ΖΑΚ ΤΑΤΙ «ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΛΟ»

Ο Ζακ Τατί σκηνοθετεί την κωμική ταινία «Οι διακοπές του κυρίου Ιλό». Ο κύριος Ιλό πάει διακοπές με τη σακαράκα του στο ξενοδοχείο της παραλίας ενός θερέτρου στην Μπρετάνι. Παρατηρεί τους τουρίστες του ξενοδοχείου και προσπαθεί να τους πλησιάσει. Ομως, η ιδιαιτερότητά του και το αλλόκοτο στιλ του προκαλούν την αντιπάθεια. Ο Ιλό δεν πολυσκάει: Εχει φίλους την όμορφη Μαρτίν, μια γριά Αγγλίδα και όλα τα παιδιά που διασκεδάζουν με τη γραφικότητά του... Από τις πιο ξεκαρδιστικές ταινίες της Ιστορίας του Κινηματογράφου, «Οι διακοπές του κυρίου Ιλό» κερδίζουν ακόμα και σήμερα το στοίχημα του γέλιου, με το απαράμιλλο, φινετσάτο, εφευρετικό και νεοτεριστικό στιλ του μοναδικού Τατί. Πέρα όμως από το γέλιο, υπάρχει μια χημεία κοινωνικής ματιάς και ποιητικής διάστασης, που τυλίγει το όλο εγχείρημα με μιαν απροσδιόριστη μελαγχολία, η οποία μετατρέπεται γρήγορα σε εσωτερική αγαλλίαση. Παίζουν: Ζακ Τατί, Ναταλί Πασκό, Μισέλ Ρολά, Βαλαντίν Καμάξ, Ρενέ Λακούρ, Μαργκερίτ Ζεράρ (Κυριακή, 20/1/2008, ΕΤ-1, 21.15).

ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ «ΗΛΕΚΤΡΑ»

Βασισμένη στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη είναι η ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Ηλέκτρα». Ο Αγαμέμνων επιστρέφει νικητής με τις δούλες του από τον Τρωικό Πόλεμο, για να σφαχτεί στο λουτρό του από την Κλυταιμνήστρα και τον Αίγισθο. Χρόνια αργότερα, το βασιλικό ζεύγος παντρεύει επίτηδες μ' έναν χωρικό την ενήλικη πλέον Ηλέκτρα, για να της στερήσει τη δυνατότητα της εκδίκησης. Εκείνη αναρωτιέται τι απέγινε ο αδελφός της, Ορέστης, τον οποίο έχει επικηρύξει ο Αίγισθος. Ο Ορέστης έρχεται κρυφά στο βασίλειο μαζί με το φίλο του, Πυλάδη, και συναντάται με την Ηλέκτρα, χωρίς ο ένας να αναγνωρίσει τον άλλον. Η Ηλέκτρα τον προσκαλεί στο σπιτικό της, κι εκεί ο Ορέστης αναγνωρίζεται από το γερο-παιδαγωγό τους. Τα δυο αδέλφια σχεδιάζουν την εκδίκησή τους, την οποία κι εκτελούν αμέσως... Παίζουν: Ειρήνη Παπά, Γιάννης Φέρτης, Αλέκα Κατσέλη, Φοίβος Ραζής, Μάνος Κατράκης, Νότης Περγιάλης, Τάκης Εμμανουήλ (Τρίτη, 22/1/2008, ΕΤ1, 24.00).

ΟΙ ΧΑΡΤΙΝΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΡΛΟ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΚΟΥΛΑ, στην Ελευθεροτυπία [20/1/2008].

Πριν από λίγες μέρες συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από τον θάνατο του Τσάρλι Τσάπλιν, του ηθοποιού που ενσάρκωσε τον καλόκαρδο Αλητάκο, του διασκεδαστή που με την υποκριτική του δεξιοτεχνία διαμόρφωσε όσο λίγοι την κινηματογραφική ιστορία. Ποιες όμως ήταν οι επιρροές που δέχθηκε από τα κόμικ και πώς η περσόνα του επηρέασε την εξέλιξη της τέχνης της εικονογραφημένης αφήγησης;

Ο Τσάρλι Τσάπλιν γεννιέται το 1889 σε μια φτωχογειτονιά του Λονδίνου από πατέρα γαλλοϊρλανδικής καταγωγής και μητέρα με τσιγγάνικο αίμα. Σε ηλικία πέντε ετών μπαίνει σε ορφανοτροφείο μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Σίντνεϊ και δυο χρόνια αργότερα λαμβάνει μέρος στην πρώτη του θεατρική παράσταση ως χορευτής... [ συνέχεια στην εφημερίδα]

CINE PLANO ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΠΑΠΑΤΑΚΗ

Παρακολουθήστε την εκπομπή της τηλεόρασης του «902» με τίτλο «CINE PLANO», με τον Κώστα Σταματόπουλο σκηνοθέτη και τον Γιάννη Φραγκούλη, κριτικό κινηματογράφου. Σ' αυτή την εκπομπή φιλοξενείται ο Νίκος Παπατάκης, σκηνοθέτης της ταινίας «Φωτογραφία» και παραγωγός, ανάμεσα σε άλλες των ταινιών του Τζον Κοβάσεβιτς. Στην εκπομπή θα παρουσιαστεί επίσης, το βιβλίο «Νίκος Νικολαΐδης» και το dvd «Καμία ανάπαυση για τους γενναίους». Τέλος, θα παρουσιαστούν και όλες οι τελευταίες ειδήσεις από την κινηματογραφική επικαιρότητα. (Πέμπτη 17/1, 902 TV, 23.00)

ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΖΑΚ ΤΑΤΙ

Ο Ζακ Τατί σκηνοθετεί την κωμική ταινία «Μέρα γιορτής». Ο Φρανσουά είναι ένας χαρούμενος και αφελής ταχυδρόμος που ζει και εργάζεται σε ένα ήσυχο γαλλικό χωριό. Ευχαριστημένος με τη δουλιά του, εκτελεί τα καθήκοντα του με νωχελικότητα κάνοντας βόλτες με το αγαπημένο του παμπάλαιο ποδήλατο. Τη μονότονη καθημερινότητα του χωριού έρχεται να ταρακουνήσει ένα περιοδεύον λούνα παρκ. Ο Φρανσουά γίνεται αμέσως το κέντρο της καζούρας από την πλευρά των επισκεπτών, τον κοροϊδεύουν, τον μεθάνε και τον πείθουν να παρακολουθήσει, με όλο το χωριό, ένα ντοκιμαντέρ που προβάλλεται, μέσα στη σκηνή, με θέμα τις μοντέρνες και ταχύτατες τεχνικές διανομής της αλληλογραφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες... Παίζουν: Ζακ Τατί, Πολ Φρανκέρ, Σαντά Ρελί, Γκι Ντεκόνμπλ (Κυριακή, ΕΤ-1, 21.15)

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ!

Από τον Παναγιώτη Χιονίδη μάθαμε ότι ο βετεράνος κινηματογραφιστής Νίκος Μπιλιλής, του έστειλε μια επιστολή με την παράκληση να την προωθήσει όσο μπορεί και όπου μπορεί μήπως και κάποιος ευαισθητοποιηθεί με την πρόθεση που έχει, να ΧΑΡΙΣΕΙ δηλαδή στο δημόσιο την ιστορία της Ελλάδος μέσα από τα κινηματογραφικά του αρχεία. Την ίδια στιγμή που άλλοι σκυλεύουν την ιστορία μας, την παραχαράσσουν, την ξεπουλάνε, υπάρχει κάποιος που ΠΑΡΑΚΑΛΑΕΙ να χαρίσει στο κράτος τα κινηματογραφικά αρχεία του (που είναι από το 1895 έως το 1990), για να αξιοποιηθούν και αυτό δεν τα δέχεται. Δυστυχώς ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ και ακόμα πιο ειδικά ο κινηματογράφος δεν ήταν ποτέ προτεραιότητα στο τόπο μας –όταν δεν έχει σχέση με παράτες και οικονομικά συμφέροντα, με «επιχορηγήσεις» και τιμολόγια ανεξόφλητα.

Εκπροσωπώντας - σημειώνει ο Παναγιώτης Χιονίδης - την Οργανωτική Επιτροπή του κινηματογραφικού φεστιβάλ "Διεθνές Πανόραμα Ανεξαρτήτων Δημιουργών Φιλμ και Βίντεο" ανέλαβα να προωθηθεί η επιστολή του, αντιγράφοντας την πιστά, χωρις να αλλαχθει το ύφος και το τρόπο έκφρασης του. Ιδού, λοιπόν, η επιστολή του Νίκου Μπιλιλή:

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

(η Ιστορία μας στα αζήτητα…)

Νίκος Μπιλιλής

Σκηνοθέτης A.C.S ανταποκριτής επικαίρων

Την επιστολή αυτή έλαβε με φαξ παρουσία μου ο Γ.Γ του ΥΠ.ΠΟ κ. Χ. Ζαχόπουλος από τον δημοσιογράφο της T.V100 κ. Αν. Οραήλογλου στις 21-6-2005 και υποσχέθηκε ότι θα ηρχετο στο εργαστήριο μου την ίδια εβδομάδα.

Βέβαια Δεκέμβριος 2007 ακόμη δεν ήρθε.!

«Επί δύο χρόνια προσπαθώ να συγκινήσω κάθε «αρμόδιο» για τη διάσωση του μοναδικού σε πλούτου και αριθμό στοιχείων κινηματογραφικού αρχείου που δημιούργησα με πρωτοφανή κόπο, επιμονή, μεθοδικότητα και ποικιλία. Με επανειλλημένες παρουσιάσεις του θέματος μέσω των εγκυρότερων Τηλεοπτικών Σταθμών της χώρας μας και του ημερήσιου και του περιοδικού Αθηναϊκού τύπου, προέβαλα το αίτημα διάσωσης του αρχείου μου για τη στέγαση του, σε ανάλογο με την αξία του χώρο. Κατά το τελευταίο έτος διατήρησα την ελπίδα ότι η κυβέρνηση της Ν. Δημοκρατίας και ειδικότερα ο κος Πρωθυπουργός της χώρας μας που κράτησε ο ίδιος το Υπουργείο Πολιτισμού σε ένδειξη του μεγίστου ενδιαφέροντος του για τη διάσωση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας και ο οποίος συμβαίνει να κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη, θα έδειχναν κάποιο ενδιαφέρον, τουλάχιστον να έλθουν σε επαφή μαζί μου, να γνωρίσουν το θέμα και να εκδήλωναν τις διαθέσεις τους. Δυστυχώς όμως μέχρι σήμερα κ α ν ε ί ς α π ο λ ύ τ ω ς ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΗΚΕ.

Όποιος θα είχε ενδιαφέρον να πληροφορηθεί το τι περιλαμβάνει το κινηματογραφικό μου αρχείο μπορεί να το κάνει στο ηλεκτρονικό site www.Cine-Bililis.gr και με πολλές λεπτομέρειες στο βιβλίο μου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΜΠΙΜΠΗΣ «ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΕ ΤΑΙΝΙΑ». Μέσω τηλεοπτικών προγραμμάτων και συνεντεύξεων σε Τηλεοπτικούς Σταθμούς της Θεσσαλονίκης προσπάθησα να αναδείξω το όλο θέμα, με την ελπίδα ότι οι αρμόδιοι του Πολιτισμού και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δείξουν κάποιο ενδιαφέρον. Δυστυχώς επικρατεί απόλυτος σιγή… Το αξιοσημείωτο στην περίπτωση αυτή είναι ότι υπάρχει πλήρης αδιαφορία από όλους τους κατά τεκμήριο αρμόδιους την στιγμή που η προσφορά μου γίνεται χωρίς κανένα οικονομικό αντάλλαγμα κι αυτό για να μην έχει την τύχη του προηγουμένου απαριθμημένου ως και προαιρετικώς προσφερθέντος το 1995 στην Θεσσαλονίκη, εξ ίσου αξιόλογου κινηματογραφικού αρχείου μου._

- Το μοναδικό «αντάλλαγμα» που ζητώ είναι η διάθεση του κατάλληλου και του αξιοπρεπούς χώρου για την στέγαση του, σωστή αξιοποίηση του αρχειακού υλικού –Ελληνικού και Ξένου-, που ξεκινά από το 1895 μέχρι το 1990 και βεβαίως την συντήρηση του με κάποιο πάγιο έσοδο, έναντι των πνευματικών μου δικαιωμάτων.

- Η διατήρηση και συντήρηση ενός πλούσιου αρχείου κινηματογράφου από έναν απλό και υπερήλικα ιδιώτη είναι προφανώς αδύνατη. Έτσι υπάρχει άμεσος κίνδυνος να καταστραφεί από έλλειψη συντήρησης. Προ αυτής της πρωτοφανούς αδιαφορίας της χώρας μου και κυρίως της πόλης μου – την γενέτειρα μου- Θεσσαλονίκη που ως έργο ζωής ανήκει ΜΟΝΟ σ` αυτήν, βρίσκομαι στο δίλημμα να πουλήσω το μεγαλύτερο και πιο αξιόλογο μέρος του αρχείου μου σε Τούρκους, Σκοπιανούς και άλλους ξένους που ενδιαφέρονται και μάλιστα έναντι δελεαστικού τιμήματος, οι οποίοι μου κάνουν σχετικές κρούσεις.

Η από εθνική ευαισθησία μην περάσουν σε χέρια τρίτων ντοκουμέντα της ιστορίας της χώρας μου, θα έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη καταστροφή του από την αδυναμία συντήρησης του. Φαίνεται ότι μέχρι σήμερα δεν προβληματίζει κανέναν…. παράγοντα του Πολιτισμού το γεγονός της παράδοσης το 1954 από κρατική αδιαφορία του κινηματογραφικού αρχείου των αδελφών Μανιάκη σε Σκοπιανά χέρια.

-Εάν μετά την έκκληση μου αυτή που δηλώνω είναι η τελευταία, δεν εκδηλωθεί σοβαρό ενδιαφέρον από τους αρμοδίους φορείς πολιτισμού της χώρας μας για την αποδοχή της προσφοράς μου προς διάσωση και αξιοποίηση του αρχείου μου μέσα σε λογικό χρονικό διάστημα, δεν έχω άλλη επιλογή – προκειμένου να το πετάξω στα σκουπίδια – από το να το προσφέρω σε κάθε ενδιαφερόμενο Τούρκο, Σκοπιανό ή άλλο. Κι αυτό θα το κάνω με βαθύ πόνο ψυχής και απέραντη αγανάκτηση απέναντι στην εγκληματική αδιαφορία των φορέων του πολιτισμού της χώρας μου. Ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του προς το λαό μας και την ιστορία του».

Θεσσαλονίκη 2006

Ν. Σ. Μπιλιλής, Μητροπόλεως 61 Τ.Κ. 54623

Τηλ. 2310 274325, Fax: 2310 429254, Email: Bililis@otenet.gr

www.cine-bililis.gr

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αχ καημένε Μπιλιλή, προλάβαινε ν' ασχληθεί μαζί σου ο κ. Ζαχόπουλος; Τώρα βέβαια που είναι στο κρεβάτι του πόνου, δεν μπορούμε να του πούμε παρά μόνο "περαστικά και σιδερένιος"! Όμως, οι υπουργοί Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας (: Κ. Καραμανλής, Π. Τατούλης, Γ. Βουλγαράκης, Μ. Λιάπης) τι έκαναν; Η εύκολη απάντηση είναι ότι "δεν ήξεραν" - όμως, δεν ρώταγαν;

ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΜΑΚΡΗ!

Μια ταινία που δεν πρέπει να χάσει κανείς!
Θα σας συγκλονίσει, θα σας μαγέψει, θα σας ανάψει!
Θα σας σηκώσει την τρίχα κάγκελο!!!


(Οποιαδήποτε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι τυχαία και τελείως συμπτωματική. Η πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη!)