνεϊ λέει: «Είναι τοποθετημένη στη δεκαετία του 1920 και μιλάει για τους αστέρες του ράγκμπι, τους ήρωες του πολέμου και ένα ερωτικό τρίο που γεννάει πολλές εκπλήξεις: εγώ παίζω τον προπονητή των Dodge, τον Κόνολι, η Ρενέ τη δημοσιογράφο Λέξι και ο Τζον Κρασίνσκι τον πρωταθλητή και ήρωα πολέμου Κάρτερ Ράδερφορντ»... [Η Καθημερινή, 6/4/2008]