Νίκος Θεοδοσίου: «Ο κος Λεονάρδος και οι άλλοι»

«Ο κος Λεονάρδος και οι άλλοι» του Νίκου Θεοδοσίου

«Το πρόβλημα που υπάρχει με το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης εμφανίζεται συχνά σαν μία αντιπαράθεση ανάμεσα στον καλλιτεχνικό διευθυντή του και τους σκηνοθέτες ντοκιμαντέρ. Στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και ουσιαστικό. Από τις επαφές με ξένους συναδέλφους έχω σχηματίσει την εικόνα ότι σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχει εδώ και χρόνια μια οργανωμένη επίθεση στο ντοκιμαντέρ του δημιουργού. Κύριος φορέας αυτής της επίθεσης είναι τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα. Γι' αυτά η άμεση, αντικειμενική καταγραφή της πραγματικότητας, είναι το αυθεντικό ντοκιμαντέρ. Επιβάλλοντας τους δικούς τους, τηλεοπτικούς ρυθμούς παραγωγής, προωθούν ένα είδος βιομηχανοποιημένου ντοκιμαντέρ. Γι' αυτό το ντοκιμαντέρ δε χρειάζεται ένας σκηνοθέτης με καλλιτεχνικές και κοινωνικές ευαισθησίες. Αρκεί ένας άνθρωπος με μία κάμερα. Βέβαια, η αντικειμενικότητα αυτού του ντοκιμαντέρ είναι μια απάτη... [Ριζοσπάστης, 9/3/2008]

Η ελληνική δημιουργία στη «δίνη» ... της ποσόστωσης

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ως «αριθμοί» αντιμετωπίζονται οι Ελληνες κινηματογραφιστές από τη διοίκηση του Φεστιβάλ, που εφαρμόζει το «πνεύμα» της ασκούμενης αντιδραστικής πολιτικής για τον Πολιτισμό

Η απόφαση του διευθυντή του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης Δ. Εϊπίδη, να αποκλείσει περίπου 50 ελληνικές ταινίες από όλα τα τμήματα της διοργάνωσης προκάλεσε την εύλογη οργή των δημιουργών. Εκείνοι διαμαρτυρήθηκαν μέσω κοινής επιστολής. Η στάση, ωστόσο, του διευθυντή στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου ενόψει της έναρξης της διοργάνωσης (σ.σ. ξεκίνησε ήδη από την Παρασκευή) «ξεχείλισε» το «ποτήρι» της οργής. Ετσι, οι δημιουργοί κλιμάκωσαν τη διαμαρτυρία τους με τη διοργάνωση της δικής τους «Γιορτής Ντοκιμαντέρ» στο φιλόξενο «Σινέ Φιλίπ» στην Αθήνα.

Ο ελληνικός κινηματογράφος βιώνει μια ακόμη έξαρση της χρόνιας κρίσης που τον μαστίζει. Αιτία είναι η πολιτική όλων των κυβερνήσεων, που επιχειρούν να εφαρμόσουν και στον οπτικοακουστικό τομέα το στρατηγικό στόχο του ευρω-ενωσιακού κεφαλαίου για πλήρη εμπορευματοποίηση του πολιτισμού. Μπροστά λοιπόν στη συνεχιζόμενη επίθεση ενάντια στην ελληνική κινηματογραφία, με τα χειρότερα να έπονται από το «πολύκροτο» νομοσχέδιο για τον κινηματογράφο, οι δημιουργοί δεν έχουν την «πολυτέλεια» να περιορίζονται στα πρόσωπα, αλλά να επικεντρωθούν στο αντιδραστικό πολιτικό πλαίσιο. Αλλωστε, οι αντιδραστικές «μεταλλάξεις» του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου ή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης δε σταμάτησαν από τις αλλαγές προσώπων στις διοικήσεις τους... [Ριζοσπάστης, 9/3/2008]

Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ και "κομμένοι"!

«Η τέχνη είναι για ξεσήκωμα»... Μιλούν στον «Ρ» τέσσερις από τους «κομμένους» σκηνοθέτες.

«Ηταν να φύγω» της Λουκίας Ρικάκη

Λουκία Ρικάκη («Ηταν να φύγω»): «Παρακολουθώ το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ από την πρώτη χρονιά. Από το 2000 συμμετέχω κάθε χρόνο με ταινία. Ολες κατέληξαν στο πληροφοριακό τμήμα και σε όχι ιδιαίτερα προνομιακές ώρες προβολής. Οι ίδιες ταινίες έχουν διεθνή διανομή, προβλήθηκαν σε πολλά φεστιβάλ στο εξωτερικό και ορισμένες έχουν βγει σε αίθουσες στην Ελλάδα και έχουνε κάνει δεκάδες χιλιάδες εισιτήρια. Η αυθόρμητη κινητοποίηση των ντοκιμαντεριστών έγινε με αφορμή τις αυθαιρεσίες και τη λανθασμένη πολιτική του Φεστιβάλ. Τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει προσανατολισμό: Ενώ πολλές ταινίες μας δε "χωρούν", πια, στο πρόγραμμά του, εύκολα βρίσκουν θέση εκεί πολλαπλά επεισόδια τηλεοπτικών σειρών ρεπορτάζ. Πολλοί αξιόλογοι δημιουργοί με μεγάλο έργο στο ντοκιμαντέρ βρίσκονται φέτος εκτός Φεστιβάλ... [Ριζοσπάστης, 9/3/2008]

Λεωνίδας Βαρδαρός: «Τόποι πολιτικής εξορίας - Αϊ Στράτης»

«Τόποι πολιτικής εξορίας - Αϊ Στράτης», του Λεωνίδα Βαρδαρού

«Τα πολιτιστικά αγαθά έχουν γίνει προϊόντα και η βιομηχανία του θεάματος έχει διεισδύσει σε όλους τους χώρους που παράγεται πολιτισμός, με τη βοήθεια της κυβέρνησης, μέσω σειράς νομοθετικών ρυθμίσεων. Αυτές οι ρυθμίσεις δεν είναι θέμα προσώπων και υπουργών, αλλά είναι κυβερνητική βούληση να αποποιηθεί τις ευθύνες της και στο χώρο του κινηματογράφου. Αυτό αποδείχτηκε και στην πράξη: Τα τελευταία χρόνια, όλο και λιγότερα δίνονται για την παραγωγή ταινιών, όλο και λιγότερες ταινίες παράγονται. Σα να μην έφταναν αυτά, έχουμε και τις "ιδιορρυθμίες" των "σοφών" του χώρου, όπως η περίπτωση της διοίκησης που εφαρμόζει ο διευθυντής του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ. Η πολιτεία δαπανά διπλάσια χρήματα για να προβάλει την ξένη παραγωγή από αυτά που δίνει για την εγχώρια. Το 2002 πέρασε "νύχτα" η διάταξη που όριζε ότι για να πάρεις μέρος στα Κρατικά Βραβεία πρέπει να πας οπωσδήποτε στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Το 2003 οι φορείς ορίσαμε ότι θα υπάρχει μια πενταμελής επιτροπή που θα αποφασίζει για τις ταινίες που θα συμμετέχουν, στη βάση τού να προβάλλεται όλη η ετήσια ελληνική παραγωγή στα διάφορα τμήματα... [Ριζοσπάστης, 9/3/2008]

Μιχαήλ Καλατόζοφ «Οταν περνούν οι γερανοί»

Ο Μιχαήλ Καλατόζοφ υπογράφει τη σκηνοθεσία της βραβευμένης αντιπολεμικής ρομαντικής ταινίας «Οταν περνούν οι γερανοί». Στη Μόσχα, το 1941, έχει ξεσπάσει ο πόλεμος. Οι Γερμανοί εισβάλλουν, κηρύσσεται γενική επιστράτευση. Η Βερόνικα και ο αγαπημένος της Μπόρις ζουν κάποιες στιγμές ευτυχίας. Πάνω τους πετούν οι γερανοί. Παρά την πίεση όλων των δικών του και της Βερόνικα, ο Μπόρις κατατάσσεται εθελοντής και φεύγει για το μέτωπο. Σ' έναν τρομερό βομβαρδισμό, η Βερόνικα χάνει τους δικούς της και καταφεύγει στην οικογένεια του Μπόρις. Ο αδερφός του τη βιάζει και παντρεύονται. Εκείνη είναι εσωτερικά συντριμμένη. Τα γερμανικά στρατεύματα προχωρούν, η οικογένεια μετακινείται στη Σιβηρία, όπου η Βερόνικα περνά δύσκολες μέρες. Ο Μπόρις σκοτώνεται στο μέτωπο, εκείνη το αγνοεί... Πρωταγωνιστούν: Τατιάνα Σαμοΐλοβα, Αλεξέι Μπατάλοφ, Μ. Μερκούλιεφ, Α. Χβόριν (Σάββατο, 15/3, ΕΤ-3, 00.30).

Ντζίγκα Βέρτοφ «Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή»

Ο Ντζίγκα Βερτόφ σκηνοθετεί την ταινία «Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή». Θεατές μπαίνουν σε μια αίθουσα κινηματογράφου. Ο μηχανικός προβολής ετοιμάζει τις μπομπίνες του. Μια ορχήστρα προετοιμάζεται να ερμηνεύσει τη συνοδευτική μουσική. Η κάμερα περιγράφει μια πόλη κοιμισμένη μετά την αυγή. Η πόλη θα ξυπνήσει σιγά σιγά. Μια κοπέλα σηκώνεται και ντύνεται, ένα τρένο παίρνει θέση στις γραμμές για αναχώρηση και ολόκληρη η πόλη ζωντανεύει, κινείται, τα τραμ, οι μηχανές, τα αυτοκίνητα, τα αεροπλάνα. Ο άνθρωπος με την κάμερα, σε μια πλατφόρμα πάνω σε αυτοκίνητο, αποτυπώνει σε φιλμ την κίνηση της πόλης. Καταγράφει όλους τους ρυθμούς, από όλες τις γωνιές, τους τροχούς, τις μηχανές, τη ράφτρα, την τηλεφωνήτρια, τους εργάτες χειριστές, τη μοντέζ της ταινίας. Σιγά σιγά, ο ρυθμός επιταχύνεται, ο καμέραμαν σαν να μεθάει από την ταχύτητα... (Παρασκευή, 14/3, ΕΤ-1, 00.05).

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Σε «μάχη χαρακωμάτων» εξελίσσεται η αντίδραση κινηματογραφιστών και φορέων του χώρου για το μαζικό αποκλεισμό Ελλήνων σκηνοθετών από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που ξεκινά σήμερα.

Σήμερα, λοιπόν, ξεκινά και η «Γιορτή Ντοκιμαντέρ» των «κομμένων» σκηνοθετών στο «Σινέ Φιλίπ» (Αθήνα), ενώ η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών και το Παράρτημα Σκηνοθετών Θεσσαλονίκης καλούν τους κομμένους ντοκιμαντερίστες να προβάλουν τις ταινίες τους και στην αίθουσα «Μέγας Αλέξανδρος» (Τσιμισκή 14, Θεσσαλονίκη) από 11 - 15/3. Η ΕΕΣ καλεί τους σκηνοθέτες να επικοινωνήσουν στα τηλέφωνα 210-8223205, 210-8228936, για την προβολή των ταινιών τους.

Ταυτοχρόνως, το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης προσπαθεί, με αμήχανο τρόπο, να απαντήσει στο σάλο που ξεσήκωσε η απόφαση της διεύθυνσής του. Αρνούμενη να δώσει στοιχεία για τις αποκλεισμένες ταινίες στην ΕΕΣ (σ.σ. βλ. χθεσινό «Ρ»), δίνει στοιχεία για τη συμμετοχή ελληνικών ντοκιμαντέρ στις τρεις τελευταίες διοργανώσεις! Ετσι, στο 8ο Φεστιβάλ, προβλήθηκαν 64 ελληνικές ταινίες σε σύνολο 161 (39,75%), συν 23 ελληνικές ταινίες στην «Ανοιχτή Οθόνη». 9ο Φεστιβάλ: 75 ελληνικές σε σύνολο 206 (36,40%), συν 30 ελληνικές στην «Ανοιχτή Οθόνη». 10ο (φετινό): 47 ελληνικές σε σύνολο 153 (30,71%). Αρα, επιβεβαιώνονται οι σκηνοθέτες που μιλούν για μείωση του ελληνικού ντοκιμαντέρ στη διοργάνωση!

Κατά τ' άλλα, το Φεστιβάλ δεν μπαίνει καν στον «κόπο» να απαντήσει και στα άλλα ζητήματα που θέτουν οι σκηνοθέτες και αφορούν στην αλλαγή του προσανατολισμού του προς την τηλεόραση και την εμπορικότητα. [Ριζοσπάστης, 7/3/2008]